Leszek Pisz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leszek Pisz
Data i miejsce
urodzenia
18 grudnia 1966
Dębica, Polska
Pseudonim Piszczyk, Generał
Pozycja pomocnik
Wzrost 167 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1977–1984
1984–1986
1986
1986
1987–1991
1991–1992
1992–1996
1996
1997–2000
2000
2001
2002
Wisłoka Dębica
Igloopol Dębica
Legia Warszawa
Igloopol Dębica
Legia Warszawa
Motor Lublin
Legia Warszawa
PAE PAOK
AO Kavala
Paniliakos AO
Śląsk Wrocław
Pogoń Staszów
Źródło: 90minut.pl[1]


0 (0)

94 (14)
33 (8)
127 (31)
11 (0)
99 (27)
10 (0)
13 (1)

Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1990–1996 Polska Polska 14 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
Igloopol Dębica (młodzież)

Leszek Pisz (ur. 18 grudnia 1966 w Dębicy[1]) – polski piłkarz, reprezentant kraju, obecnie trener i menadżer piłkarski.

Życiorys[edytuj]

Jest wychowankiem Wisłoki Dębica, z której na dwa lata przeniósł się do Igloopolu. Z tego ostatniego przeniósł się do Legii Warszawa. Podczas czteroletniego pobytu w Warszawie odgrywał wiodącą role w zespole, jednak po przegranym 1:3 meczem o Superpuchar Polski z Lechem Poznań został przyłapany przez trenera Władysława Stachurskiego na piciu alkoholu razem z Dariuszem Czykierem i po sezonie musiał przenieść się do Motoru Lublin. Zagrał tam dobry sezon, jednak drużyna z Lublina spadła z ligi[2]. Następnie powrócił do stolicy, gdzie przez kolejne cztery lata odnosił największe sukcesy w karierze, będąc najważniejszą postacią drużyny[3].

W barwach stołecznej Legii grał w ekstraklasie przez dziewięć sezonów (1986–1991 i 1993–1996). Łącznie wystąpił w 221 spotkaniach, zdobywając 45 goli. Dał się zapamiętać jako znakomity wykonawca rzutów wolnych. Jako jedyny zawodnik Legii strzelił dwie bramki w jednym meczu Ligi Mistrzów. Jest członkiem Galerii Sław Legii Warszawa[3].

Przyczynił się do historycznego awansu polskiej drużyny do fazy grupowej Ligi Mistrzów, strzelając na wyjeździe w rewanżowym meczu ze szwedzkim IFK Goetborg wyrównującą bramkę (ostatecznie polska drużyna wygrała 2:1, a cały dwumecz 3:1). Bramkę strzelił głową, choć był najniższym zawodnikiem na boisku. W pierwszym meczu fazy grupowej z mistrzem Norwegii Rosenborgiem Trondheim strzelił dwie bramki, a polska drużyn wygrała na własnym stadionie 3:1[4]. W sezonie 1995/96 łącznie zagrał 10 meczów w Lidzie Mistrzów i strzelił 3 bramki. Na boisku spędził 789 minut[5].

Dobre występy w ćwierćfinale Ligi Mistrzów z mistrzem Grecji Panathinaikosem Ateny spowodowały, że piłkarz wyrobił sobie dobrą opinię i przez najbliższe cztery lata występował w klubach greckich: PAOK Saloniki, AO Kavala i Paniliakos AO[6].

Po powrocie do Polski występował w Śląsku Wrocław, do którego sprowadził piłkarza Janusz Wójcik – trener, z którym wcześniej współpracował w Legii[6].

W pierwszej reprezentacji Polski rozegrał 14 meczów (jako zawodnik Legii dziewięciokrotnie, a jako gracz Motoru pięciokrotnie)[3].

Po zakończeniu kariery osiadł w rodzinnej Dębicy i zajął się szkoleniem młodzieży[7] oraz wyszukiwaniem zawodników jako skaut.

Życie prywatne[edytuj]

Jego bratem był inny piłkarz – Mieczysław Pisz[1].

Sukcesy[edytuj]

Legia Warszawa

AO Kavala

  • uznany za najlepszego obcokrajowca w barwach klubu

Nagrody

Przypisy

  1. a b c Leszek Pisz w bazie 90minut.pl
  2. Bator 2016 ↓, s. 60–61.
  3. a b c AndrzejA. Gowarzewski AndrzejA., Legia najlepsza jest..., Katowice 2013, s. 345–345.
  4. Wójkowski 2013 ↓, s. 190–191.
  5. Wójkowski 2013 ↓, s. 195.
  6. a b Bator 2016 ↓, s. 62.
  7. Legia Warszawa, „Przegląd Sportowy”, 2013, s. 111, ISBN 978-83-7813-479-4.

Bibliografia[edytuj]