Lesław Wysocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lesław Zygmunt Wysocki (ur. 18 grudnia 1913 w Warszawie) – polski urzędnik państwowy i działacz polityczny, poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).

Życiorys[edytuj]

Ukończył gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie oraz Szkołę Główną Handlową, kształcił się również w Szkole Nauk Politycznych. W 1936 podjął pracę w Starostwie Grodzkim Warszawa-Śródmieście. W czasie II wojny światowej zatrudniony w Zarządzie Miejskim, pracę w jego strukturach kontynuował również po 1945. Od 1945 do 1947 poseł do Krajowej Rady Narodowej, a w latach 1947–1952 do Sejmu Ustawodawczego z okręgu Płońsk (zasiadał w Komisjach: Administracji i Bezpieczeństwa, Organizacyjno-Samorządowej i Skarbowo-Budżetowej).

W 1947 został na krótko wybrany wiceprzewodniczącym Wojewódzkiej Rady Narodowej. Pod koniec lat 40. zatrudniony w aparacie partyjnym, a w latach 50. w spółdzielczości. W latach 1958–1964 był radnym Stołecznej Rady Narodowej. W latach 80. przewodniczył pracom Klubu Emerytowanych Pracowników SD. Wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 50-lecia Klubów Demokratycznych i Stronnictwa Demokratycznego w 1987[1].

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy[2], Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

Przypisy

  1. Honorowy Komitet Obchodów 50-lecia KD i SD, "Kurier Polski", nr 188 z 28 września 1987, str. 3.
  2. Spotkanie z okazji 22 Lipca, "Kurier Polski", nr 153 z 18 lipca 1979, str. 1.

Bibliografia[edytuj]

  • Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944-1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 141–142
  • W czterdziestą rocznicę powstania Krajowej Rady Narodowej: materiały i dokumenty, Kancelaria Sejmu, Warszawa 1984

Linki zewnętrzne[edytuj]