Letnie Igrzyska Olimpijskie 1948
Plakat promujący igrzyska | |
| Stolica igrzysk | |
|---|---|
| Liczba ekip |
59 |
| Liczba sportowców |
4104 (3714 mężczyzn i 390 kobiet) |
| Liczba konkurencji |
136 w 18 dyscyplinach |
| Otwarcie | |
| Oficjalne otwarcie |
Jerzy VI Windsor (król) |
| Zamknięcie | |
| Przysięga olimpijska |
Donald Finlay (sportowcy) |
| Znicz olimpijski | |
| Stadion | |
XIV Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XIV Olimpiady) odbyły się w 1948 roku w Londynie (Wielka Brytania). Były to pierwsze letnie igrzyska od 1936 roku, po 12 latach przerwy spowodowanej wybuchem II wojny światowej. Nie wystąpiły w nich ekipy Niemiec i Japonii (reprezentacje tych krajów nie zostały zaproszone) oraz ZSRR. Ceremonia otwarcia oraz zawody lekkoatletyczne odbywały się na stadionie Wembley, który mógł pomieścić 85 tysięcy widzów. Na tych igrzyskach po raz ostatni rozdano medale w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury, a złoto w dziedzinie muzyki otrzymał Zbigniew Turski.
Liczbę konkurencji lekkoatletycznych zwiększono o bieg na 200 metrów, skok w dal i pchnięcie kulą (wszystkie wśród kobiet).
Państwa uczestniczące
[edytuj | edytuj kod]
Afganistan
Argentyna
Australia
Austria
Belgia
Bermudy
Birma
Brazylia
Cejlon
Chile
Chiny
Czechosłowacja
Dania
Egipt
Filipiny
Finlandia
Francja
Grecja
Gujana Brytyjska
Hiszpania
Holandia
Indie
Irak
Iran
Irlandia
Islandia
Jamajka
Jugosławia
Kanada
Kolumbia
Korea Południowa
Kuba
Liban
Liechtenstein
Luksemburg
Malta
Meksyk
Monako
Norwegia
Nowa Zelandia
Pakistan
Panama
Peru
Polska
Portoryko
Portugalia
Singapur
Stany Zjednoczone
Syria
Szwajcaria
Szwecja
Trynidad i Tobago
Turcja
Urugwaj
Wenezuela
Węgry
Wielka Brytania
Włochy
Związek Południowej Afryki
Na igrzyskach w Londynie zadebiutowało 14 państw: Gujana Brytyjska (obecnie Gujana), Birma (obecnie Mjanma), Cejlon (obecnie Sri Lanka), Iran, Irak, Jamajka, Korea Południowa, Liban, Pakistan, Portoryko, Singapur, Syria, Trynidad i Tobago, Wenezuela.
Główne wydarzenia
[edytuj | edytuj kod]- Sprinterka holenderska Fanny Blankers-Koen, 30-letnia matka dwojga dzieci, wywalczyła 4 złote medale - w biegach na 100 i 200 m, na 80 przez płotki oraz sztafecie 4x100 m. Za te osiągnięcia została nobilitowana przez królową holenderską.
- W biegach długodystansowych pojawił się Emil Zátopek, wygrywając bieg na 10 000 m i zdobywając pierwszy z 4 złotych medali olimpijskich w swojej karierze.
- Najmłodszym złotym medalistą w lekkoatletyce został Amerykanin Bob Mathias, w wieku 17 lat wygrał konkurencję dziesięcioboju.
- Mistrzem olimpijskim w strzelaniu z pistoletu szybkostrzelnego został Węgier Károly Takács, który w 1938 stracił sprawniejszą prawą rękę i tylko żmudnemu treningowi zawdzięczał, że do pełnej sprawności doprowadził również lewą rękę.
- Zwyciężczyni w pływackim wyścigu na 100 m stylem dowolnym Dunka Greta Marie Andersen, na dystansie 400 m ledwo uniknęła śmierci. Po 150 metrach straciła przytomność i zaczęła tonąć. Tragedii zapobiegli, będący w pobliżu, pływak węgierski Elemér Szathmári oraz kanadyjska pływaczka Nancy Lee[1].
- W Londynie zadebiutowało kilku legendarnych olimpijczyków: Paul Elvstrøm z Danii wywalczył pierwszy z 4 złotych medali w żeglarstwie, a Gert Fredriksson ze Szwecji - pierwsze 2 z 6 tytułów mistrza olimpijskiego w kajakarstwie, László Papp z Węgier zdobył pierwszy z 3 złotych medali w boksie.
Wyniki
[edytuj | edytuj kod]Dyscypliny pokazowe
[edytuj | edytuj kod]Statystyka medalowa
[edytuj | edytuj kod]| Klasyfikacja medalowa | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Lp. | Państwo | złoto | srebro | brąz | razem |
| 1 | 38 | 27 | 19 | 84 | |
| 2 | 16 | 11 | 17 | 44 | |
| 3 | 10 | 6 | 13 | 29 | |
| 4 | 10 | 5 | 12 | 27 | |
| 5 | 8 | 11 | 8 | 27 | |
| 6 | 8 | 7 | 5 | 20 | |
| 7 | 6 | 4 | 2 | 12 | |
| 8 | 6 | 2 | 3 | 11 | |
| 9 | 5 | 10 | 5 | 20 | |
| 10 | 5 | 7 | 8 | 20 | |
| ... | ... | ... | ... | ... | ... |
| 34 | - | - | 1 | 1 | |
| Zobacz pełną klasyfikację medalową | |||||
Medale zdobyte przez Polaków
[edytuj | edytuj kod]
Brązowe
[edytuj | edytuj kod]Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Lekkomyślna Dunka naraziła siebie i drużynę. „Przegląd Sportowy”, s. 2, 1948. [dostęp 2022-09-12].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Official Report of the Organising Committee for the XIV Olympiad [online] (ang.).
- 1948 Summer Olympics [online], olympedia.org [dostęp 2022-09-12] (ang.).