Leucophaeus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leucophaeus[1]
Bruch, 1853[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – mewa karaibska (L. atricilla)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Parvordo Larida
Nadrodzina Laroidea
Rodzina mewowate
Podrodzina mewy
Rodzaj Leucophaeus
Typ nomenklatoryczny

Larus scoresbii Traill

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Leucophaeusrodzaj ptaka z podrodziny mew (Larinae) w rodzinie mewowatych (Laridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 32–55 cm, rozpiętość skrzydeł 87–110 cm; masa ciała 203–524 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Leucophaeus: gr. λευκοφαιος leukophaios „biało-szary, popielaty”, od λευκος leukos „biały”; φαιος phaios „ciemny”[8].
  • Blasipus: gr. βλακωδης blakōdēs „afektowany, leniwy”, od βλαξ blax, βλακος blakos „leniwy”; πους pous, ποδος podos „stopa”[8]. Gatunek typowy: Larus modestus von Tschudi, 1843.
  • Atricilla: epitet gatunkowy Larus atricilla Linnaeus, 1758; łac. ater „czarny”; nowołac. cilla „ogon”[8]. Gatunek typowy: Atricilla catesbaei Bonaparte, 1854 (= Larus atricilla Linnaeus, 1758).
  • Procellarus: łac. procella „burza, wichura”, od procellere „rzucić w dół”, od pro „przed, z”; -cello „szybki”, od celer, celeris „szybki”; larus „mewa”[8]. Gatunek typowy: Procellarus neglectus Bonaparte, 1854 (= Larus scoresbii Traill, 1823).
  • Epitelarus: gr. επιτελης epitelēs „znakomity, kompletny”, od τελος telos „wynik, koniec”; λαρος laros „mewa”[8]. Gatunek typowy: Epitelarus neglectus Bonaparte, 1854 (= Larus scoresbii Traill, 1823).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leucophaeus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C.F. Bruch. Monographische Uebersicht der Gattung Laras Lin. „Journal für Ornithology”. 1, s. 108, 1853 (niem.). 
  3. Ch.L. Bonaparte. Classification der Vögel, Conspectus Larinarum, und neue Arten. „Journal für Ornithology”. 1, s. 47, 1853 (niem.). 
  4. Ch.L. Bonaparte. Conspectis svstematis ornithologie. „Annales des Sciences Naturelles, Zoologie”. Quatrième série. 1, s. 144, 1854 (fr.). 
  5. a b Ch.L. Bonaparte. Notes sur les Larides. „Naumannia”. 1854, s. 211, 1854 (fr.). 
  6. F. Heine & A. Reichenow: Nomenclator Musei Heineani Ornithologici. berlin: R. Friedländer & Sohn, 1882–1890, s. 359. (niem.)
  7. a b J. Burger & M. Gochfeld: Family Laridae (Gulls). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal (red. red.): Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 601–602, 618–619. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  8. a b c d e Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2020-01-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-14].