Liga Mistrzów piłkarzy ręcznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Liga Mistrzów EHF
Sports current event.svg EHF Liga Mistrzów 2017/2018
Państwo 16 państw
Oficjalny skrót ehfcl
Dyscyplina Piłka ręczna
Organizator rozgrywek EHF
(poprzez EHF Marketing GmbH)
Data założenia 1993
Założyciel EHF
Poprzednia nazwa Puchar Europy Mistrzów Krajowych
(1957–1993)
Liga Mistrzów EHF
(1994–obecnie)
Partner TV 35 stacji
Rozgrywki
Liczba drużyn 41 (łącznie z eliminacjami)
28 (faza grupowa)
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Hiszpania Teka Santander
Obecny zwycięzca Macedonia RK Wardar Skopje
Najwięcej zwycięstw Hiszpania FC Barcelona (9)
Strona internetowa

Liga Mistrzów piłkarzy ręcznych (ang. EHF Champions League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki piłki ręcznej, utworzone z inicjatywy Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej (EHF) w 1993 i regularnie (co sezon) prowadzone przez tę organizację od edycji 1993/1994 w ramach europejskich pucharów, przeznaczone dla najlepszych męskich drużyn klubowych (zajmujących czołowe miejsca w europejskich ligach krajowych). Najważniejsze oraz najbardziej prestiżowe klubowe zmagania piłki ręcznej na „starym kontynencie”, które zastąpiły – rozgrywany od sezonu 1956/1957 do 1992/1993 – Puchar Europy Mistrzów Krajowych (PEMK).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Reorganizacja rozgrywek PEMK – która doprowadziła do utworzenia Ligi Mistrzów – stała się możliwa na początku lat 90. XX wieku, po założeniu EHF. Gruntowną reformę rozpoczęto w 1993 i od sezonu 1993/1994 impreza nosi nazwę Ligi Mistrzów. System rozgrywek oraz liczba uczestniczących w nich drużyn ulegała – na przestrzeni lat – kilku zmianom, jednak najważniejszą cechą pozostaje do dziś ich cykliczność. Wcześniej zdarzało się, że zmagania w ramach Pucharu Mistrzów były zawieszane na czas Mistrzostw Świata (w latach 1958, 1961 i 1964). PEMK nieobce były również zawirowania polityczne, bowiem w 1969 federacje odmówiły współzawodnictwa z powodu wydarzeń praskiej wiosny. W latach 1993-2003 w rozgrywkach o Ligę Mistrzów uczestniczyło 32 zespołów. Od sezonu 2003-2010 do rozgrywek przystępowało łącznie 40 drużyn, z których do fazy grupowej przystępowały 32 drużyny. Od sezonu 2009/2010 nastąpiła reorganizacja rozgrywek i w fazie grupowej uczestniczyły 24 drużyny. Od sezonu 2015/2016 nastąpiła kolejna reorganizacja rozgrywek i udział bierze maksymalnie 41 drużyn (29 z rankingu EHF oraz do 12 drużyn, którym przyznawane są "dzikie karty"), w fazie grupowej uczestniczy 28 drużyn.

Edycje[edytuj | edytuj kod]

Edycja Sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce 4. miejsce
I. 1993/1994 Hiszpania Teka Santander Portugalia ABC Braga Austria SG Handball West Wien Francja USAM Nîmes Gard
II. 1994/1995 Hiszpania Elgorriaga Bidasoa Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Niemcy THW Kiel Hiszpania Teka Santander
III. 1995/1996 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania Elgorriaga Bidasoa Szwajcaria Pfadi Winterthur Niemcy THW Kiel
IV. 1996/1997 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy THW Kiel
V. 1997/1998 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Niemcy TBV Lemgo Słowenia Celje Pivovarna Laško
VI. 1998/1999 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Słowenia Celje Pivovarna Laško Hiszpania Portland San Antonio
VII. 1999/2000 Hiszpania FC Barcelona Niemcy THW Kiel Słowenia Celje Pivovarna Laško Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb
VIII. 2000/2001 Hiszpania Portland San Antonio Hiszpania FC Barcelona Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy THW Kiel
IX. 2001/2002 Niemcy SC Magdeburg Węgry MKB Veszprém KC Dania KIF Kolding Hiszpania Portland San Antonio
X. 2002/2003 Francja Montpellier Handball Hiszpania Portland San Antonio Słowenia Prule 67 Lublana Węgry MKB Veszprém KC
XI. 2003/2004 Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy SG Flensburg-Handewitt Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy SC Magdeburg
XII. 2004/2005 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania BM Ciudad Real Słowenia Celje Pivovarna Laško Francja Montpellier Handball
XIII. 2005/2006 Hiszpania BM Ciudad Real Hiszpania Portland San Antonio Niemcy SG Flensburg-Handewitt Węgry MKB Veszprém KC
XIV. 2006/2007 Niemcy THW Kiel Niemcy SG Flensburg-Handewitt Hiszpania Portland San Antonio Hiszpania BM Valladolid
XV. 2007/2008 Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy THW Kiel Niemcy HSV Hamburg Hiszpania FC Barcelona
XVI. 2008/2009 Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy THW Kiel Niemcy HSV Hamburg Niemcy Rhein-Neckar Löwen
XVII. 2009/2010 Niemcy THW Kiel Hiszpania FC Barcelona Hiszpania BM Ciudad Real Rosja Czechowskije Miedwiedi
XVIII. 2010/2011 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania Renovalia Ciudad Real Niemcy HSV Hamburg Niemcy Rhein-Neckar Löwen
XIX. 2011/2012 Niemcy THW Kiel Hiszpania Atlético Madryt Dania AG Kopenhaga Niemcy Füchse Berlin
XX. 2012/2013 Niemcy HSV Hamburg Hiszpania FC Barcelona Polska Vive Targi Kielce Niemcy THW Kiel
XXI. 2013/2014 Niemcy SG Flensburg-Handewitt Niemcy THW Kiel Hiszpania FC Barcelona Węgry MKB Veszprém KC
XXII. 2014/2015 Hiszpania FC Barcelona Węgry MKB Veszprém KC Polska Vive Tauron Kielce Niemcy THW Kiel
XXIII. 2015/2016 Polska Vive Tauron Kielce Węgry MVM Veszprém KC Francja Paris SG Handball Niemcy THW Kiel
XXIV. 2016/2017 Macedonia RK Wardar Skopje Francja Paris SG Handball Węgry MVM Veszprém KC Hiszpania FC Barcelona
XXV. 2017/2018

Osiągnięcia według klubów[1][edytuj | edytuj kod]

Drużyna Triumfator Finalista Lata wygranych Lata przegranych
Hiszpania FC Barcelona 9 4 (1991, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2005, 2011, 2015) (1990, 2001, 2010, 2013)
Niemcy VfL Gummersbach 5 1 (1967, 1970, 1971, 1974, 1983) (1972)
Niemcy THW Kiel 3 4 (2007, 2010, 2012) (2000, 2008, 2009, 2014)
Hiszpania BM Ciudad Real 3 2 (2006, 2008, 2009) (2005, 2011)
Białoruś SKA Mińsk 3 (1987, 1989, 1990)
Niemcy SC Magdeburg 3 (1978, 1981, 2002)
Chorwacja RK Zagrzeb 2 4 (1992, 1993) (1995, 1997, 1998, 1999)
Czechy HC Dukla Praga 2 2 (1963, 1984) (1967, 1968)
Rumunia CSA Steaua Bukareszt 2 2 (1968, 1977) (1971, 1989)
Niemcy Frisch Auf Göppingen 2 1 (1960, 1962) (1959)
Serbia RK Metaloplastika 2 1 (1985, 1986) (1984)
Niemcy TV Großwallstadt 2 (1979, 1980)
Chorwacja RK Bjelovar 1 2 (1972) (1962, 1973)
Rosja Czechowskije Miedwiedi[2] 1 2 (1988) (1977, 1983)
Hiszpania SDC San Antonio 1 2 (2001) (2003, 2006)
Niemcy SG Flensburg-Handewitt 1 2 (2014) (2004, 2007)
Rumunia Dinamo Bukareszt 1 1 (1965) (1963)
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich MAI Moskwa 1 1 (1973) (1974)
Bośnia i Hercegowina RK Borac Banja Luka 1 1 (1976) (1975)
Węgry Budapest Honvéd 1 1 (1982) (1966)
Hiszpania Teka Cantabria 1 1 (1994) (1992)
Hiszpania CD Bidasoa 1 1 (1995) (1996)
Szwecja Redbergslids IK 1 (1959)
Niemiecka Republika Demokratyczna SC Lipsk 1 (1966)
Niemiecka Republika Demokratyczna ASK Frankfurt nad Odrą 1 (1975)
Francja Montpellier Handball 1 (2003)
Słowenia Celje Pivovarna Laško 1 (2004)
Niemcy HSV Hamburg 1 (2013)
Polska Vive Tauron Kielce 1 (2016)
Macedonia RK Wardar Skopje 1 (2017)
Węgry MVM Veszprém KC 3 (2002, 2015, 2016)
Polska Wybrzeże Gdańsk 2 (1986, 1987)
Hiszpania Atlético Madryt 2 (1985, 2012)
Dania Aarhus Håndbold 1 (1960)
Chorwacja RK Medveščak Zagrzeb 1 (1965)
Niemiecka Republika Demokratyczna Dynamo Berlin 1 (1970)
Dania Fredericia KFUM 1 (1976)
Polska Śląsk Wrocław 1 (1978)
Niemiecka Republika Demokratyczna Empor Rostock 1 (1979)
Islandia Valur Reykjavík 1 (1980)
Słowenia RD Slovan 1 (1981)
Szwajcaria TSV St. Otmar St. Gallen 1 (1982)
Niemcy TUSEM Essen 1 (1988)
Serbia RK Proleter Zrenjanin 1 (1991)
Niemcy SG Wallau/Massenheim 1 (1993)
Portugalia ABC Braga 1 (1994)
Francja Paris SG Handball 1 (2017)

Osiągnięcia według krajów[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Triumfator Finalista Liczba finałów
 Niemcy (także jako  NRD) 18 12 30
 Hiszpania 14 10 24
 Chorwacja 3 7 10
 Rumunia 3 3 6
 Czechy 3 2 5
 Białoruś 3 0 3
 Rosja 2 3 5
 Serbia 2 2 4
 Węgry 1 3 4
 Polska 1 3 4
 Szwecja 1 1 2
 Bośnia i Hercegowina 1 1 2
 Słowenia 1 1 2
 Francja 1 1 2
 Macedonia 1 0 1
 Dania 0 2 2
 Islandia 0 1 1
 Szwajcaria 0 1 1
 Portugalia 0 1 1

Występy polskich klubów w finale PEMK i Ligi Mistrzów[edytuj | edytuj kod]

Polskie kluby czterokrotnie występowały w finale rozgrywek odnosząc jedno zwycięstwo.

  • 1978 – Śląsk Wrocław przegrał z niemieckim SC Magdeburg 22:28
  • 1986 – Wybrzeże Gdańsk przegrało w dwumeczu z jugosłowiańską drużyną Metaloplastica Šabac 29:24 i 23:30(52:54 w dwumeczu)
  • 1987 – występując w finale drugi raz z rzędu Wybrzeże Gdańsk przegrało w dwumeczu z radziecką drużyną SKA Mińsk 24:32 i 25:30(49:62)
  • 2016 – KS Vive Tauron Kielce zdobyło tytuł pokonując w Finale węgierski MVM Veszprem po rzutach karnych 4:3, po dogrywce był remis 35:35. Tym samym Vive zostało pierwszą polska drużyną, która zdobyła tytuł Klubowego Mistrza Europy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od sezonu 1956/1957, zespoły występują pod aktualną (ostatnią) nazwą.
  2. również jako CSKA Moskwa, gdyż są pełnoprawnym sukcesorem

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]