Leszczynowiec chiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszczynowiec chiński
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

Saxifraganae

Rząd

skalnicowce

Rodzina

oczarowate

Rodzaj

leszczynowiec

Gatunek

leszczynowiec chiński

Nazwa systematyczna
Corylopsis sinensis Hemsl.
Gard. Chron. ser. 3, 39:18. 1906
C. sinensis var. glandulifera

Leszczynowiec chiński (Corylopsis sinensis) – gatunek rośliny z rodziny oczarowatych. Pochodzi z Chin, w wielu krajach świata jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Dekoracyjny, szerokokrzaczasty krzew liściasty zrzucający liście. W swojej ojczyźnie osiąga wysokość do 4 m i występuje nie tylko w formie krzewu, ale również drzewa. Uprawiany w Polsce osiąga wysokość do 2 m.
Liście
Jajowate, o długości 3–7 cm, podobne do liści leszczyny. Są nagie od góry i krótko owłosione od spodu. Wyrastają na ogonku pokrytym gruczołkowatymi i niegruczołkowatymi włoskami. Pąki są zaostrzone i mają sinozielony kolor.
Kwiaty
Jasnożółte, dzwonkowate, zebrane w kłosy na szczytach pędów. Podsadki wcześnie odpadają. Płatki korony okrągłe, szerokie, działki kielicha krótkie, nitki pręcików zielonkawe, pylniki żółte. Roślina miododajna, w kwiatach występuje po 6–20 rozdwojonych miodników. Kwitnie słabiej od leszczynowca skąpokwiatowego, ale ma dłuższe kwiatostany: mają one długość 5–7 cm i 6–20 (35) kwiatów. Okres kwitnienia od lutego do kwietnia, przed rozwojem liści. Kwiaty podczas kwitnienia silnie pachną.

Systematyka i zmienność[edytuj | edytuj kod]

  • Występuje w 2 odmianach[3]: C. sinensis var. calvescens, C. sinensis var. sinensis
  • Synonimy[3]:
  • Corylopsis glandulifera var. hypoglauca (W. C. Cheng) Hung T. Chang = Corylopsis sinensis var. calvescens
  • Corylopsis hypoglauca W. C. Cheng = Corylopsis sinensis var. calvescens
  • Corylopsis platypetala var. levis Rehder & E. H. Wilson = Corylopsis sinensis var. calvescens
  • Corylopsis willmottiae Rehder & E. H. Wilson = Corylopsis sinensis var. sinensis

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest czasami uprawiany jako roślina ozdobna, W Polsce rzadko, głównie w ogrodach botanicznych. Uważany jest za jednego z bardziej dekoracyjnych leszczynowców. Nie jest całkowicie odporny na mróz (wytrzymuje do –23 °C), wiosną czasami przemarzają mu młode pędy, dlatego też należy go sadzić w miejscach osłoniętych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-26] (ang.).
  3. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-04-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]