Lew Sznirelman

Lew Sznirelman

Лев Генрихович Шнирельман

Data i miejsce urodzenia	2 stycznia 1905 Homel, Gubernia mohylewska, Cesarstwo Rosyjskie
Data i miejsce śmierci	24 września 1938 Moskwa, RFSRR
Zawód, zajęcie	matematyk
Alma Mater	Uniwersytet Moskiewski

Lew Gienrichowicz Sznirelman, ros. Лев Генрихович Шнирельман (ur. 20 grudnia 1904^?/2 stycznia 1905 w Homlu, zm. 24 września 1938 w Moskwie) – rosyjski matematyk pochodzenia żydowskiego, członek korespondent Akademii Nauk ZSRR. Rozwijał teorię liczb, geometrię różniczkową, analizę globalną i topologię.

Życiorys

Był absolwentem Uniwersytetu Moskiewskiego (1925; jego promotorem był Nikołaj Łuzin), w latach 1934–1938 pracował w Instytucie Stiekłowa w Moskwie oraz wykładał na Uniwersytecie Moskiewskim. Badał hipotezę Goldbacha, m.in. dowiódł, że każda liczba naturalna (większa od jedności) może być zapisana w postaci sumy skończenie wielu liczb pierwszych, najmniejsza niezbędna liczba składników w tej hipotezie nazywana jest stałą Sznirelmana. Wprowadził pojęcie gęstości Sznirlemana, wspólnie z Lusternikiem dowiódł też hipotezy Poincarégo.

W 1954 roku w Polsce ukazała się jego książka pt. Liczby pierwsze (wyd. PWN, tłumaczenie Abraham Goetz, przedmowa Andrzej Mostowski).

Linki zewnętrzne

• John J. O’Connor; Edmund F. Robertson: Lew Sznirelman w MacTutor History of Mathematics archive (ang.) [dostęp 2025-10-21].
• Lev Genrikhovich Shnirelman w bazie Mathematics Genealogy Project (ang.) [dostęp 2025-10-21].