Liga Bałkańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granice państw w 1912, przed rozpoczęciem wojen

Liga Bałkańska – tajny sojusz militarny wymierzony przeciwko Turcji, zawarty przez państwa bałkańskie: Serbię, Czarnogórę, Bułgarię i Grecję w 1912 pod patronatem dyplomacji rosyjskiej.

Sojusz zakładał współpracę tych czterech państw w wojnie z Turcją o odebranie jej terytorium europejskiego. Inicjatorem porozumienia była Serbia, która chciała uzyskać dostęp do Morza Adriatyckiego.

13 marca 1912 rządy Bułgarii i Serbii zawarły tajny sojusz, który zakładał, że Bułgarzy dokonają ataku na turecką Trację, a Serbowie – na Macedonię. Uzgodniono, że część Macedonii przypadnie Serbii, a część Bułgarii, reszta zaś (tzw. strefa sporna) – zostanie rozdysponowana po zakończeniu wojny, przy czym arbitrem miał stać się car Rosji.

29 maja 1912 do sojuszu przystąpiła Grecja, licząca na odzyskanie wysp na Morzu Egejskim i Trapezuntu.

Najpóźniej do porozumienia przystąpiła Czarnogóra.

Po wygranej wojnie z Turcją (tzw. I wojna bałkańska) sojusznicy popadli w konflikt o podział zdobytej Macedonii, co doprowadziło do wybuchu II wojny bałkańskiej.