Leszek Pączek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Pączek
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1956
Warszawa
Zawód, zajęcie lekarz, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk medycznych

Leszek Pączek (ur. 16 stycznia 1956 w Warszawie) – polski lekarz, profesor nauk medycznych, nauczyciel akademicki. W latach 2005–2008 rektor Akademii Medycznej w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Klementa Gottwalda w Warszawie[1]. Studia medyczne na warszawskiej Akademii Medycznej ukończył w 1980. W 1984 uzyskał stopień naukowy doktora. Habilitował się w 1992 na macierzystej uczelni w oparciu o rozprawę zatytułowaną Aktywność proteolityczna izolowanych kłębków nerkowych w wybranych doświadczalnych modelach nefropatii. Postanowieniem Prezydenta RP z 13 maja 1997 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych.

Jako naukowiec związany z Akademią Medyczną w Warszawie (przekształconą następnie w Warszawski Uniwersytet Medyczny). Doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego w Instytucie Transplantologii tej uczelni. Od 1999 do 2005 przez dwie kadencje pełnił funkcję prorektora ds. dydaktyczno-wychowawczych. W 2005 objął stanowisko rektora, której zajmował do 2008 (w trakcie tej kadencji AM została przekształcona w WUM). Pracował także w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej im. Macieja Nałęcza PAN.

Pomiędzy 1987 i 2005 uzyskiwał specjalizacje lekarskie z zakresu interny, nefrologii, diabetologii, transplantologii, geriatrii i zdrowia publicznego. W 1999 został kierownikiem Kliniki Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych Szpitala Dzieciątka Jezus. Należy m.in. do Towarzystwa Internistów Polskich, w latach 2003–2005 kierował Polskim Towarzystwem Transplantacyjnym.

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim (2005)[2] i Oficerskim (2011)[3] Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]