Lesław Kukawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lesław Kukawski
Data i miejsce urodzenia 1930
Lwów
Data śmierci 10 lutego 2016
Miejsce spoczynku Cmentarz Komunalny w Trzciance
Zawód, zajęcie rolnik, publicysta, sędzia jeździecki
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal „Pro Memoria”

Lesław Kukawski (ur. 7 kwietnia 1930[1] we Lwowie, zm. 10 lutego 2016) – polski publicysta, historyk amator, działacz i sędzia jeździecki[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny o tradycjach niepodległościowych. Jego pradziadek Rajmund był uczestnikiem powstania styczniowego, zaś ojciec Zygmunt Kukawski był uczestnikiem obrony Lwowa w 1918 roku podczas konfliktu polsko-ukraińskiego. Urodził się i dzieciństwo spędził we Lwowie. Po osiedleniu w Krakowie działał w tamtejszych strukturach ZHP[3]. Był absolwentem Wydziału Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1965 roku wstąpił do Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy[2]. Przez 31 lat pełnił funkcję przewodniczącego Oddziału Poznańskiego SMDBiB, był również wiceprezesem Zarządu Głównego oraz członkiem honorowym SMDBiB[4]. Sprawował funkcję sędziego klasy państwowej Polskiego Związku Jeździeckiego, był hodowcą koni[2], kolekcionerem militariów[3], organizatorem wystaw poświęconych historii WP oraz autorem opracowań historycznych[2] i blisko tysiąca artykułów z zakresu hipologii oraz tradycji jazdy polskiej[3][5].

W latach 1978–1990 był kontaktem operacyjnym prowadzonym przez Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Pile[1].

Wybrane odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrana bibliografia autorska[edytuj | edytuj kod]

  • Kawaleryjska Alma Mater w Grudziądzu 1920-1939: zarys dziejów (Fundacja na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej, Grudziądz, 2008; ​ISBN 978-83-902301-3-9​ wspólnie z Juliuszem S. Tymem i Teodorem Wójcikiem)
  • Konne Mistrzostwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej ("Eko-Dom", Grajewo, 2006; ​ISBN 83-916242-6-9​)
  • O kawalerii polskiej XX wieku (Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1991; ​ISBN 83-04-03364-X​ wspólnie z Cezarym Leżeńskim)
  • Oddziały Kawalerii II Rzeczypospolitej ("Eko-Dom", Grajewo, 2004; ​ISBN 83-916242-4-2​)
  • Orkiestry kawaleryjskie II Rzeczypospolitej ("Eko-Dom", Grajewo, 2013; ​ISBN 978-83-932030-4-8​)
  • Sztandary kawalerii polskiej XX wieku ("Eko-Dom", Grajewo, 2009; ​ISBN 978-83-926595-8-7​ wspólnie z Andrzejem Jeziorkowskim)
  • Ułani Jazłowieccy: barwa i broń 1918-1998 ("Eko-Dom", Grajewo, 2001; ​ISBN 83-916242-0-X​)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Teczka kontaktu operacyjnego dot. Kukawski Lesław, imię ojca: Zygmunt, ur. 07-04-1930 r. (1978–1990), nr rej. KWMO Piła 2995/1980, Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Pile, sygn. 4225/I (obecnie: Archiwum Oddziałowe Instytutu Pamięci Narodowej w Poznaniu, sygn. IPN Po 0042/3427).
  2. a b c d Zmarł Lesław Kukawski. pzhk.pl. [dostęp 2016-02-12].
  3. a b c d e f g h i j Nie żyje Lesław Kukawski. trzcianka.pl. [dostęp 2016-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-16)].
  4. Nie żyje Lesław Kukawski. Wybitny znawca kawalerii. polsatnews.pl. [dostęp 2016-02-12].
  5. Zmarł Lesław Kukawski. konpolski.pl. [dostęp 2016-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-17)].