Letnie Igrzyska Olimpijskie 1956

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
XVI Letnie Igrzyska Olimpijskie
ilustracja
IO 1952 IO 1960
Stolica igrzysk Melbourne
 Szwecja Sztokholm
 Australia
Liczba ekip 72
Liczba sportowców 3314
(2938 mężczyzn i 376 kobiet)
Liczba konkurencji 145 w 18 dyscyplinach
Otwarcie 22 listopada 1956
10 czerwca 1956
Oficjalne otwarcie Filip Mountbatten (książę Edynburga)
Gustaw VI (król Szwecji)
Zamknięcie 8 grudnia 1956
17 czerwca 1956
Przysięga olimpijska John Landy (sportowcy)
Henri Saint-Cyr (sportowcy)
Znicz olimpijski Ron Clarke
Hans Wikne
Stadion Cricket Ground, Melbourne

XVI Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XVI Olimpiady) odbyły się w 1956 roku w Melbourne (Australia), zaś konkurencje hippiczne w Sztokholmie (Szwecja).

Po raz pierwszy igrzyska olimpijskie odbyły się na kontynencie australijskim. Ze względu na zawirowania polityczne wiele państw zrezygnowało z wysłania swoich reprezentacji: Hiszpania, Holandia, Szwajcaria – jako sprzeciw wobec inwazji Związku Radzieckiego na Węgry, natomiast Egipt, Irak i Libia ze względu na kryzys sueski, a Chińska Republika Ludowa w proteście przeciwko uczestnictwu w igrzyskach reprezentacji Tajwanu. Z powodu odwróconych pór roku na południowej półkuli igrzyska rozpoczęły się dopiero w listopadzie (najpóźniej w historii), a ze względu na duże odległości i trudności transportowe (długi okres obowiązującej wówczas w Australii kwarantanny dla zwierząt) konkurencje jeździeckie rozegrano w Sztokholmie pół roku wcześniej. Wschodnie i Zachodnie Niemcy wystąpiły we wspólnej, niemieckiej reprezentacji pod flagą olimpijską. Po raz pierwszy odbyła się ceremonia zamknięcia igrzysk, podczas której zawodnicy maszerowali bez podziału na zespoły narodowe.

Wybór organizatora[edytuj | edytuj kod]

Decyzja o wyborze gospodarzy zarówno letnich jak i zimowych igrzysk olimpijskich w roku 1956 podjęta została podczas 43. sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, która odbyła się w dniach od 25 do 28 kwietnia 1949 roku w Rzymie.

O prawo organizacji Igrzysk XVI Olimpiady ubiegało się 10 miast. Najwięcej aplikacji pochodziło ze Stanów Zjednoczonych, gdzie chęć goszczenia zawodów wyraziły: Chicago, Detroit, Filadelfia, Los Angeles, Minneapolis oraz San Francisco. Listę kandydatów uzupełniały stolica Meksyku, kanadyjski Montreal, argentyńskie Buenos Aires oraz australijskie Melbourne, które było jedyną propozycją spoza Ameryki. Meksyk, Melbourne oraz San Francisco o prawo organizacji igrzysk olimpijskich starały się po raz pierwszy w historii. Dla kandydatury Buenos Aires było to drugie podejście (po przegranym głosowaniu o prawo goszczenia zawodów w 1936 roku). Pozostałe miasta w swojej przeszłości wielokrotnie zgłaszały chęć organizacji letnich igrzysk olimpijskich (a w przypadku Montrealu i Minneapolis także zimowych). Chicago oraz Los Angeles w przeszłości były już wybierane na organizatorów tych imprez (kolejno w 1904[a] i 1932 roku).

Głosowania w ramach 43. sesji MKOl odbyły się 28 kwietnia. W pierwszej turze odpadły oferty Montrealu i San Francisco (0 głosów) oraz Minneapolis i Filadelfii (1 głos). W drugim głosowaniu członkowie komitetu olimpijskiego odrzucili kandydaturę Meksyku (3 głosy), natomiast w trzecim odpadły Detroit (4 głosy) i Los Angeles (5 głosów). Do ostatniej fazy przeszły aplikacje Melbourne (która prowadziła we wszystkich dotychczasowych głosowaniach zdobywając kolejno 14, 18 i 19 głosów) oraz Buenos Aires (z dotychczasowym poparciem na poziomie 9, 12 i 13 głosów). W ostatniej turze propozycja Melbourne po raz kolejny uzyskała największe uznanie (21 głosów), wygrywając z kandydaturą argentyńską dzięki przewadze jednego głosu.

Wybory organizatora Igrzysk XVI Olimpiady (wyniki głosowania)[1]
Miasto Państwo Runda 1 Runda 2 Runda 3 Runda 4
Melbourne  Australia 14 18 19 21
Buenos Aires  Argentyna 9 12 13 20
Los Angeles  Stany Zjednoczone 5 4 5
Detroit  Stany Zjednoczone 2 4 4
Meksyk  Meksyk 9 3
Chicago  Stany Zjednoczone 1
Minneapolis  Stany Zjednoczone 1
Filadelfia  Stany Zjednoczone 1
San Francisco  Stany Zjednoczone 0
Montreal  Kanada 0

Państwa uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

Państwa uczestniczące

Na Igrzyskach w Melbourne zadebiutowało 7 państw: Etiopia, Federacja Malajska, Fidżi, Kambodża, Kenia, Liberia i Borneo Północne (obecnie stan Malezji).

Państwa uczestniczące jedynie w zawodach jeździeckich w Sztokholmie[edytuj | edytuj kod]

Dyscypliny główne[edytuj | edytuj kod]

Dyscypliny pokazowe[edytuj | edytuj kod]

Statystyka medalowa[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1  ZSRR 37 29 32 98
2  Stany Zjednoczone 32 25 17 74
3  Australia 13 8 14 35
4  Węgry 9 10 7 26
5  Włochy 8 8 9 25
6  Szwecja 8 5 6 19
7  Niemcy 6 13 7 26
8  Wielka Brytania 6 7 11 24
9  Rumunia 5 3 5 13
10  Japonia 4 10 5 19
... ... ... ... ... ...
17  PRL 1 4 4 9
Zobacz pełną klasyfikację medalową


Medale zdobyte przez Polaków[edytuj | edytuj kod]

Gold medal.svg Złote[edytuj | edytuj kod]

Silver medal.svg Srebrne[edytuj | edytuj kod]

Bronze medal.svg Brązowe[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Międzynarodowy Komitet Olimpijski w 1902 roku zmienił pierwotnie planowane miejsce rozegrania Igrzysk Olimpijskich w 1904 roku z Chicago na Saint Louis.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Host city selection (ang.). olympedia.org. [dostęp 2020-12-21].