Leszek Pękala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Leszek Pękala (ur. 30 maja 1952 w Złotoryi[1]) – były oficer Służby Bezpieczeństwa.

Życiorys[edytuj]

Z wykształcenia elektronik. W Służbie Bezpieczeństwa od 1 października 1977 roku. Pracował w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Tarnowie. W 1979 roku ukończył studium podyplomowe przy Wyższej Szkole Oficerskiej w Legionowie. Do 1981 roku był kierownikiem sekcji w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Tarnowie, po czym został przeniesiony do pracy w Wydziale VIII Departamentu IV Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na stanowisko inspektora[1].

Współoskarżony wraz z Grzegorzem Piotrowskim i Waldemarem Chmielewskim o zabójstwo ks. Jerzego Popiełuszki[2]. W związku z powyższym, w dniu 31 października 1984 roku zwolniony dyscyplinarnie i zdegradowany do stopnia szeregowego[1].

W tzw. „procesie toruńskim” toczącym się od 27 grudnia 1984 do 7 lutego 1985 r. przed Sądem Wojewódzkim w Toruniu został skazany na karę 15 lat więzienia. Leszek Pękala, po złagodzeniu wyroku w wyniku dwóch amnestii wyszedł z więzienia, po odsiedzeniu 6 lat, w roku 1990[2]. W późniejszym okresie zmienił nazwisko.

Przypisy

  1. a b c Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa: Pękala, Leszek. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2017-07-17].
  2. a b 20 rocznica zabójstwa ks. Popiełuszki. Wprost 24, 2004-10-19. [dostęp 2017-07-17].