Leszek Pączek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Pączek
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1956
Warszawa
Zawód, zajęcie lekarz, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk medycznych
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Leszek Pączek (ur. 16 stycznia 1956 w Warszawie) – polski lekarz, profesor nauk medycznych, nauczyciel akademicki, w latach 2005–2008 rektor Akademii Medycznej w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Klementa Gottwalda w Warszawie[1]. Studia medyczne na warszawskiej Akademii Medycznej ukończył w 1980. W 1984 uzyskał stopień naukowy doktora. Habilitował się w 1992 na macierzystej uczelni w oparciu o rozprawę zatytułowaną Aktywność proteolityczna izolowanych kłębków nerkowych w wybranych doświadczalnych modelach nefropatii. 13 maja 1997 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych.

Jako naukowiec związany z Akademią Medyczną w Warszawie (przekształconą następnie w Warszawski Uniwersytet Medyczny). Doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego w Instytucie Transplantologii tej uczelni. Od 1999 do 2005 przez dwie kadencje pełnił funkcję prorektora ds. dydaktyczno-wychowawczych. W 2005 objął stanowisko rektora, której zajmował do 2008 (w trakcie tej kadencji AM została przekształcona w WUM). Jest także profesorem w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN, wcześniej był profesorem w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej im. Macieja Nałęcza PAN.

Pomiędzy 1987 i 2005 uzyskiwał specjalizacje lekarskie z zakresu interny, nefrologii, diabetologii, transplantologii, geriatrii i zdrowia publicznego. W 1999 został kierownikiem Kliniki Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych Szpitala Dzieciątka Jezus. Należy m.in. do Towarzystwa Internistów Polskich, w latach 2003–2005 kierował Polskim Towarzystwem Transplantacyjnym.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim (2005)[2] i Oficerskim (2011)[3] Orderu Odrodzenia Polski. W 2000 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]