Linów-Kolonia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linów-Kolonia
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Zawichost
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-630[1]
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0811632
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Linów-Kolonia
Linów-Kolonia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Linów-Kolonia
Linów-Kolonia
Ziemia 50°51′49″N 21°47′26″E/50,863611 21,790556

Linów-Koloniawieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Zawichost[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Linów Stary i Nowy, wsie nad rzeką Wisłą w powiecie opatowskim, gminie Lasocin, parafii Trójca[5].

Leży na krawędzi wyniosłego brzegu doliny Wisły odległy od Opatowa 31 wiorst.

Posiada młyn wodny i fabrykę znanych w kraju całym pługów, wyrabianych według pomysłu właściciela Lisowa Romana Cichowskiego. W 1827 r. było tu 79 domów , 451 mieszkańców obecnie jest gruntu dworskiego 2400 mórg włość. 232 mórg domów drew. 51, mur. 2, mieszkańców 477.
Opis fabryki R. Cichowskiego przez J. K. Gregorowicza w „Kłosach t.,15.[5]

W XV wieku Linów należał do parafii w pobliskim Zawichoście i był dziedzictwem Jana Linowskiego herbu Rawa.
Istniała również w pobliżu Linowska Wola, zwana obecnie Linów Nowy (Długosz L.B. t.I s.196 i t.II s.494).

Według Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, dobra Linów składają się z folwarków: Linów Górny, Linów Dolny i Góry. Rozległość wynosi mórg 2609 folwark Linów Górny: grunta orne i ogr. mórg 398, łąk mórg 42, lasu mórg 628, nieużytki i place mórg 31, razem mórg 1094, budynków murowanych 1, z drzewa 18

Folwark Linów Dolny: grunta orne i ogrodów mórg 458, łąk mórg 157, pastwisk mórg 196, wody mórg 6, lasu mórg 145, nieużytki i place mórg 74, razem mórg 1036 budynków murowanych 2, z drzewa 12.

Folwark Góry: grunta orne i ogr. mórg 193, lasu mórg 279, nieużytki i place mórg 7, budynków z drzewa 7 płodozmian po folwarkach zaprowadzony 7. 8. i 14. Wieś Linów osad 40, z gruntem mórg 202.[5]

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 18.04.2015].
  2. Jednostki pomocnicze gminy Zawichost. Urząd Gminy Zawichost. [dostęp 18.04.2015].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.04.2015].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 20.03.2015]. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Linów w Słowniku Geograficznym, Tom V (Kutowa Wola – Malczyce) z 1884 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]