Lindsay Hoyle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lindsay Hoyle
Ilustracja
Lindsay Hoyle (2020)
Pełne imię i nazwisko Lindsay Harvey Hoyle
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1957
Adlington
Spiker Izby Gmin
Okres od 4 listopada 2019
Poprzednik John Bercow

Lindsay Harvey Hoyle (ur. 10 czerwca 1957[1]) – brytyjski polityk, od 1997 roku parlamentarzysta, od 4 listopada 2019 pełni urząd spikera Izby Gmin. Przez większość swojej kariery politycznej był związany z Partią Pracy, lecz od wybrania na stanowisko spikera – zgodnie ze stawianym mu wymogiem bezstronności – jest politykiem bezpartyjnym.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Jest synem barona Douga Hoyle’a oraz Pauline Spencer[2]. Wychował się w Adlington w Lancashire[3]. Przed rozpoczęciem kariery politycznej prowadził własne przedsiębiorstwo zajmujące się sitodrukiem[2][4].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1996 ogłosił swoją kandydaturę w wyborach parlamentarnych w 1997[5]. Wygrał wybory większością 9870 głosów, zostając przy tym pierwszym parlamentarzystą z Partii Pracy wybranym w okręgu Chorley od 18 lat[6]. Swój mandat utrzymał w kolejnych sześciu wyborach.

Podczas swojej kariery w Izbie Gmin był członkiem Komisji ds. Handlu i Przemysłu (Trade and Industry Committee) od 1998 do 2010 oraz Komisji Kontroli Spraw Europejskich (European Scrutiny Committee) od 2005 do 2010[1][7]. W 2010 został mianowany na zastępcę Spikera Izby Gmin z ramienia Partii Pracy[1].

W 2018 uzyskał tytuł szlachecki, poprzez pasowanie na Rycerza Kawalera[8].

Spiker Izby Gmin[edytuj | edytuj kod]

4 listopada 2019 wziął udział w wyborach na Spikera Izby Gmin, które miały na celu wyłonienie następcy ustępującego Johna Bercowa. Od samego początku był liderem sondaży, ale w żadnej z początkowych rund nie uzyskał wymaganych 50% głosów[9].

Wieczorem tego samego dnia (o 20:20 GMT) w czwartej rundzie głosowania pokonał Chrisa Bryanta zdobywając 325 z 540 głosów[10]. Zgodnie z tradycją, Hoyle został wyciągnięty ze swojego miejsca przez innych parlamentarzystów i wygłosił mowę ze stanowiska Spikera. Również zgodnie z tradycją, tego samego dnia ogłosił wystąpienie z Partii Pracy[11].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty[2]. Między 1974, a 1982 jego żoną była Lynda Anne Fowler[3]. W 1993 poślubił Catherine Swindley, z którą ma córkę Emmę. W maju 1998 żona zastąpiła go na stanowisku radnego Adlington[12]. Z Miriam Lewis miał córkę Natalie[13], która popełniła samobójstwo w grudniu 2017, w wieku 28 lat[13][14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Hoyle, Rt Hon. Sir Lindsay (Harvey), (born 10 June 1957), PC 2013; MP (Lab) Chorley, since 1997; Chairman of Ways and Means and a Deputy Speaker, House of Commons, since 2010 | WHO’S WHO & WHO WAS WHO, www.ukwhoswho.com [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  2. a b c Michael White, Lindsay Hoyle, deputy speaker and budget star: 'Once a year, it’s my day’, „The Guardian”, 22 marca 2013, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  3. a b Person Page, thepeerage.com [dostęp 2019-12-31].
  4. Women shortlist veto, Lancashire Telegraph [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  5. Labour’s Lindsay is election choice, The Bolton News [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  6. UKPollingReport Election Guide 2010 » Chorley [dostęp 2019-12-31].
  7. Contact information for Sir Lindsay Hoyle – MPs and Lords – UK Parliament, members.parliament.uk [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  8. Commons deputy speaker knighted, 29 grudnia 2017 [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  9. Andrew Sparrow, Kevin Rawlinson, Lindsay Hoyle elected new Speaker of the House of Commons – as it happened, „The Guardian”, 5 listopada 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  10. W wyborach mogli głosować wszyscy członkowie Izby Gmin.
  11. Sir Lindsay Hoyle elected as Commons Speaker, 4 listopada 2019 [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  12. http://www.electionscentre.co.uk/wp-content/uploads/2015/06/Chorley-1973-2012.pdf
  13. a b Deputy speaker Lindsay Hoyle’s daughter found hanged in bedroom, inquest hears, Sky News [dostęp 2019-12-31] (ang.).
  14. Press Association, Commons deputy speaker Lindsay Hoyle ‘devastated’ by daughter’s death, „The Guardian”, 16 grudnia 2017, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-12-31] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]