Leszek Muth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leszek Muth (ur. 21 sierpnia 1943 w Starachowicach, zm. 18 września 2018 w Poznaniu) – polski muzyk, inżynier dźwięku. W latach 60. i 70. gitarzysta basowy zespołów bigbeatowych. Od 1986 zajmował się realizacją dźwięku na imprezach masowych, nie przerywając aktywności jako instrumentalista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1955 roku członek chóru Poznańskie Słowiki pod dyrekcją Stefana Stuligrosza. W latach 1957–1960 grał w młodzieżowych zespołach klubowych. Od 1963 r. występował w popularnych poznańskich klubach studenckich Nurt i Od Nowa. Związał się także z zespołem Poznańscy Trubadurzy, który działał przy klubie studenckim Pod Maskami w Domu Akademickim im. H.Sawickiej w Poznaniu. Zespół nagrał w Poznańskim Radio trzy utwory instrumentalne: dwa autorstwa gitarzysty Tomasza Dziubińskiego – W Kopalni Cynku i Piąty Do Brydża oraz kompozycję drugiego gitarzysty zespołu Jerzego Kormana pt. Serce. W grudniu 1964 i na początku roku 1965 Poznańscy Trubadurzy występują w Hotelu Merkury w Poznaniu. Następnie formacja jako Pahl Quintet wyjeżdża na sześciomiesięczne tournée po Czechosłowacji. W 1965 roku muzyk nawiązał współpracę z Estradą Poznańską. W 1966 r. powstała grupa My, którą Muth współtworzył. Zespół występował w kraju i za granicą, m.in. w Czechosłowacji, gdzie m.in. wspomagał piosenkarza Vaclawa Neckarza. W latach 1967–1968 muzyk był członkiem formacji big beatowo-soulowej Drumlersi mającą w składzie wokalistkę Halinę Frąckowiak (ex- Poznańscy Trubadurzy i Tarpany). Formacja rozwiązała się po roku działalności i nie udało jej się wejść do czołówki rodzimego big beatu. W 1968 r. wraz z zespołem akompaniował Poli Raksie w filmie Stanisława Barei Przygoda z piosenką[1]. W latach 1968–1971 Leszek Muth grał w zespole Romuald i Roman. Zespół dużo koncertował i nagrał szereg utworów dla Polskiego Radia. W latach 1972–1988 współpracuje z miejskimi Estradami oraz agencją PAGART jako muzyk sesyjny i inżynier dźwięku.

Pod koniec życia zajmował się nagłaśnianiem imprez masowych. Występował również na scenie jako członek zespołu Wojciecha Kordy. Został pochowany 24 września 2018 roku na Zabytkowym Cmentarzu Jeżyckim przy ulicy Nowina w Poznaniu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czekała, Filip, Historie warte Poznania : od PeWuKi i Baltony do kapitana Wrony, Poznań, ISBN 978-83-7976-409-9, OCLC 960739719 [dostęp 2018-09-20].
  2. Marek Zaradniak: Poznań: W poniedziałek pożegnamy Leszka Mutha (pol.). gloswielkopolski.pl, 2018-09-23. [dostęp 2018-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-25)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]