Link Wray

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Link Wray (prawdziwe nazwisko Fred Lincoln Wray, ur. 2 maja 1929, zm. 5 listopada 2005) – jeden pionierów brzmienia gitary elektrycznej. Pochodził z plemienia Szaunisów. W swojej grze jako jeden z pierwszych zastosował dźwięk przesteru. Jego największy przebój to „Rumble” z 1958, wykorzystany na ścieżce dźwiękowej takich filmów jak Pulp Fiction czy Dzień Niepodległości: Odrodzenie. Do wpływu Wraya na ich twórczość przyznawali się m.in. Jimi Hendrix, Bob Dylan, Jeff Beck, Neil Young. Wray od lat 80 do końca życia mieszkał w Kopenhadze.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wytwórnia Numer katalogowy
1960 US Link Wray & The Wraymen Epic LN 3661
1962 US Great Guitar Hits by Link Wray Vermillion V-1924
1963 US Jack The Ripper Swan S-LP 510
1964 US Link Wray Sings and Plays Guitar Vermillion V-1925
1963/2006 Link Wray Early Recordings Rollercoaster/Ace
1971 US Link Wray Polydor PD-24-4064
1971 US Mordicai Jones (w/ Bobby Howard) Polydor PD-5010
1972 US Be What You Want To Polydor PD-5047
1973 US Beans and Fatback (rec. 1971) Virgin V-2006
1974 US The Link Wray Rumble Polydor PD-6025
1975 US Stuck in Gear Virgin Records Ltd Stereo 27 266 XOT
1979 US Bullshot Visa VISA 7009
1979 US Live at the Paradiso RCA PL-44012
1990 UK Apache
1990 UK Wild Side of the City Lights
1993 DE Indian Child Sony Music EPC 473100 2
1997 US Shadowman
1997 UK Walking Down a Street Called Love – live
2000 US Barbed Wire

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]