Lewino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: Lewino – jezioro.
Artykuł 54°26′53″N 18°5′31″E
- błąd 38 m
WD 54°26'53.2"N, 18°5'30.8"E, 54°26'56.90"N, 18°5'31.52"E
- błąd 14 m
Odległość 1 m
Lewino
wieś
Ilustracja
Kurhany w Lewinie
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat wejherowski
Gmina Linia
Liczba ludności (2011) 319[1]
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 84-223[2]
Tablice rejestracyjne GWE
SIMC 0165468
Położenie na mapie gminy Linia
Mapa konturowa gminy Linia, po prawej znajduje się punkt z opisem „Lewino”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Lewino”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Lewino”
Położenie na mapie powiatu wejherowskiego
Mapa konturowa powiatu wejherowskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Lewino”
Ziemia54°26′53″N 18°05′31″E/54,448056 18,091944
Strona internetowa

Lewino (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Lewino) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Linia, na północnym krańcu Pojezierza Kaszubskiego. W kierunku zachodnim od Lewina znajdują się jeziora Lewinko i Miłoszewskie.

W miejscowości, jako jedna z 13 figur szlaku turystycznego „Poczuj kaszubskiego ducha" współfinansowanego ze środków unijnych znajduje się rzeźba wykonana przez Jana Redźko na podstawie opracowania "Bogowie i duchy naszych przodków. Przyczynek do kaszubskiej mitologii" Aleksandra Labudy, przedstawiająca kaszubskiego demona zwanego Pikòn.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Lewino[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0165474 Kopce część wsi
0165480 Leobór przysiółek
0165505 Rosochy przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość pod zlatynizowaną nazwą villa Levino wymieniona jest w łacińskim dokumencie wydanym w Świeciu w 1283 roku sygnowanym przez księcia pomorskiego Mściwoja II.[5]

Z tej miejscowości i z sąsiedniego Lewinka wywodzi się rodzina Lewińskich herbu Brochwicz III. Najstarszą znaną postacią z tej rodziny był Paweł Lewiński, od 1505 r. asesor, a następnie sędzia w Mirachowie. Z tego rodu i z Lewina pochodzą również dwaj biskupi: Feliks Łukasz Lewiński i jego brat Franciszek Lewiński.

Postacie z tej rodziny, to geolodzy prof. Jan Lewiński i prof. Wojciech Brochwicz-Lewiński oraz bohater powstania warszawskiego, dowódca obrony pałacyku Michla na Woli, gen. Janusz Brochwicz-Lewiński. Z rodu tego wywodził się również Erich von Lewinski, znany jako Erich von Manstein, uznawany za najwybitniejszego niemieckiego dowódcę II wojny światowej[6].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Kurhany[edytuj | edytuj kod]

Po pracach archeologicznych w latach 2004-2012, powstała ścieżka dydaktyczna wokół średniowiecznych kurhanów. Cmentarzysko pochodzi z X lub XI wieku[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-06-02].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 649 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski, tom I, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1877, str.488-9.
  6. Erich von Manstein, Żołnierskie życie. Moja służba w Reichswerze i Wermachcie 1919-1939, Kraków, Wingert, 2013.
  7. Wyjątkowe miejsce na Pomorzu! Kurhany w Lewinie już otwarte. dziennikbaltycki.pl, 2 sierpnia 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]