Leszek Lubicz-Nycz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Lubicz-Nycz
Ilustracja
major major
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1899
Brzesko
Data i miejsce śmierci 22 września 1939
Buraków albo Łomianki
Przebieg służby
Siły zbrojne Legiony Polskie
Wojsko Polskie
Jednostki 14 Wielkopolski Pułk Artylerii Lekkiej
Stanowiska dowódca II dywizjonu 14 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Węgierskiego Orderu Zasługi (wojskowy)
Grób szermierza Leszka Lubicz-Nycza i pedagoga Bronisława Lubicz-Nycza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Leszek Lubicz-Nycz (ur. 20 sierpnia 1899 we Brzesku, zm. 22 września 1939 w Burakowie [1] albo w Łomiankach[2]), polski szermierz, major artylerii Wojska Polskiego. Brązowy medalista olimpijski z Los Angeles.

W czasie I wojna światowej służył w Legionach. Od 1918 był żołnierzem Wojska Polskiego, za udział w wojnie polsko-bolszewickiej był wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[2], a później również Węgierskim Krzyżem Zasługi w 1934[3]. W okresie międzywojennym służył w artylerii, pracował także na uczelniach wojskowych. Walczył w kampanii wrześniowej w stopniu majora, zginął w pobliżu Warszawy w bitwie pod Łomiankami. Pośmiertnie został awansowany do stopnia podpułkownika. Pochowany został na cmentarzu w Kiełpinie. Jego zwłoki ekshumowano i złożono (19 marca 1940) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

W okresie międzywojennym był jednym z najlepszych szablistów w Polsce, walczył także we florecie. W 1931 został indywidualnym mistrzem Polski w szabli. Startował w barwach klubów warszawskich i poznańskich. Był instruktorem szermierki i narciarstwa w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego w Warszawie, autorem podręcznika do jazdy na nartach[2].

Jego młodszy brat Bronisław walczył w Powstaniu Warszawskim[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sylwetka w portalu olimpijskim PKOl
  2. a b c d A. K. Kunert, Z. Walkowski, Kronika kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2005, ​ISBN 83-60160-99-6​, s. 99.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 9/1934, s. 122

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]