Leszek Lubicz-Nycz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Lubicz-Nycz
Ilustracja
por. Leszek Lubicz Nycz (przed 1929)
major major
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1899
Brzesko
Data i miejsce śmierci 22 września 1939
Buraków albo Łomianki
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 14 Wielkopolski pal
Stanowiska dowódca II/14 pal
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Kawalerski Węgierskiego Orderu Zasługi (wojskowy)
Grób szermierza Leszka Lubicz-Nycza i pedagoga Bronisława Lubicz-Nycza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Leszek Władysław Lubicz-Nycz (ur. 20 sierpnia 1899 we Brzesku, zm. 22 września 1939 w Burakowie [1] albo w Łomiankach[2]) – polski szermierz, major artylerii Wojska Polskiego. Brązowy medalista olimpijski z Los Angeles.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej służył w Legionach. Od 1918 był żołnierzem Wojska Polskiego, za udział w wojnie polsko-bolszewickiej był wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[2], a w 1934 również Węgierskim Krzyżem Zasługi[3]. W okresie międzywojennym służył w artylerii, pracował także na uczelniach wojskowych. Walczył w kampanii wrześniowej w stopniu majora, zginął w pobliżu Warszawy w bitwie pod Łomiankami. Pośmiertnie został awansowany do stopnia podpułkownika. Pochowany został na cmentarzu w Kiełpinie. Jego zwłoki ekshumowano i złożono (19 marca 1940) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

W okresie międzywojennym był jednym z najlepszych szablistów w Polsce, walczył także we florecie. W 1931 został indywidualnym mistrzem Polski w szabli. Startował w barwach klubów warszawskich i poznańskich. Był instruktorem szermierki i narciarstwa w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego w Warszawie, autorem podręcznika do jazdy na nartach[2].

Jego młodszy brat Bronisław walczył w powstaniu warszawskim[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sylwetka w portalu olimpijskim PKOl
  2. a b c d A. K. Kunert, Z. Walkowski, Kronika kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2005, ​ISBN 83-60160-99-6​, s. 99.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 9/1934, s. 122
  4. a b c Na podstawie https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/44/Leszek_Lubicz_Nycz_%28-1929%29.jpg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]