Lew Gumilow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lew Gumilow
Лев Николаевич Гумилёв
Ilustracja
1934
Data i miejsce urodzenia 1 października 1912
Petersburg, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 15 czerwca 1992
Petersburg, Federacja Rosyjska
Zawód historyk, geograf, etnolog, orientalista
Narodowość rosyjska
Tytuł naukowy doktor
Lew Gumilow na znaczku Kazachstanu
Nikołaj Gumilow, Lew Gumilow, Anna Achmatowa 1913

Lew Nikołajewicz Gumilow (ros. Лев Николаевич Гумилёв, ur. 18 września?/1 października 1912 w Petersburgu, zm. 15 czerwca 1992 w Sankt Petersburgu) – rosyjski historyk, geograf, etnolog i orientalista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1933–1938 trzykrotnie aresztowany przez OGPU i NKWD, po czym osadzony w obozie koncentracyjnym (łagrze) (w Gułagu), gdzie przebywał do wybuchu wojny z Niemcami w 1941. W czasie wojny powołany do Armii Czerwonej, z którą dotarł do Berlina. Po demobilizacji ponownie osadzony w łagrze na 10 lat. Zwolniony na mocy amnestii ogłoszonej przez Chruszczowa w 1956.

Syn Nikołaja Gumilowa i Anny Achmatowej.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia, linki[edytuj | edytuj kod]