Leskowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leskowiec
Wiata i krzyż na szczycie Leskowca
Wiata i krzyż na szczycie Leskowca
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Mały, Karpaty
Wysokość 922 m n.p.m.
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Leskowiec
Leskowiec
Ziemia 49°47′19,0″N 19°26′36,4″E/49,788611 19,443444
Polana na Leskowcu
Widok z Leskowca w stronę Babiej Góry
Zimowy widok z Leskowca

Leskowiec (922 m) – szczyt we wschodniej część Beskidu Małego[1].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się w głównym grzbiecie tego pasma, między Groniem Jana Pawła II (890 m), oddzielony od niego płytką Przełęczą Midowicza, a Potrójną (847 m), oddzielony od niej przełęczą Beskidek (805 m). W południowym kierunku do miejscowości Targoszów odchodzi od niego krótki grzbiet Gancarza, opadający w widły potoku Targoszówka i jego dopływu. Północne stoki Leskowca opadają do miejscowości Rzyki. Spływają z nich źródłowe cieki potoku Rzyczanka[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowa ludność nazywała Leskowiec w przeszłości "Hrabskie Buty", z powodu dwóch płyt kamiennych z wykutymi śladami stóp. Płyty te prawdopodobnie upamiętniają wejście na szczyt Adama hr. Potockiego i hrabianki Mery Wielopolskiej. Strącone ze szczytu przez pasterzy, przeleżały w lesie do 2004, gdy odkryte przez Jana Zielińskiego zostały przeniesione w pobliże schroniska "Leskowiec". Inna zwyczajowa nazwa szczytu to Beskid[2][3].

Pierwszy szlak turystyczny w rejonie Leskowca wyznaczył Władysław Midowicz w 1927 roku[4]. Leskowiec był jedną z ulubionych gór Jana Pawła II, który w latach szkolnych był na nim wielokrotnie[5].

22 sierpnia 2010 roku koło kaplicy na szczycie Leskowca odsłonięto kamień katyński, upamiętniający ofiary zbrodni katyńskiej i katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku[6].

Opis szczytu[edytuj | edytuj kod]

Leskowiec jest niemal całkowicie porośnięty lasem. Charakterystyczne dla lasu w górnych partiach Leskowca są karłowate, poskręcane buki, których liczne egzemplarze oglądać można przy szlaku prowadzącym od schronisko PTTK Leskowiec. Tylko na szczycie znajduje się duża polana, będąca pozostałością dawnego pasterstwa[4]. W drugiej połowie lat 80. XX wieku na polanie pod szczytem Leskowca wypasano duże stado owiec, obecnie tradycje pasterskie zapoczątkowane przez Wołochów całkowicie zanikły[7].

Turystyka i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Ważny węzeł szlaków turystycznych i jeden z najlepszych punktów widokowych w Beskidzie Małym. Ze szczytowej polany rozległe widoki na Beskid Żywiecki i Beskid Makowski. Widoki obejmują Babią Górę i Pilsko, Pasmo Policy, Pasmo Jałowieckie i inne[5]. W okolicy szczytu dwie nartostrady. Na pobliskim Groniu Jana Pawła II (dawniej Jaworzyna) znajduje się schronisko turystyczne "Leskowiec". Dotrzeć można tu szlakami z Rzyk, Andrychowa, Wadowic, Ponikwi, Kozińca, Świnnej Poręby, Krzeszowa, Targoszowa, a także od strony Przełęczy Kocierskiej[1].

Szlaki turystyczne
szlak turystyczny czerwony Mały Szlak Beskidzki: Bielsko-BiałaHrobacza ŁąkaPorąbkęŻarPrzełęcz KocierskaŁamana SkałaKrzeszów,
szlak turystyczny żółty Gorzeń GórnyGroń Jana Pawła IITargoszówKrzeszów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Beskid Mały. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass. ISBN 978-83-7605-329-5.
  2. Zbigniew Kubień: Epopeja Hrabskich Butów zakończona
  3. Zbigniew Kubień: Hrabskie Buty nadal istnieją
  4. 4,0 4,1 Andrzej Matuszczyk Beskid Mały, 1984
  5. 5,0 5,1 Natalia Figiel, Jan Czerwiński, Paweł Klimek: Beskid Śląski. Beskid Żywiecki. Beskid Mały. Kraków: Wyd. „Bezdroża” sp. z o.o.. ISBN 978-83-7661-008-5.
  6. Odsłonili głaz pamięci na Groniu. wadowice24.pl, 2010-08-23. [dostęp 2010-11-29].
  7. Marcin Musiał: Śladami kultury góralskiej w Beskidzie Małym. Andrychów: 2010. ISBN 978-83-917420-3-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]