Lida Skotnicówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lida Skotnicówna (ur. 23 września 1913 w Zakopanem, zm. 6 października 1929 w Tatrach) – polska taterniczka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką Marii Skotnicowej, czeskiej pisarki z Zaolzia[1].

Wspinała się głównie w towarzystwie Wiesława Stanisławskiego oraz Bronisława Czecha. Pierwsze duże przejścia zrobiła w 1926, między innymi pierwsze przejście północnej ściany Żabiego Konia. Szczególnie bogaty w osiągnięcia był dla niej rok 1929, dokonała wtedy między innymi: 1. przejścia południowej ściany Niebieskiej Turni, 1. przejścia zachodniej ściany Kościelca, 1. przejścia zachodniej ściany Małej Śnieżnej Turni, 1. wejścia południowo-zachodnią ścianą Kozich Czub.

Często wspinała się wraz ze starszą siostrą Marzeną. Zginęły razem podczas próby przejścia południowej ściany Zamarłej Turni.

Jest pochowana razem z siostrą Marzeną w Zakopanem na nowym cmentarzu przy ulicy Nowotarskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krystyna Heska-Kwaśniewicz: „Miłość jak przepaść”: Julian Przyboś i góry. Kraków: Śląsk, 1998, s. 5. ISBN 978-83-7164-034-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]