Lewica, Ekologia, Wolność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lewica, Ekologia, Wolność
Państwo

 Włochy

Lider

Nichi Vendola

Data założenia

22 października 2010

Data rozwiązania

17 grudnia 2016

Ideologia polityczna

eurokomunizm, socjalizm, zielona polityka, feminizm

Poglądy gospodarcze

socjalizm

Strona internetowa
Marco di Lello, Grazia Francescato, Claudio Fava, Nichi Vendola i Umberto Guidoni

Lewica, Ekologia, Wolność (wł. Sinistra Ecologia Libertà, SEL) – włoska koalicja lewicowych partii politycznych powołana w 2009, od 2010 do 2016 jednolite ugrupowanie polityczne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Blok pod nazwą Lewica i Wolność (Sinistra e libertà) został oficjalnie powołany 16 marca 2009 celem wspólnego startu w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Utworzyło go łącznie pięć pozaparlamentarnych ugrupowań komunistycznych, socjalistycznych i zielonych. W jego skład weszły:

Pod koniec VI kadencji do partii członkowskich należało łącznie 13 europosłów. Koalicja uzyskała w głosowaniu 3,12% głosów i nie przekroczyła progu wyborczego[1]. Ugrupowania członkowskie miały powołać jednolitą formację, która po wyborach zmieniła nazwę. Ostatecznie Zieloni i Partia Socjalistyczna zdecydowały się opuścić federację. Pozostałe trzy stronnictwa, wraz z niewielkimi frakcjami z Verdi i PS, pozostały w ramach SEL. Kongres założycielski odbyła się w październiku 2010[2]. Przewodniczącym został Nichi Vendola, a koordynatorem Claudio Fava.

W wyborach w 2013 ugrupowanie wystartowało w koalicji z Partią Demokratyczną. Uzyskało około 3% głosów, co przełożyło się na 7 mandatów w Senacie i 37 mandatów (w tym dodatkowe z uwagi na wygrane przez koalicję wybory) w Izbie Deputowanych[3]. Ugrupowanie pozostało jednak w opozycji do współtworzonych przez PD gabinetów.

17 grudnia 2016 partia została rozwiązana w związku z tworzeniem nowej lewicowej formacji pod nazwą Sinistra Italiana[4], które powstało formalnie w lutym 2017. Kilkunastu deputowanych wywodzących się z SEL przeszło jednak wkrótce z frakcji SI do nowego ruchu politycznego Artykuł 1 – Ruch Demokratyczny i Postępowy[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Archivio Storico delle Elezioni. Europee 07/06/2009 (wł.). interno.it. [dostęp 2011-04-02].
  2. Vendola: la sinistra deve ripartire dalla piazza Fiom (wł.). corriere.it, 23 października 2010. [dostęp 2011-04-02].
  3. Elezioni 2013 (wł.). corriere.it. [dostęp 2013-02-26].
  4. Vendola traghetta Sel nella „Sinistra italiana” (wł.). rainews.it, 17 grudnia 2016. [dostęp 2017-02-20].
  5. Mdp, ecco i 37 deputati e i 14 senatori Speranza: «Seduti a sinistra del Pd» (wł.). corriere.it, 28 lutego 2017. [dostęp 2017-03-07].