Linia kolejowa Semmering

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia kolejowa Semmeringa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Semmeringbahn um 1900.jpeg
Wiadukt nad Kalte Rinne, Styria, Austro-Węgry, między ok. 1890 - 1900
Kraj  Austria
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, IV
Numer ref. 785
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Austrii
Mapa lokalizacyjna Austrii
Linia kolejowa Semmering
Linia kolejowa Semmering
Ziemia47°38′34″N 15°49′51″E/47,642778 15,830833

Linia kolejowa Semmering – kolejka górska w Europie prowadząca z Gloggnitz przez Semmering do Mürzzuschlag, uznawana, ze względu na bardzo trudne warunki terenowe i znaczne różnice wysokości, za pierwszą w świecie prawdziwą górską kolejkę; była pierwszą w Europie wysokogórską koleją normalnotorową (o rozstawie 1435 mm)[1]. Od 1998 roku znajduje się liście światowego dziedzictwa UNESCO[2].

Historia

Linia kolejowa została zbudowana w latach 1848–1854. Pracowało przy niej ok. 20 tysięcy robotników; głównym inżynierem był Carl von Ghega, który samodzielnie opracował kilka alternatywnych linii. Ostatecznie wybrał tę, która nie wymagała wydrążenia wielu tuneli[2]. Współautorem projektu linii kolejowej był Polak Jan Antoni Lewicki[3]. Prace zostały podzielona na czternaście odcinków, a wykonanie każdego z nich powierzono innej firmie[2]. Trasa przebiega przez Alpy Styryjskie; na jej trasie znajduje się 14 tuneli (najdłuższy liczy 1,5 km), 16 wiaduktów, ponad sto wyciosanych w skale i jedenaście żelaznych mostów oraz XIX-wieczne stacje kolejowe i dworce. Różnica wysokości wynosi 460 m, co było powodem zastosowania specjalnego wieloczłonowego parowozu Engertha[1]. W latach 1957-1959 linia została zelektryfikowana. Wraz z wybudowaniem linii kolejowej na przełęczy powstał pierwszy alpejski kurort – Semmering[2].

Przypisy

  1. a b Wysokogórska linia kolejowa Semmering (Semmeringbahn) – Austria. bezmapy.pl. [dostęp 2016-12-30].
  2. a b c d Semmering Railway. unesco.org. [dostęp 2016-12-30].
  3. Ryszard Dzieszyński. Spod Sanoka pod przełęcz Semmering. „Nowiny”, s. 3, Nr 184 z 9-10 sierpnia 1986. 

Linki zewnętrzne