Leucophaeus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leucophaeus[1]
Bruch, 1853[2]
Przedstawiciel rodzaju – mewa karaibska (L. atricilla)
Przedstawiciel rodzaju – mewa karaibska (L. atricilla)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Parvordo Larida
Nadrodzina Laroidea
Rodzina mewowate
Podrodzina mewy
Rodzaj Leucophaeus
Typ nomenklatoryczny

Larus scoresbii Traill

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Leucophaeusrodzaj ptaka z rodziny mewowatych (Laridae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[6].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 32–55 cm; masa ciała 203–524 g; rozpiętość skrzydeł 87–110 cm[7].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Leucophaeus: gr. λευκοφαιος leukophaios – biało-szary, popielaty, od λευκος leukos – biały; φαιος phaios – ciemny[8].
  • Blasipus: gr. βλακωδης blakōdēs – afektowany, leniwy, od βλαξ blax, βλακος blakos – leniwy; πους pous, ποδος podos – stopy[9]. Gatunek typowy: Larus modestus von Tschudi.
  • Procellarus: łac. procella – burza, wichura, od procellere – rzucić w dół, od pro – przed, z; -cello – szybki, od celer, celeris – szybki; larus – mewa[10]. P. neglectus Bonaparte = Larus scoresbii Traill.
  • Epitelarus: gr. επιτελης epitelēs – znakomity, kompletny, od τελος telos – wynik, koniec; λαρος laros – mewa[11]. Gatunek typowy: E. (lub Procellarus) neglectus Bonaparte = Larus scoresbii Traill.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:

Przypisy

  1. Leucophaeus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C.F. Bruch. Monographische Uebersicht der Gattung Laras Lin. „Journal für Ornithology”. 1, s. 108, 1853 (niem.). 
  3. Ch.L. Bonaparte. Classification der Vögel, Conspectus Larinarum, und neue Arten. „Journal für Ornithology”. 1, s. 47, 1853 (niem.). 
  4. a b Ch.L. Bonaparte. Notes sur les Larides. „Naumannia”. 1854, s. 211, 1854 (fr.). 
  5. F. Heine, A. Reichenow: Nomenclator Musei Heineani Ornithologici. berlin: R. Friedländer & Sohn, 1890, s. 359. (niem.)
  6. F. Gill, D. Donsker (red.): Coursers, noddies, gulls, terns, auks & sandgrouse (ang.). IOC World Bird List: Version 6.3. [dostęp 2016-10-18].
  7. J. Burger & M. Gochfeld: Family Laridae (Gulls). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 601–602, 618–619. ISBN 84-87334-20-23. (ang.)
  8. Jobling 2016 ↓, s. Leucophaeus.
  9. Jobling 2016 ↓, s. Blasipus.
  10. Jobling 2016 ↓, s. Procellarus.
  11. Jobling 2016 ↓, s. Epitelarus.
  12. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2016-08-07). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-10-18].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-10-18]. (ang.)