Lesław Granat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lesław Antoni Granat

Lesław Antoni Granat (ur. 8 IV 1958 w Rzeszowie) – polski poeta, grafik i działacz niepodległościowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn poety Emila Granata i Józefy Granat[1]. Absolwent Wydziału Humanistycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie w 1981 roku[2]. W latach osiemdziesiych XX wieku związany z opozycją demokratyczną w Polsce[3]. W październiku 1980 roku współzałożyciel Niezależnego Zrzeszenia Studentów w WSP w Rzeszowie. W II 1981 roku był uczestnikiem strajku przy WSP w Rzeszwie. W okresie PRL współpracował z wydawnictwami podziemnymi, projektował szatę graficzną „Kontrapunkt”, „CIA. Centrum Informacji Akademickiej”, „Zleb”, „Gadom”[2]. W VI 1981 autor wystawy Związane z... w Osiedlowym Domu Kultury Nowe Miasto w Rzeszowie, zamkniętej w wyniku interwencji władz[2].

Opracowywał szaty graficzne kwartalnika społecznego „Ultimatum” (ps. Andrzej Podgórski) oraz pism „Solidarność Trwa” i „Głos Rzeszowa”. Redaktor książek „Orlęta lwowskie. Na straży polskości”[4] oraz „Bolesnych tonów”[1]. Jego prace publikowano we „Frazie”[5], „Kurierze Chicago”, „Kurierze Ateńskim”, „Gazecie Lwowskiej”[3] oraz w czasopiśmie „Nasz Dom Rzeszów”[6]. Jego debiut poetycki przypada na 1987 roku na łamach tygodnika „Rola Katolicka”[2]. Jest autorem plakatów wystawianych m.in. w Galerii Wyższej Szkoły Inżynieryjno-Ekonomicznej w Rzeszowie w 2009 roku[7].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Lesław Granat jest autorem tomików poetyckich:

Drzazga wnętrza, 1991,

Wieko Wieku, 1991,

Stygmant Stacji, 1996,

Z różańcem na sercu, 1997,

Okna, 2007,

Wtopieni w bursztyn, 2013.

Wiersze Lesława Granata znalazły się w antologii poetów związanych z Rzeszowem pod tytułem „Strofy milenijne” (2000). Wydał album fotograficzny „Rzeszowski Kościół z Papieżem” (1990), był autorem rysunków do albumu „L jak Lwów” (1992). Wraz ze Zbigniewem Fidlerem współautor projektu tablicy Pamięci Orląt Lwowskich umieszczonej na murze Szkoły Podstawowej nr 14 w Rzeszowie[2]. W latach 1981-2005 nauczyciel nauczania początkowego, od 2005 roku na emeryturze.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Odznaczenie Semper fidelis Towarzystwa Miłośinków Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich (22.11.2019)[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b 1. Emil Granat, Lesław Granat (red.), Bolesne tony, Rzeszów 2018, s. 64, ISBN 978-83-946119-9-6.
  2. a b c d e https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/16070,Granat-Leslaw-Antoni.html
  3. a b Lesław Granat, Wtopieni w bursztyn, Rzeszów 2013, ISBN 978-83-63937-35-5.
  4. Lesław Granat (red.), „Orlęta lwowskie. Na straży polskości”, Rzeszów 2018, ISBN 978-83-951759-2-3.
  5. http://fraza.univ.rzeszow.pl/archiwum/nr1.php
  6. „Nasz Dom Rzeszów”, nr 6(152), czerwiec 2018, s. 6, ISSN 1895-2046.
  7. https://wydarzenia.interia.pl/podkarpackie/news-wystawa-plakatow-leszka-granata,nId,1220215
  8. https://ipn.gov.pl/kwi/uroczystosci/26,Uroczystosc-wreczenia-odznaczen-panstwowych-Rzeszow-21-listopada-2014.html
  9. https://www.staroniwa.rzeszow.pl/szkola.htm