Linzang pręgowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linzang pręgowany
Prionodon linsang[1]
(Hardwicke, 1821)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

kotokształtne

Rodzina

linzangi

Rodzaj

linzang

Gatunek

linzang pręgowany

Synonimy
  • Viverra? linsang Hardwicke, 1821[2]
  • Felis gracilis Horsfield, 1822[3]
  • Viverra Hardwichii Lesson, 1827[4]
  • Prionodontes prehensilis Lesson, 1842[5]
  • Prionodon maculosus Blanford, 1878[6]
  • Prionodon linsang fredericae Sody, 1936[7]
  • Prionodon linsang interliniurus Sody, 1949[8]
Podgatunki[9]
  • P. l. linsang (Hardwicke, 1821)
  • P. l. gracilis (Horsfield, 1822)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[10]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Linzang pręgowany[11] (Prionodon linsang) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny linzangów (Prionodontidae).

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1821 roku przyrodnik i oficer brytyjski Thomas Hardwicke nadając mu nazwę Viverra linsang[2]. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Hardwicke wskazał Malakkę w Malezji[2].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Prionodon: gr. πριων priōn, πριονος prionos „piła”; οδους odous, οδων odōn „ząb”[12]
  • linsang: jaw. nazwa Linsang dla tego zwierzęcia[13].
  • gracilis: łac. gracilis lub gracilus „smukły, elegancki, szczupły”[14].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Linzang pręgowany występuje w zależności od podgatunku[9][15]:

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Smukłe, beżowe, pasiaste zwierzę o małej głowie i spiczastym pyszczku. Długość ciała wynosi 37,9–45 cm, długość ogona 33–37,5 cm; masa ciała 590–800 g[9].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Żyje w lasach, aktywny nocą, zjada drobne kręgowce, larwy i owady.

Ciąża trwa dwa miesiące, rodzą się zazwyczaj dwa młode.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prionodon linsang, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c T. Hardwicke. Descriptions of the Wild Dog of Sumatra, a new Species of Viverra, and a new Species of Pheasant. „Transactions of the Linnean Society of London”. 13, s. 236, ryc. xxiv, 1822. (ang.). 
  3. T. Horsfield: Zoological researches in Java, and the neighbouring islands. London: Printed for Kingsbury, Parbury, & Allen, 1824, s. tekst i 24. (ang.).
  4. R.-P. Lesson: Manuel de mammalogie, ou histoire naturelle des mammiferes. Paris: J. B. Bailliere, 1827, s. 172. (ang.).
  5. R.-P. Lesson: Nouveau tableau du règne animal: mammifères. Paris: A. Bertrand, 1842, s. 60. (fr.).
  6. W.T. Blanford. Description of two apparently new Mammals from Tenasserim. „Proceedings of the Asiatic Society of Bengal”. 1878, s. 71, 1878. (ang.). 
  7. H.J.V. Sody. Seventeen new generic, specific, and subspecific names for Dutch Indian mammals. „Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch Indië”. 96 (1), s. 43, 1936. (ang.). 
  8. H.J.V. Sody. Notes on some Primates, Carnivora, and the babirusa from the Indo-Malayan and Indo-Australian regions. „Treubia”. 20 (2), s. 157, 1949. (ang.). 
  9. a b c P. Gaubert: Family Prionodontidae (Linsangs). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 172. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.).
  10. J.W. Duckworth i inni, Prionodon linsang, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2022-1 [dostęp 2022-03-20] (ang.).
  11. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 141. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  12. Palmer 1904 ↓, s. 562.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 378.
  14. gracilis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-03-20] (ang.).
  15. C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 394. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]