Lewis Hine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lewis Wickes Hine
Ilustracja
Lewis Hine (ok. 1930)
Data i miejsce urodzenia 26 września 1874
Oshkosh
Data i miejsce śmierci 3 listopada 1940
Hastings-on-Hudson
Narodowość amerykańska
Alma Mater Uniwersytet Chicagowski
Dziedzina sztuki fotografia

Lewis Wickes Hine (ur. 26 września 1874 w Oshkosh, zm. 3 listopada 1940 w Hastings-on-Hudson) – amerykański socjolog i fotograf. Prekursor fotoreportażu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 26 września 1874 w Oshkosh, w stanie Wisconsin[1]. W 1892 jego ojciec zginął w wypadku samochodowym, przez co Hine już w młodym wieku zmuszony był pracować dorywczo, m.in. w fabryce mebli, sklepie odzieżowym i banku[1].

W 1900 wyjechał z rodzinnego miasta, rozpoczynając studia socjologiczne na Uniwersytecie Chicagowskim[1]. Rok później zatrudnił się jako nauczyciel biologii i geografii w Ethical Culture School w Nowym Jorku. Równolegle podjął też studia na Uniwersytecie Nowojorskim[1].

Dzieci w przędzalni (1911)
Robotnik przy budowie Empire State Building (1930)

Działalność fotograficzna[edytuj | edytuj kod]

Fotografią zainteresował się w 1903 za namową swojego mentora, Franka Manny’ego[1]. Rok później, na zlecenie dyrektora szkoły w której pracował, zaczął wykonywać pierwsze prace fotograficzne, m.in. serię portretów imigrantów przybywających na Ellis Island w Nowym Jorku[2].

W latach 1906–1918 pracował w National Child Labor Committee. Stworzył w tym czasie fotoreportaże o dzieciach pracujących w fabrykach, młynach i na polach na terenie Georgii, Connecticut, Maryland, New Jersey i Karoliny Północnej[2][1].

Pod koniec I wojny światowej udał się do Europy jako wysłannik Amerykańskiego Czerwonego Krzyża. Podróżując po kontynencie, dokumentował działalność organizacji[3]. W 1919 powrócił do Stanów Zjednoczonych, gdzie wykonał serie „portretów przy pracy”, ukazujących wkład człowieka w ówczesny przemysł[3]. W 1930 sfotografował robotników pracujących bez zapieczeń przy budowie Empire State Building w Nowym Jorku[3].

Późniejsze lata[edytuj | edytuj kod]

W 1932 opublikował zbiór fotografii w publikacji Men at Work, która została okrzyknięta książką roku przez Child Study Association of America. Od 1936 pracował dla agencji, m.in. dla Works Progress Administration, tworząc National Research Project – zbiór fotografii, którego nie zdążył dokończyć[3]. Po przebytej operacji w Dobbs Ferry Hospital, zmarł 3 listopada 1940 w Hastings-on-Hudson, w stanie Nowy Jork[3].

Odbiór społeczny[edytuj | edytuj kod]

Głównym celem fotograficznym Hine’a było ukazywanie na zdjęciach osób z niższych warstw społecznych, wykorzystywanych do ciężkiej pracy. Pod pretekstem wykonania zdjęć maszyn uzyskiwał pozwolenie na wejście do fabryk. W swoich pracach przedstawiał małe postaci, często brudne i zaniedbane, na tle dużego sprzętu. Jego fotograficzna działalność została użyta w kampaniach społecznych, co doprowadziło do ustanowienia prawa regulującego pracę dzieci[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Walther 2018 ↓, s. 528.
  2. a b Hacking 2014 ↓, s. 296.
  3. a b c d e Walther 2018 ↓, s. 529.
  4. Hacking 2014 ↓, s. 296–297.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]