Li Ao (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Li.
Li Ao
LiAoAtFayuansi.JPG
Li Ao podczas wizyty w Pekinie w 2005 roku
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1935
Harbin
deputowany do Yuanu Ustawodawczego
Okres od 2004
do 2008
Przynależność polityczna bezpartyjny

Li Ao (chiń.: 李敖; pinyin: Lǐ Áo; ur. 25 kwietnia 1935 w Harbinie) – tajwański pisarz, satyryk i eseista, niezależny polityk.

Urodził się w Harbinie[1], po przejęciu władzy w Chinach przez komunistów w 1949 roku uciekł wraz z rodziną na Tajwan. Ukończył prawo i historię na Narodowym Uniwersytecie Tajwańskim[2]. Po zakończeniu edukacji zajął się pisarstwem, opublikował w sumie ponad 100 książek, w tym dwie autobiografie[3].

Działacz opozycji demokratycznej za czasów dyktatury Czang Kaj-szeka, był redaktorem zamkniętego w 1965 roku przez władze czasopisma Wenxing (文星), krytycznego wobec rządzącego Kuomintangu. Zdobył sobie popularność antyrządowymi satyrami. W 1972 roku skazany został na 10 lat więzienia za obronę dysydenta Peng Ming-mina[4]. Zwolniony przedterminowo w 1976 roku[5]. Po wyjściu z więzienia kontynuował działalność w opozycji demokratycznej, większość jego twórczości do 1991 roku była zakazana przez cenzurę[2].

W 2000 roku był nominowany do Literackiej Nagrody Nobla za powieść Beijing Fayuansi (北京法源寺)[6].

Związany politycznie z obozem „Niebieskich[7][8], choć pozostaje bezpartyjny i zachowuje dystans wobec Kuomintangu. W wyborach prezydenckich w 2000 roku kandydował z poparciem Nowej Partii. Swojej kandydatury nie traktował jednak poważnie i w czasie kampanii wyborczej nawoływał do głosowania na Jamesa Soonga[3]. Ostatecznie uzyskał zaledwie 0,13% głosów[9]. W 2006 roku ubiegał się jako kandydat niezależny o urząd burmistrza Tajpej[10]. W latach 2004–2008 deputowany do Yuanu Ustawodawczego (parlamentu)[11]. W październiku 2006 roku rozpylił na sali posiedzeń gaz łzawiący, chcąc uniemożliwić debatę nad zakupem przez rząd Tajwanu broni od Stanów Zjednoczonych[12].

Zdecydowany przeciwnik niepodległości Tajwanu i orędownik zjednoczenia wyspy z Chinami kontynentalnymi[1]. Popiera formułę Jeden kraj, dwa systemy[7]. Krytykował prezydenta Chen Shui-biana za niszczenie relacji chińsko-tajwańskich[2]. W 2005 roku odbył 12-dniową podróż do Chińskiej Republiki Ludowej, wzbudzając konsternację gospodarzy apelem o zwiększenie wolności słowa w Chinach podczas gościnnego wykładu na Uniwersytecie Pekińskim[13].

Przypisy

  1. a b Li Ao: Outspoken outsider (ang.). news.bbc.co.uk, 2000-03-03. [dostęp 2013-04-24].
  2. a b c The Most Controversial Figure in Taiwan - Li Ao (ang.). china.org.cn, 2005-08-30. [dostęp 2013-04-24].
  3. a b John F. Copper: The A to Z of Taiwan (Republic of China). Lanham: Scarecrow Press, 2007, s. 165. (ang.)
  4. Taiwan. A New History. red. Murray A. Rubinstein, M. E. Sharpe. New York: 2007, s. 335. (ang.)
  5. Taiwan's non-partisan legislator Li Ao says he won't run for next term (ang.). people.com.cn, 2007-10-21. [dostęp 2013-04-24].
  6. John F. Copper: Consolidating Taiwan's democracy. Lanham: University Press of America, 2005, s. 60. (ang.)
  7. a b Taiwan scholar Li Ao to visit mainland (ang.). chinadaily.com.cn, 2005-09-14. [dostęp 2013-04-24].
  8. Candidates nominate for mayor in Taiwan (ang.). cctv.com, 2006-10-16. [dostęp 2013-04-24].
  9. Assessining the Lee Teng-hui Legacy in Taiwan's Politics. Democratic Consolidation and External Relations. red. Bruce J. Dickson and Chien-min Chao, M. E. Sharpe. New York: 2002, s. 112. (ang.)
  10. Flora Wang: Li Ao first to register as Taipei mayor candidate (ang.). Taipei Times, 2006-10-16. [dostęp 2013-04-24].
  11. Tseng Wei-chen: Days of political prisoner legislators near their end (ang.). Taipei Times, 2011-07-24. [dostęp 2013-04-24].
  12. Caroline Gluck: Taiwan MP in 'tear gas' protest (ang.). bbc.co.uk, 2006-10-24. [dostęp 2013-04-24].
  13. Gadfly Taiwan writer calls for more academic freedom in address to mainland students (ang.). english.sina.com, 2005-09-21. [dostęp 2013-04-24].