Liber beneficiorum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Liber beneficiorum (z łac. Księga dobrodziejstw także Księga beneficjów, uposażeń) – spis uposażeń, dóbr i przywilejów, zwłaszcza kościelnych, sporządzana dla celów statystycznych oraz podatkowych. Wypisy z takich ksiąg sądy cywilne przyjmowały jako prawomocne dowody w sporach majątkowych. Stanowią ważne źródło historyczne do dziejów kościoła, a także stosunków majątkowych i gospodarczych[1].

Liber beneficiorum w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Spisami tego typu, które dotyczą terenów obecnej Polski są[2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Brückner 1990 ↓, s. 770.
  2. a b c d e f Witczak 2013 ↓, s. 140.
  3. Witczak 2013 ↓, s. 139-140.
  4. Witczak 2013 ↓, s. 141.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]