Lew Mechlis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lew Zacharowicz Mechlis (ur. 13 stycznia 1889 w Odessie, zm. 13 lutego 1953 w Moskwie) – sowiecki działacz państwowy i partyjny.

Urodził sie w rodzinie urzędnika. Pracował jako nauczyciel. W 1907–1910 członek lewicowej partii syjonistycznej "Poalej Syjon". W czasie wojny domowej 1918–1920 wykonywał zadania partii w Armii Czerwonej.

W 1921–1926 pracował na stanowiskach partyjnych i w radach. Po ukończeniu Instytutu Czerwonej Profesury w 1930 kierownik Wydziału Wydawnictw Komitetu Centralnego WKP(b), jednocześnie członek kolegium redakcyjnego gazety Prawda.

W 1937–1940 szef Głównego Zarządu Politycznego (GZP) Armii Czerwonej. W 1940–1941 komisarz ludowy Kontroli Państwowej ZSRR. W 1941 znowu wyznaczony na szefa GZP Armii Czerwonej. W maju 1942 przedstawiciel Stawki Najwyższego Naczelnego Dowództwa na Froncie Krymskim. Nie wywiązał się z zadania zorganizowania skutecznej obrony, za co był usunięty ze stanowiska. Podczas masakry w Teodozji zachęcał sowieckich żołnierzy do wymordowania rannych jeńców w szpitalu wojskowym.

Dalej członek Rad Wojennych szeregu armii i frontów. W 1946–1950 minister Kontroli Państwowej ZSRR. Na 17 zjeździe WKP(b) wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego, a na 18 i 19 zjazdach członkiem KC. W 1938–1952 członek Biura Organizacyjnego KC WKP(b).

Deputowany i członek Prezydium Rady Najwyższej ZSRR 1 i 2 kadencji. Odznaczony 4 orderami Lenina i 8 innymi orderami (m.in. Order Virtuti Militari IV klasy[1]) oraz medalami. Pochowamy na Placu Czerwonym w Moskwie.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Lew Mechlis

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija t.16 str.198, Wyd. 1974