Liga Mistrzów piłkarzy ręcznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Liga Mistrzów EHF
Sports current event.svg EHF Liga Mistrzów 2016/2017
Państwo 16 państw
Oficjalny skrót ehfcl
Dyscyplina Piłka ręczna
Organizator rozgrywek EHF
(poprzez EHF Marketing GmbH)
Data założenia 1993
Założyciel EHF
Poprzednia nazwa Puchar Europy Mistrzów Krajowych
(1957-1993)
Liga Mistrzów EHF
(1994-obecnie)
Partner TV 35 stacji
Rozgrywki
Liczba drużyn 41 (łącznie z eliminacjami)
28 (faza grupowa)
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Hiszpania Teka Santander
Obecny zwycięzca Polska Vive Tauron Kielce
Najwięcej zwycięstw Hiszpania FC Barcelona (9)
Strona internetowa

Liga Mistrzów piłkarzy ręcznych (ang. EHF Champions League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki piłki ręcznej, utworzone z inicjatywy Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej (EHF) w 1993 i regularnie (co sezon) prowadzone przez tę organizację od edycji 1993/1994 w ramach europejskich pucharów, przeznaczone dla najlepszych męskich drużyn klubowych (zajmujących czołowe miejsca w europejskich ligach krajowych). Najważniejsze oraz najbardziej prestiżowe klubowe zmagania piłki ręcznej na „starym kontynencie”, które zastąpiły – rozgrywany od sezonu 1956/1957 do 1992/1993 – Puchar Europy Mistrzów Krajowych (PEMK).

Historia[edytuj]

Reorganizacja rozgrywek PEMK – która doprowadziła do utworzenia Ligi Mistrzów – stała się możliwa na początku lat 90. XX wieku, po założeniu EHF. Gruntowną reformę rozpoczęto w 1993 i od sezonu 1993/1994 impreza nosi nazwę Ligi Mistrzów. System rozgrywek oraz liczba uczestniczących w nich drużyn ulegała – na przestrzeni lat – kilku zmianom, jednak najważniejszą cechą pozostaje do dziś ich cykliczność. Wcześniej zdarzało się, że zmagania w ramach Pucharu Mistrzów były zawieszane na czas Mistrzostw Świata (w latach 1958, 1961 i 1964). PEMK nieobce były również zawirowania polityczne, bowiem w 1969 federacje odmówiły współzawodnictwa z powodu wydarzeń praskiej wiosny. W latach 1993-2003 w rozgrywkach o Ligę Mistrzów uczestniczyło 32 zespołów. Od sezonu 2003-2010 do rozgrywek przystępowało łącznie 40 drużyn, z których do fazy grupowej przystępowały 32 drużyny. Od sezonu 2009/2010 nastąpiła reorganizacja rozgrywek i w fazie grupowej uczestniczyły 24 drużyny. Od sezonu 2015/2016 nastąpiła kolejna reorganizacja rozgrywek i udział bierze maksymalnie 41 drużyn (29 z rankingu EHF oraz do 12 drużyn, którym przyznawane są "dzikie karty"), w fazie grupowej uczestniczy 28 drużyn.

Edycje[edytuj]

Edycja Sezon 1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce 4 miejsce
I. 1993/1994 Hiszpania Teka Santander Portugalia ABC Braga Austria SG Handball West Wien Francja USAM Nîmes Gard
II. 1994/1995 Hiszpania Elgorriaga Bidasoa Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Niemcy THW Kiel Hiszpania Teka Santander
III. 1995/1996 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania Elgorriaga Bidasoa Szwajcaria Pfadi Winterthur Niemcy THW Kiel
IV. 1996/1997 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy THW Kiel
V. 1997/1998 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Niemcy TBV Lemgo Słowenia Celje Pivovarna Laško
VI. 1998/1999 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Słowenia Celje Pivovarna Laško Hiszpania Portland San Antonio
VII. 1999/2000 Hiszpania FC Barcelona Niemcy THW Kiel Słowenia Celje Pivovarna Laško Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb
VIII. 2000/2001 Hiszpania Portland San Antonio Hiszpania FC Barcelona Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy THW Kiel
IX. 2001/2002 Niemcy SC Magdeburg Węgry MKB Veszprém KC Dania KIF Kolding Hiszpania Portland San Antonio
X. 2002/2003 Francja Montpellier Handball Hiszpania Portland San Antonio Słowenia Prule 67 Lublana Węgry MKB Veszprém KC
XI. 2003/2004 Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy SG Flensburg-Handewitt Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy SC Magdeburg
XII. 2004/2005 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania BM Ciudad Real Słowenia Celje Pivovarna Laško Francja Montpellier Handball
XIII. 2005/2006 Hiszpania BM Ciudad Real Hiszpania Portland San Antonio Niemcy SG Flensburg-Handewitt Węgry MKB Veszprém KC
XIV. 2006/2007 Niemcy THW Kiel Niemcy SG Flensburg-Handewitt Hiszpania Portland San Antonio Hiszpania BM Valladolid
XV. 2007/2008 Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy THW Kiel Niemcy HSV Hamburg Hiszpania FC Barcelona
XVI. 2008/2009 Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy THW Kiel Niemcy HSV Hamburg Niemcy Rhein-Neckar Löwen
XVII. 2009/2010 Niemcy THW Kiel Hiszpania FC Barcelona Hiszpania BM Ciudad Real Rosja Czechowskije Miedwiedi
XVIII. 2010/2011 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania Renovalia Ciudad Real Niemcy HSV Hamburg Niemcy Rhein-Neckar Löwen
XIX. 2011/2012 Niemcy THW Kiel Hiszpania Atlético Madryt Dania AG Kopenhaga Niemcy Füchse Berlin
XX. 2012/2013 Niemcy HSV Hamburg Hiszpania FC Barcelona Polska Vive Targi Kielce Niemcy THW Kiel
XXI. 2013/2014 Niemcy SG Flensburg-Handewitt Niemcy THW Kiel Hiszpania FC Barcelona Węgry MKB Veszprém KC
XXII. 2014/2015 Hiszpania FC Barcelona Węgry MKB Veszprém KC Polska Vive Tauron Kielce Niemcy THW Kiel
XXIII. 2015/2016 Polska Vive Tauron Kielce Węgry MVM Veszprém KC Francja Paris SG Handball Niemcy THW Kiel
XXIV. 2016/2017

Osiągnięcia według klubów[1][edytuj]

Drużyna Triumfator Finalista Lata wygranych Lata przegranych
Hiszpania FC Barcelona 9 4 (1991, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2005, 2011, 2015) (1990, 2001, 2010, 2013)
Niemcy VfL Gummersbach 5 1 (1967, 1970, 1971, 1974, 1983) (1972)
Niemcy THW Kiel 3 4 (2007, 2010, 2012) (2000, 2008, 2009, 2014)
Hiszpania BM Ciudad Real 3 2 (2006, 2008, 2009) (2005, 2011)
Białoruś SKA Mińsk 3 (1987, 1989, 1990)
Niemcy SC Magdeburg 3 (1978, 1981, 2002)
Chorwacja RK Zagrzeb 2 4 (1992, 1993) (1995, 1997, 1998, 1999)
Czechy HC Dukla Praga 2 2 (1963, 1984) (1967, 1968)
Rumunia CSA Steaua Bukareszt 2 2 (1968, 1977) (1971, 1989)
Niemcy Frisch Auf Göppingen 2 1 (1960, 1962) (1959)
Serbia RK Metaloplastika 2 1 (1985, 1986) (1984)
Niemcy TV Großwallstadt 2 (1979, 1980)
Chorwacja RK Bjelovar 1 2 (1972) (1962, 1973)
Rosja Czechowskije Miedwiedi[2] 1 2 (1988) (1977, 1983)
Hiszpania SDC San Antonio 1 2 (2001) (2003, 2006)
Niemcy SG Flensburg-Handewitt 1 2 (2014) (2004, 2007)
Rumunia Dinamo Bukareszt 1 1 (1965) (1963)
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich MAI Moskwa 1 1 (1973) (1974)
Bośnia i Hercegowina RK Borac Banja Luka 1 1 (1976) (1975)
Węgry Budapest Honvéd 1 1 (1982) (1966)
Hiszpania Teka Cantabria 1 1 (1994) (1992)
Hiszpania CD Bidasoa 1 1 (1995) (1996)
Szwecja Redbergslids IK 1 (1959)
Niemiecka Republika Demokratyczna SC Lipsk 1 (1966)
Niemiecka Republika Demokratyczna ASK Frankfurt nad Odrą 1 (1975)
Francja Montpellier Handball 1 (2003)
Słowenia Celje Pivovarna Laško 1 (2004)
Niemcy HSV Hamburg 1 (2013)
Polska Vive Tauron Kielce 1 (2016)
Węgry MVM Veszprém KC 3 (2002, 2015, 2016)
Polska Wybrzeże Gdańsk 2 (1986, 1987)
Hiszpania Atlético Madryt 2 (1985, 2012)
Dania Aarhus Håndbold 1 (1960)
Chorwacja RK Medveščak Zagrzeb 1 (1965)
Niemiecka Republika Demokratyczna Dynamo Berlin 1 (1970)
Dania Fredericia KFUM 1 (1976)
Polska Śląsk Wrocław 1 (1978)
Niemiecka Republika Demokratyczna Empor Rostock 1 (1979)
Islandia Valur Reykjavík 1 (1980)
Słowenia RD Slovan 1 (1981)
Szwajcaria TSV St. Otmar St. Gallen 1 (1982)
Niemcy TUSEM Essen 1 (1988)
Serbia RK Proleter Zrenjanin 1 (1991)
Niemcy SG Wallau/Massenheim 1 (1993)
Portugalia ABC Braga 1 (1994)

Osiągnięcia według krajów[edytuj]

Drużyna Triumfator Finalista Liczba finałów
 Niemcy (także jako  NRD) 18 12 30
 Hiszpania 14 10 24
 Chorwacja 3 7 10
 Rumunia 3 3 6
 Czechy 3 2 5
 Białoruś 3 0 3
 Rosja 2 3 5
 Serbia 2 2 4
 Węgry 1 3 4
 Polska 1 3 4
 Szwecja 1 1 2
 Bośnia i Hercegowina 1 1 2
 Słowenia 1 1 2
 Francja 1 0 1
 Dania 0 2 2
 Islandia 0 1 1
 Szwajcaria 0 1 1
 Portugalia 0 1 1

Występy polskich klubów w finale PEMK i Ligi Mistrzów[edytuj]

Polskie kluby czterokrotnie występowały w finale rozgrywek odnosząc jedno zwycięstwo.

  • 1978 – Śląsk Wrocław przegrał z niemieckim SC Magdeburg 22:28
  • 1986 – Wybrzeże Gdańsk przegrało w dwumeczu z jugosłowiańską drużyną Metaloplastica Šabac 29:24 i 23:30(52:54 w dwumeczu)
  • 1987 – występując w finale drugi raz z rzędu Wybrzeże Gdańsk przegrało w dwumeczu z radziecką drużyną SKA Mińsk 24:32 i 25:30(49:62)
  • 2016 – KS Vive Tauron Kielce zdobyło tytuł pokonując w Finale węgierski MVM Veszprem po rzutach karnych 4:3, po dogrywce był remis 35:35. Tym samym Vive zostało pierwszą polska drużyną, która zdobyła tytuł Klubowego Mistrza Europy

Przypisy

  1. Od sezonu 1956/1957, zespoły występują pod aktualną (ostatnią) nazwą.
  2. również jako CSKA Moskwa, gdyż są pełnoprawnym sukcesorem

Linki zewnętrzne[edytuj]