Linia kolejowa nr 254

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia kolejowa nr 254
Tropy – Braniewo
Dane podstawowe
Zarządca PKP PLK
Numer linii 254
Długość 48,202 km
Rozstaw szyn 1435 mm
Prędkość maksymalna 0[1] km/h
Zdjęcie LK254
Kolej Nadzalewowa – stan obecny
Portal Portal Transport szynowy

Kolej Nadzalewowa (niem. Haffuferbahn – HUB) – linia kolejowa, która w zamyśle niemieckich projektantów miała połączyć Elbląg z Królewcem. W latach 1897–1899 zbudowano odcinek łączący Elbląg z Braniewem, gdzie Kolej Nadzalewowa łączyła się z Koleją Wschodnią umożliwiając dalszą podróż aż do Królewca.

Historia[edytuj]

Budowa (1897–1899)[edytuj]

W roku 1897 rozpoczęto budowę Kolei, będącej prywatną inwestycją towarzystwa akcyjnego z Królewca. W maju 1899 roku ukończono budowę odcinka z Elbląga do Fromborka, a we wrześniu oddano do użytku odcinek łączący Frombork z Braniewem. Jednocześnie ukończono prace przy budowie dwóch nowych dworców w Elblągu – Elbląg Miasto oraz Elbląg Angielskie Źródło. Dworzec Elbląg Miasto miał połączenie z dworcem Elbląg Dworzec Wschodni, co włączało Kolej Nadzalewową do ogólnokrajowej sieci kolejowej, natomiast w Braniewie istniało połączenie między dworcem Braniewo Górna Brama a dworcem państwowej kolei wschodniej.

Lata 1899–1945[edytuj]

Od momentu powstania Kolej Nadzalewowa stanowiła ważny fragment lokalnej sieci kolejowej w Prusach Wschodnich, łącząc dwa większe miasta (Elbląg i Braniewo). Do 1918 r. na odcinku Elbląg – Kadyny spotkać można było pociąg cesarza Niemiec, Wilhelma II, który w Kadynach miał swoją letnią rezydencję. Linia obsługiwała ruch osobowy oraz towarowy, przewożąc w latach 30. ponad 400 000 pasażerów oraz 250 000 ton towarów. W okresie międzywojennym na trasie kursowały także pociągi turystyczne Niemieckich Kolei Państwowych. W Tolkmicku podróżni mieli możliwość przesiadki na statki „białej floty” do Krynicy Morskiej (budynek dworca położony jest około 200 m od portu).

Lata 1945–1989[edytuj]

W wyniku działań wojennych zniszczeniu uległy niektóre obiekty jak most nad rzeką Pasłęka koło Braniewa. Odbudowa zniszczeń trwała do 1949 r. i linia przeszła pod zarząd PKP pozostając trasą o znaczeniu lokalnym. Wciąż jednak ze względu na słabo rozwinięty transport samochodowy, stanowiła doskonały środek transportu dla mieszkańców nadzalewowych miejscowości po polskiej stronie, pracujących przede wszystkim w Elblągu. Dużą część pasażerów stanowili turyści tłumnie wypoczywający w okresie letnim nad Zalewem Wiślanym.

W latach 1975–1982 wybudowano kolejową obwodnicę Elbląga, przenosząc ruch pociągów poza miasto. Zlikwidowano jednocześnie dworzec Elbląg Miasto, a stacją początkową dla kolei stał się dawny Dworzec Wschodni.

Okres po 1989 roku[edytuj]

Coraz mniejsze zainteresowanie podróżnych doprowadziło do znacznego ograniczenia ruchu pasażerskiego na trasie. W latach 90. znacznie zmalała również liczba turystów nad Zalewem, co także miało duży wpływ na rosnące problemy z utrzymaniem rentowności linii. Na początku 2006 r. trasę przemierzała tylko jedna para pociągów dziennie ciesząc się wciąż niezłą frekwencją. W dniu 1.04.2006 r. ostatecznie zawieszono planowe połączenie Elbląg – Tolkmicko – Braniewo i od tego czasu na linii zdarza się jeszcze spotkać pociąg specjalny o charakterze turystycznym. Od 2007 r. miejscowe lobby stara się przejąć linię od PKP i uruchomić planowe pociągi turystyczne.

Latem 2010 r. i 2011 r. wznowiono, na czas wakacji, kursy ze stacji Grudziądz i Elbląg do Braniewa, wyłącznie soboty i niedziele jako „pociąg turystyczny”. Połączenie zostało uruchomione dzięki 9 partnerom: Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie i lokalnym samorządom obszarów leżących wzdłuż przebiegu linii kolejowej. Operatorem połączenia jest Pomorskie Towarzystwo Miłośników Kolei Żelaznych. W 2012 i 2013 roku pociągi kursowały na trasie Elbląg-Frombork, ponieważ Braniewo nie chciało finansować reaktywacji Kolei Nadzalewowej.

W czerwcu 2015 r. PKP PLK S.A., działając na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, zwróciła się do przewoźników i organów samorządu terytorialnego z informacją o zamiarze likwidacji linii nr 254 Tropy – Braniewo na odc. od km 6,486 do km 44,500 z uwagi na „brak pokrycia kosztów udostępnienia infrastruktury kolejowej wpływami za jej udostępnianie”[2].

15 września 2015 roku Rada Ministrów zatwierdziła Krajowy Program Kolejowy do 2023 roku. Wśród planowanych modernizacji brakuje rewitalizacji linii kolejowej nr 254. Według informacji ministerstwa infrastruktury i budownictwa ruch pociągów odbywa się wyłącznie na odcinkach Tropy – Elbląg Zdrój (o długości 6,4 km) oraz Braniewo Brama – Braniewo (o długości 3,7 km). Na odcinku Elbląg Zdrój – Braniewo Brama (o długości 38 km) od kwietnia 2006 roku nie jest prowadzony ruch pociągów. Od tego czasu na przedmiotowym odcinku prowadzone były jedynie okazjonalne przejazdy komercyjne. W roku 2015 po odcinku tym nie przejechał żaden pociąg[3][4].

Historyczny przebieg trasy[edytuj]

Obecny przebieg trasy[edytuj]

Przystanek Suchacz Zamek

Przypisy

  1. Wykazy prędkości na liniach kolejowych zarządzanych przez PKP PLK: pociągi pasażerskie, autobusy szynowe, pociągi towarowe.
  2. Pismo Dyrektora Zakładu Linii Kolejowych PKP PLK S.A. w Olsztynie ozn. IZEK-071-30/15 z dnia 3 czerwca 2015 r.
  3. Michał Szymajda, PLK ma 443 km linii do likwidacji. Ministerstwo nie da zgody, www.rynek-kolejowy.pl [dostęp 2016-04-19].
  4. Michał Szymajda, MIB zajmuje stanowisko w sprawie Linii Nadzalewowej z Elbląga do Braniewa, www.rynek-kolejowy.pl [dostęp 2016-04-20].

Bibliografia[edytuj]