Lewis Hamilton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lewis Hamilton
Ilustracja
Lewis Hamilton (2016)
Imię i nazwisko Lewis Carl Davidson Hamilton
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1985
Stevenage
Sezon 2021
Seria Formuła 1
Zespół Mercedes
Samochód Mercedes-AMG F1 W12 E Performance
Nr startowy 44
Partnerzy Valtteri Bottas
Sukcesy

2003: Brytyjska Formuła Renault 2.0 (mistrz)
2005: Formuła 3 Euro Series (mistrz)
2006: Seria GP2 (mistrz)
2007: Formuła 1 (wicemistrz)
2008: Formuła 1 (mistrz)
2014: Formuła 1 (mistrz)
2015: Formuła 1 (mistrz)
2016: Formuła 1 (wicemistrz)
2017: Formuła 1 (mistrz)
2018: Formuła 1 (mistrz)
2019: Formuła 1 (mistrz)
2020: Formuła 1 (mistrz)

Faksymile
Strona internetowa

Sir Lewis Carl Davidson Hamilton MBE[1] (ur. 7 stycznia 1985 w Stevenage) – brytyjski kierowca wyścigowy, siedmiokrotny mistrz świata Formuły 1 w sezonach 2008, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020 oraz wicemistrz świata Formuły 1 w roku 2007 oraz 2016.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Po zwycięstwach w kilku mistrzostwach kartingowych, w wieku 12 lat został przyjęty do programu rozwojowego młodych kierowców McLarena. Wcześniej brał udział w Brytyjskiej Formule Renault, w 2000 roku był także europejskim mistrzem w kartingu.

W 2005 roku zwyciężył w serii Formuły 3 Euro Series, jeżdżąc dla zespołu ASM. Rok wcześniej reprezentował barwy Manor Motorsport. W sezonie 2006 startował w Serii GP2 w barwach zespołu ART, zajmując miejsce ubiegłorocznego mistrza serii, Nico Rosberga, który rozpoczął starty w Formule 1. Jego największym rywalem był Nelson Ângelo Piquet, syn trzykrotnego mistrza Formuły 1 – Nelsona Piqueta, który ostatecznie stracił szanse na tytuł po przedostatnim wyścigu sezonu na torze Monza we Włoszech.

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

2007–2012: McLaren[edytuj | edytuj kod]

2007[edytuj | edytuj kod]
Lewis Hamilton podczas Grand Prix Malezji (2007)

W swoim debiucie w F1, podczas Grand Prix Australii zajął 3. miejsce. Został pierwszym kierowcą od 1996 roku, który w swoim debiucie stanął na podium Grand Prix. Natomiast ostatni kierowca z Wielkiej Brytanii osiągnął taki wynik 41 lat temu. W swoich następnych 3 startach nie schodził z podium (trzykrotnie drugi), po Grand Prix Hiszpanii (swoim zaledwie czwartym grand prix) został najmłodszym w historii liderem mistrzostw świata. W zaledwie szóstym wyścigu w F1 (Grand Prix Kanady) przekroczył linię mety jako pierwszy. Sukces ten powtórzył tydzień później w Grand Prix USA, odpierając ataki partnera z zespołu, dwukrotnego mistrza świata Fernando Alonso. W wyniku serii błędów popełnionych na torze w ostatnich dwóch wyścigach ostatecznie zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata.

2008[edytuj | edytuj kod]
Lewis Hamilton podczas Grand Prix Australii (2008)

W sezonie 2008 jego partnerem w zespole był Heikki Kovalainen. Podczas inauguracji sezonu na torze Albert Park Hamilton odniósł zwycięstwo, jednak kolejne wyścigi przyniosły słabsze rezultaty – w Malezji dojechał do mety na piątej pozycji, natomiast podczas GP Bahrajnu popełnił błąd na starcie i wyścig zakończył na 13. miejscu. Drugie zwycięstwo odniósł w deszczowych warunkach w Grand Prix Monako. Dwa tygodnie później, podczas GP Kanady wyeliminował siebie i Kimiego Räikkönena z wyścigu podczas kolizji w alei serwisowej, za co ukarany został cofnięciem o 10 pozycji na starcie do GP Francji. Pozostałe z dotychczasowych czterech zwycięstw odniósł w kolejnych dwóch Grand Prix – w swoim domowym wyścigu w Wielkiej Brytanii i w Niemczech. Podczas Grand Prix Belgii dojechał do mety na pierwszej pozycji, jednak już po wyścigu została na niego nałożona 25-sekundowa kara za ścięcie szykany podczas manewru wyprzedzania, przez co stracił zwycięstwo na rzecz Felipe Massy i został sklasyfikowany na 3. miejscu. 2 listopada 2008 po znakomitym wyścigu o GP Brazylii zapewnił sobie pierwszy tytuł mistrzowski. W ostatnim wyścigu sezonu 2008 Lewis Hamilton zajął 5. miejsce w Grand Prix Brazylii 2008, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej oraz tytuł Mistrza Świata Formuły 1 2008. Wszystko rozstrzygnęło się na ostatnich metrach, gdy Hamilton wyprzedził Timo Glocka i awansował z 6. miejsca na 5. pozycję, co dało mu 4 punkty, dzięki którym wygrał o 1 punkt w klasyfikacji generalnej przed Felipe Massą. Został tym samym najmłodszym mistrzem F1 w historii, rekord ten pobił jednak dwa lata później Sebastian Vettel.

2009[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2009 doszło do zmiany przepisów. Do Formuły 1 powróciły opony typu slick a aerodynamika bolidów została ograniczona. W pierwszych dziewięciu wyścigach zdobył 11 punktów. Podczas rozpoczynającego sezon Grand Prix Australii został wykluczony z wyników, ponieważ wprowadził sędziów w błąd przy wyjaśnianiu kontrowersyjnego manewru wyprzedzania Jarna Trullego pod koniec wyścigu. Podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii zajął 16. miejsce. Hamilton odniósł zwycięstwo w Grand Prix Węgier. Był to pierwszy triumf samochodu wyposażonego w system KERS, sprawiającego w tamtym sezonie potężne problemy zespołom, które zdecydowały się zainstalować go w samochodach. Pierwsze symptomy znaczącej poprawy formy McLarena pojawiły się już dwa tygodnie wcześniej, podczas Grand Prix Niemiec, gdzie Hamilton startował z piątego miejsca, ale w pierwszym zakręcie w trakcie walki z Markiem Webberem wyjechał za szeroko i przebił oponę. Hamilton odniósł jeszcze jedno zwycięstwo podczas Grand Prix Singapuru. Nie ukończył wyścigów w wyniku karambolu w Belgii, wypadku we Włoszech i awarii hamulców w ostatnim wyścigu w Abu Zabi. W sumie mistrzostwa zakończył na piątym miejscu z 49 punktami, pięciokrotnie zająwszy miejsce na podium i czterokrotnie zdobywszy pole position. Po odejściu z zespołu Heikkiego Kovalainena nowym partnerem zespołowym Hamiltona został mistrz świata z sezonu 2009, Brytyjczyk Jenson Button.

2010[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2010 rozpoczął od zajęcia trzeciego miejsca w Grand Prix Bahrajnu, za dwoma bolidami Ferrari. Pod koniec Grand Prix Australii został uderzony w tył przez Marka Webbera, w wyniku czego zajął szóstą pozycję. W Grand Prix Hiszpanii na dwa okrążenia przed końcem w bolidzie Hamiltona eksplodowała opona, a Brytyjczyk uderzył w barierę tracąc drugie miejsce w wyścigu. Pierwsze zwycięstwo w sezonie odniósł w Grand Prix Turcji. Przez większość wyścigu jechał na trzeciej pozycji, za Markiem Webberem i Sebastianem Vettelem, jednak na 39. okrążeniu obaj kierowcy Red Bull Racing zderzyli się ze sobą, dzięki czemu Brytyjczyk awansował na pierwszą pozycję, którą utrzymał do mety. Dwa tygodnie później odniósł zwycięstwo w Grand Prix Kanady i awansował na pozycję lidera klasyfikacji generalnej Mistrzostw Świata. W Grand Prix Europy otrzymał karę przejazdu przez boksy za wyprzedzanie samochodu bezpieczeństwa. Pod koniec sierpnia wygrał deszczowe Grand Prix Belgii. Był to jego ostatni triumf w sezonie 2010. Dwóch kolejnych wyścigów we Włoszech i Singapurze nie ukończył z powodu kolizji. Do ostatniego wyścigu zachował teoretyczną szansę na zdobycie tytułu. Ostatecznie sezon zakończył na czwartym miejscu z dorobkiem 240 punktów, dziewięciokrotnie stając na podium i raz startując z Pole Position. Punkty zdobywał w piętnastu wyścigach.

2011[edytuj | edytuj kod]

Rok 2011 upłynął pod znakiem dominacji Sebastiana Vettela, jednak w pierwszych wyścigach Lewis Hamilton prezentował konkurencyjne tempo. Wygrał wyścig o Grand Prix Chin. W Grand Prix Monako został uznany winnym kolizji z Felipe Massą, za co otrzymał karę przejazdu przez boksy. Dodatkowo został także ukarany doliczeniem dwudziestu sekund do końcowego rezultatu, za incydent z Pastorem Maldonado. W Kanadzie z wyścigu wyeliminował go jego zespołowy partner Jenson Button. 24 lipca odniósł drugie w sezonie zwycięstwo w wyścigu o Grand Prix Niemiec. Nie ukończył wyścigu o Grand Prix Belgii z powodu kolizji z Kamui Kobayashim. W Sinagpurze po raz kolejny doprowadził do kolizji z Felipe Massą za co został ukarany przejazdem przez aleję serwisową. W Grand Prix Indii doszło do kolejnej kolizji z udziałem Hamiltona i Massy, za którą Brazylijczyk otrzymał karę. Do Grand Prix Korei Południowej ruszał z Pole Position. Były to jedyne kwalifikacje w tym sezonie, w których pierwsze pole startowe wywalczył reprezentant innego zespołu niż Red Bull Racing. Pod koniec sezonu wygrał wyścig o Grand Prix Abu Zabi. W końcowej klasyfikacji Mistrzostw Świata zajął piąte miejsce. Zgromadził 227 punktów, sześć razy stawał na podium, szesnaście razy zdobywał punkty. Przegrał rywalizację zespołową z Jensonem Buttonem, który został wicemistrzem świata.

2012[edytuj | edytuj kod]

Swój szósty sezon w Formule 1 rozpoczął od wizyt na podium w trzech pierwszych wyścigach. Do Grand Prix Australii i Grand Prix Malezji startował z pierwszego pola. Pierwsze zwycięstwo w sezonie odniósł w Grand Prix Kanady i znalazł się w gronie siedmiu różnych zwycięzców w siedmiu pierwszych wyścigach. Dwa tygodnie później w wyścigu na ulicznym torze w Walencji na dwa okrążenia przed końcem uderzył w niego Pastor Maldonado, eliminując go z wyścigu. Kolejne zwycięstwo w sezonie odniósł w Grand Prix Węgier. Z wyścigu o Grand Prix Belgii odpadł zaraz po starcie, po kolizji spowodowanej przez Romaina Grosjeana. Tydzień później wygrał Grand Prix Włoch. W Grand Prix Singapuru startował z Pole Position, jednak nie ukończył wyścigu z powodu awarii skrzyni biegów. 26 września zespół Mercedes poinformował, że podpisał kontrakt z Hamiltonem na sezon 2013. Swoje ostatnie zwycięstwo w barwach zespołu Mclarena odniósł w Grand Prix USA. W ostatnim wyścigu sezonu jechał na prowadzeniu, kiedy zderzył się z Nico Hulkenbergiem. W bolidzie Brytyjczyka doszło do uszkodzenia zawieszenia i musiał wycofać się z wyścigu. W klasyfikacji generalnej zajął 4. miejsce, zdobywając 190 punktów. Na podium stawał siedmiokrotnie, tyle samo razy ustawiał swój bolid na pierwszym polu startowym. W punktowanej dziesiątce ukończył czternaście wyścigów.

Od 2013: Mercedes[edytuj | edytuj kod]

2013[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2013 jeździ w barwach Mercedesa, z którym podpisał 3-letni kontrakt. W pierwszym sezonie startów bardzo dobrze spisywał się w kwalifikacjach, które to zwyciężał pięciokrotnie, a dziewięciokrotnie zapewniał sobie start z pierwszej linii. Jednak wygrał tylko jeden wyścig – Grand Prix Węgier. Na podium stawał łącznie pięć razy. Dorobek 189 punktów dał mu 4. miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. Na sezon 2014 przedłużył kontrakt z niemiecką ekipą.

2014[edytuj | edytuj kod]
Lewis Hamilton podczas Grand Prix Singapuru w bolidzie Mercedes F1 W05 Hybrid (2014)

Sezon 2014 był sezonem dominacji Mercedesa. Hamilton, jako kierowca tego zespołu stał się jednym z dwóch faworytów w walce o mistrzowski tytuł. W jedenastu wyścigach sezonu kierowcy Mercedesa dzielili między sobą toczyli samotną walkę o zwycięstwo. Jednak tylko w trzech przypadkach lepszy w tej walce okazywał się rywal Hamiltona – Nico Rosberg. Mogłoby się więc wydawać, że jedenaście tryumfów (w porównaniu z pięcioma wygranymi Rosberga) powinno zapewnić Brytyjczykowi tryumf w mistrzostwach ze znaczną przewagą punktową. Jednak w bolidzie Hamiltona częściej niż u Rosberga dochodziło do awarii. Trzykrotnie Hamilton musiał wycofać się z wyścigu. Ponadto również dwukrotnie awarie w kwalifikacjach pozbawiały go dobrej pozycji startowej. Tak więc do ostatnich wyścigów Brytyjczyk toczył walkę o 1. miejsce w klasyfikacji generalnej. Potem 2. miejsce w przedostatnim wyścigu sezonu zapewniło mu 17-punktową przewagę nad Rosbergiem. Jednak ostatni wyścig w Abu Zabi był wyścigiem podwójnie punktowanym. Za zwycięstwo kierowca mógł zdobyć 50 punktów. Ponadto Nico Rosberg wywalczył pole position, i mimo że Hamilton startował z drugiego pola, to spadek o 1 pozycję pozbawiłby go tytułu mistrzowskiego. Już na starcie tego wyścigu Brytyjczyk poprawił swoją sytuację. Wyprzedził Rosberga i objął prowadzenie w wyścigu. Wydawało się, że jedynie awaria może pozbawić go trofeum. Jednak do awarii doszło w bolidzie Rosberga, który z czasem tracił kolejne pozycję. W chwili, gdy Niemiec spadł na 7. miejsce, Hamilton mógł przestać martwić się o samochód – nawet awaria nie odebrałaby mu tytułu. Jednak Brytyjczyk dojechał do mety świętując 33 zwycięstwo w karierze oraz drugi tytuł Mistrza Świata Formuły 1.

W 2016 pojawił się w filmie Zoolander 2 (występ cameo)[2].

2017[edytuj | edytuj kod]

W 2017 po odejściu Nico Rosberga, Lewis Hamilton powinien mieć bezproblemową drogę do tytułu, jednakże do rywalizacji o mistrzowski tytuł włączył się zespół Scuderii Ferrari. Pomimo obiecującej 1 części sezonu stajnia z Maranello uległa niesamowitej jeździe Brytyjczyka w 2 części sezonu, w której wygrał 5 z 6 pierwszych wyścigów i po dwukrotnym odpadnięciu z wyścigu jego głównego rywala Sebastiana Vettela, już po Grand Prix Meksyku mógł świętować 4 tytuł mistrzowski.

2018[edytuj | edytuj kod]

Początek sezonu nie szedł po myśli ubiegłorocznego Mistrza. Triumf odniósł dopiero w Baku, w ramach Grand Prix Azerbejdżanu. Późniejsze zwycięstwa w Grand Prix Hiszpanii, Francji, Niemiec, Węgier, Włoch, Singapuru, Rosji i Japonii dały mu tytuł mistrza świata, który przypieczętowany został w Meksyku, na 3 wyścigi przed końcem sezonu. Brytyjczyk stał się wtedy 5-krotnym mistrzem świata zrównując się z Juanem Manuelem Fangio.

2019[edytuj | edytuj kod]

Kolejny sezon nieoczekiwanie rozpoczął się od zdecydowanej dominacji Mercedesa. Inauguracyjna eliminacja w Australii padła łupem Valtteriego Bottasa, a Hamilton zajął drugie miejsce. Kolejne dwa wyścigi padły łupem Brytyjczyka, jednakże po Grand Prix Azerbejdżanu (które wygrał Bottas) obu kierowców Mercedesa dzielił jedynie punkt (zdobyty przez Bottasa w Australii za najszybsze okrążenie). Kolejne cztery wyścigi to absolutna dominacja Lewisa Hamiltona – cztery wygrane i dwukrotne pole position sprawiły, że od tego momentu był zdecydowanym liderem klasyfikacji generalnej kierowców.

2020

W tym sezonie Lewis Hamilton zdobył siódmy tytuł Mistrza Świata Formuły 1, tym samym wyrównał rekord Michaela Schumachera, który także zdobył siedem tytułów mistrzowskich. Lewis zapewnił sobie tytuł wygrywając Grand Prix Turcji. Ze swoim zespołem – Mercedes-AMG Petronas – zdobył Mistrzostwo Świata Konstruktorów. Brytyjczyk mocno angażował się także w ruchy Black Lives Matter czy End Racism. Spowodowało to, między innymi zmianę kolorystyki zespołu Mercedesa ze srebrnego na czarny[3].

Pod koniec roku potwierdzono, że Brytyjczyk otrzyma tytuł szlachecki. Od tego czasu będzie mógł nazywać się „Sir”[4].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Auta 2 Jako Lewis Hamilton

Auta 3 (Głos)-Jako Super Sonik

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2007 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-22 Mercedes-AMG FO 108T Australia Malezja Bahrajn Hiszpania Monako Kanada Stany Zjednoczone Francja Wielka Brytania Unia Europejska Węgry Turcja Włochy Belgia Japonia Brazylia 109 2
3 2 2 2 2 1 1 3 3 9 1 5 2 4 1 NU 7
2008 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-23 Mercedes-AMG FO 108V Australia Malezja Bahrajn Hiszpania Turcja Monako Kanada Francja Wielka Brytania Niemcy Węgry Unia Europejska Belgia Włochy Singapur Japonia Brazylia 98 1
1 5 13 3 2 1 NU 10 1 1 5 2 3 7 3 12 1 5
2009 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-24 Mercedes-AMG FO 108W Australia Malezja Bahrajn Hiszpania Monako Turcja Wielka Brytania Niemcy Węgry Unia Europejska Belgia Włochy Singapur Japonia Brazylia 49 5
DK 7 6 4 9 12 13 16 18 1 2 NU 12 1 3 3 NU
2010 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-25 Mercedes-AMG FO 108X Bahrajn Australia Malezja Hiszpania Monako Turcja Kanada Unia Europejska Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Japonia Korea Południowa Brazylia 240 4
3 6 6 2 14 5 1 1 2 2 4 NU 1 NU NU 5 2 4 2
2011 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-26 Mercedes-AMG FO 108Y Australia Malezja Turcja Hiszpania Monako Kanada Unia Europejska Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Japonia Korea Południowa Indie Brazylia 227 5
2 8 1 4 2 6 NU 4 4 1 4 NU 4 5 5 2 7 1 NU
2012 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-27 Mercedes-AMG FO 108Z Australia Malezja Bahrajn Hiszpania Monako Kanada Unia Europejska Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Japonia Korea Południowa Indie Stany Zjednoczone Brazylia 190 4
3 3 3 8 8 5 1 19 8 NU 1 NU 1 NU 5 10 4 NU 1 NU
2013 Mercedes AMG Petronas F1 Team Mercedes F1 W04 Mercedes-AMG FO 108F Australia Malezja Bahrajn Hiszpania Monako Kanada Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Korea Południowa Japonia Indie Stany Zjednoczone Brazylia 189 4
5 3 3 5 12 4 3 4 5 1 3 9 5 5 NU 6 7 4 9
2014 Mercedes AMG Petronas F1 Team Mercedes F1 W05 Hybrid Mercedes-AMG PU106A Hybrid Australia Malezja Bahrajn Hiszpania Monako Kanada Austria Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Japonia Rosja Stany Zjednoczone Brazylia 384 1
NU 1 1 1 1 2 NU 2 1 3 3 NU 1 1 1 1 1 2 1
2015 Mercedes AMG Petronas F1 Team Mercedes F1 W06 Hybrid Mercedes-AMG PU106B Hybrid Australia Malezja Bahrajn Hiszpania Monako Kanada Austria Wielka Brytania Węgry Belgia Włochy Singapur Japonia Rosja Stany Zjednoczone Meksyk Brazylia 381 1
1 2 1 1 2 3 1 2 1 6 1 1 NU 1 1 1 2 2 2
2016 Mercedes AMG Petronas F1 Team Mercedes F1 W07 Hybrid Mercedes-AMG PU106C Hybrid Australia Bahrajn Rosja Hiszpania Monako Kanada Unia Europejska Austria Wielka Brytania Węgry Niemcy Belgia Włochy Singapur Malezja Japonia Stany Zjednoczone Meksyk Brazylia 380 2
2 3 7 2 NU 1 1 5 1 1 1 1 3 2 3 NU 3 1 1 1 1
2017 Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+ Mercedes-AMG M08 EQ Power+ Australia Bahrajn Rosja Hiszpania Monako Kanada Azerbejdżan Austria Wielka Brytania Węgry Belgia Włochy Singapur Malezja Japonia Stany Zjednoczone Meksyk Brazylia 363 1
2 1 2 4 1 7 1 5 4 1 4 1 1 1 2 1 1 9 4 2
2018 Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG F1 W09 EQ Power+ Mercedes-AMG M09 EQ Power+ Australia Bahrajn Azerbejdżan Hiszpania Monako Kanada Francja Austria Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Rosja Japonia Stany Zjednoczone Meksyk Brazylia 408 1
2 3 4 1 1 3 5 1 NU 2 1 1 2 1 1 1 1 3 4 1 1
2019 Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG F1 W10 EQ Power+ Mercedes-AMG M10 EQ Power+ Australia Bahrajn Azerbejdżan Hiszpania Monako Kanada Francja Austria Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Rosja Japonia Meksyk Stany Zjednoczone Brazylia 413 1
2 1 1 2 1 1 1 1 5 1 9 1 2 3 4 1 3 1 2 7 1
2020 Mercedes-AMG Petronas F1 Team Mercedes-AMG F1 W11 EQ Performance Mercedes-AMG F1 M11 Austria Węgry Wielka Brytania Wielka Brytania Hiszpania Belgia Włochy Toskania Rosja Niemcy Portugalia Emilia-Romania Turcja Bahrajn Bahrajn 347 1
4 1 1 1 2 1 1 7 1 3 1 1 1 1 1 3
2021 Mercedes-AMG Petronas F1 Team Mercedes-AMG F1 W12 E Performance Mercedes-AMG F1 M12 Bahrajn Emilia-Romania Portugalia Hiszpania Monako Azerbejdżan Francja Austria Wielka Brytania Węgry Belgia Holandia Włochy Rosja Singapur Stany Zjednoczone Meksyk Arabia Saudyjska 246,5* 1*
1 2 1 1 7 15 2 2 4 1 2 3 2 NU 1

‡ - Przyznano połowę punktów, gdyż zostało przejechane mniej niż 75% wyścigu.

GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2006 ART Grand Prix Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
San Marino
SMR
San Marino
SMR
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Francja
FRA
Francja
FRA
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Włochy
ITA
Włochy
ITA
114 1
2 6 DK 10 1 1 2 4 1 1 1 19 5 2 3 10 2 2 2 3 2

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Starty P1 PP NO Podia Punkty Pozycja
2001 Brytyjska Formuła Renault Manor Motorsport 4 0 0 0 0 48 7
2002 Brytyjska Formuła Renault Manor Motorsport 13 3 3 5 7 274 3
Europejski Puchar Formuły Renault 2000 4 1 1 2 3 92 5
2003 Brytyjska Formuła Renault Manor Motorsport 15 10 11 9 13 419 1
Brytyjska Formuła 3 2 0 0 0 0 0 NS
Formuła Renault 2000 Masters 2 0 0 0 1 24 12
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 2 0 0 0 0 25 27
Korea Super Prix 1 0 1 0 0 n.d. NS
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 n.d. NS
2004 Formuła 3 Euro Series Manor Motorsport 20 1 1 2 5 69 5
Bahrain Super Prix 1 1 0 0 1 n.d. 1
Grand Prix Makau 1 0 1 0 0 n.d. 14
Masters of Formula 3 1 0 0 0 0 n.d. 7
2005 Formuła 3 Euro Series ASM Formule 3 20 15 13 10 17 172 1
Masters of Formula 3 1 1 1 1 1 n.d. 1
2006 Seria GP2 ART Grand Prix 21 5 1 7 14 114 1
2007 Formuła 1 Vodafone McLaren Mercedes 17 4 6 2 12 109 2
2008 Formuła 1 Vodafone McLaren Mercedes 18 5 7 1 10 98 1
2009 Formuła 1 Vodafone McLaren Mercedes 17 2 4 0 5 49 5
2010 Formuła 1 Vodafone McLaren Mercedes 19 3 1 5 9 240 4
2011 Formuła 1 Vodafone McLaren Mercedes 19 3 1 3 6 227 5
2012 Formuła 1 Vodafone McLaren Mercedes 20 4 7 1 7 190 4
2013 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas F1 Team 19 1 5 1 5 189 4
2014 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas F1 Team 19 11 7 7 16 384 1
2015 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas F1 Team 19 10 11 8 17 381 1
2016 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas F1 Team 21 10 12 3 17 380 2
2017 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Motorsport 20 9 11 7 13 363 1
2018 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Motorsport 21 11 11 3 17 408 1
2019 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Motorsport 21 11 5 6 17 413 1
2020 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas F1 Team 16 11 10 6 14 347 1
2021 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas F1 Team 15 5 3 4 11 246,5* 1*

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Lewis Hamilton jest posiadaczem następujących rekordów w Formule 1:

Rekord Liczba
Najwięcej tytułów mistrzowskich 7 (2008, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020)
Najwięcej zwycięstw 100
Najwięcej podiów 168
Najwięcej Pole Position 101
Liczba zwycięstw po starcie z Pole Position 56
Najwięcej podiów w jednym sezonie 17 (2015, 2016, 2018, 2019)[a]
Liczba wyścigów w roli lidera przynajmniej na jednym okrążeniu 156
Największa liczba rekordów toru 14
Najwięcej zwycięstw z jednym zespołem 74 (Mercedes AMG Petronas F1 Team)
Najwięcej wyścigów ukończonych w punktach 222
Liczba wyścigów z prowadzeniem od startu do mety 22

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2015 roku Hamilton zajął 15. miejsce na liście najlepiej zarabiających sportowców dwutygodnika Forbes[5]. Od 2017 roku jest weganinem[6].

1 stycznia 2021 roku otrzymał tytuł szlachecki z rąk królowej Wielkiej Brytanii Elżbiety II[7].

Od listopada 2007 do lutego 2015, Hamilton był w związku z Nicole Scherzinger, wokalistką amerykańskiej grupy Pussycat Dolls[8]

Hamilton od fanów dostał przyjemnie brzmiący przydomek „Lulu”.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Brytyjczyk poza sportem również prężnie rozwija swoją karierę muzyczną jako raper pod pseudonimem XNDA. Od 10 lat pisze piosenki do tzw. „szuflady”, ale nie tylko. 7 krotny mistrz świata Formuły 1 w 2018 dograł się do piosenki Christiny Aguilery „Pipe” z jej albumu pod tytułem „Liberation”[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hamilton MBE a ‘massive honour’ (ang.). news.bbc.co.uk, 2008-12-31. [dostęp 2012-03-17].
  2. Zoolander 2 w bazie IMDb (ang.)
  3. Mercedes również pokazał nowe malowanie., Mercedes również pokazał nowe malowanie. [dostęp 2021-03-12].
  4. Sir Lewis Hamilton – Brytyjczyk otrzyma tytuł szlachecki., Sir Lewis Hamilton – Brytyjczyk otrzyma tytuł szlachecki. [dostęp 2021-03-12].
  5. #55 Lewis Hamilton (ang.). forbes.com. [dostęp 2016-03-10].
  6. Aimee Lewis, CNN, How veganism can fuel an elite athlete to glory, „CNN” [dostęp 2018-11-19].!!!
  7. Krzysztof Sobczak: Lewis Hamilton otrzyma tytuł szlachecki. Radio Zet, 2020-12-30. s. sport.radiozet.pl. [dostęp 2021-04-06].
  8. Daniel Sperling: Nicole Scherzinger i Lewis Hamilton: Ich romans w trybie on / off przeżył na nowo. Digital Spy, 17/03/2014. s. digitalspy.com. [dostęp 2021-04-06].
  9. Robert Percy: LEWIS HAMILTON POTWIERDZIŁ, ŻE BYŁ XNDA. Drive Tribe. s. drivetribe.com. [dostęp 2021-04-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]