Li Yuanhong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Li.
Li Yuanhong
Li Yuanhong
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 黎元洪
Pismo tradycyjne 黎元洪
Hanyu pinyin Lí Yuánhóng
Wade-Giles Li Yüan-hung

Li Yuanhong (ur. 19 października 1864, zm. 3 czerwca 1928) – chiński wojskowy i polityk.

Pochodził z Huangpi w prowincji Hubei, jego ojciec był weteranem powstania tajpingów. W 1889 roku ukończył akademię morską w Tianjinie; jako dowódca krążownika brał udział w wojnie chińsko-japońskiej z lat 1894-1895[1]. Po jej zakończeniu przeniósł się do wojsk lądowych i został dowódcą garnizonu w Hankou.

Po wybuchu powstania w Wuchangu (październik 1911) został zmuszony przez rewolucjonistów do objęcia jego dowództwa[2] i objęcia stanowiska wojskowego gubernatora prowincji Hubei[1].

1 stycznia 1912 został wiceprezydentem proklamowanej w Nankinie Republiki Chińskiej; pełnił tę funkcję aż do śmierci Yuan Shikaia. W tym okresie zaczął aktywnie udzielać się w polityce; był jednym z najbardziej oddanych sojuszników Yuana i najzacieklejszych przeciwników Sun Jat-sena[1]. W 1913 roku założył własną Partię Postępową[1]. Po śmierci Yuan Shikaia 6 czerwca 1916 roku jako jego zastępca automatycznie przejął stanowisko głowy państwa. Był przeciwnikiem wypowiedzenia wojny Niemcom i zaangażowania się Chin po stronie Ententy. W wyniku konfliktu z członkami rządu Duana Qirui w czerwcu 1917 rozwiązał parlament, a także wezwał na pomoc oddziały zbrojne pod dowództwem Zhang Xuna. Gdy ten po wkroczeniu do stolicy 1 lipca 1917 roku proklamował restaurację monarchii, Li odmówił przyjęcia proponowanego mu wysokiego stanowiska i schronił się w poselstwie japońskim w Tianjinie. Po przywróceniu rządów republikańskich 17 lipca nowym prezydentem został dotychczasowy zastępca Li, Feng Guozhang.

Na urząd prezydenta (rządu w Pekinie) został powołany ponownie 11 czerwca 1922 roku w wyniku zwycięstwa kliki Zhili w I wojnie z Fengtian (kwiecień-maj 1922). Podczas swojej prezydentury próbował przywrócić stabilność państwa i ukrócić rządy militarystów, m.in. poprzez powołanie gabinetu złożonego z technokratów i apel o demobilizację wojsk[3]. Ostatecznie 13 czerwca 1923 roku został zmuszony przez Cao Kuna do ustąpienia z urzędu[4]. Po rezygnacji z prezydentury wycofał się z polityki i wrócił do Tianjinu, gdzie mieszkał do końca życia[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Li Yuanhong - The Only Person Who Was Twice President of the Republic of China (ang.). history.cultural-china. [dostęp 10 czerwca 2010].
  2. Jakub Polit: Chiny. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2004, s. 61. ISBN 83-88542-68-0.
  3. J. Polit, op.cit., s. 95
  4. J. Polit, op.cit., s. 96

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]