Lionel Hampton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lionel Hampton
Ilustracja
Lionel Hampton, 1977
Imię i nazwisko Lionel Leo Hampton
Pseudonim Hamp, Mad Lionel
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1908
Louisville
Data i miejsce śmierci 31 sierpnia 2002
Nowy Jork
Instrumenty wibrafon, perkusja
Gatunki jazz
Powiązania Benny Goodman, Louis Armstrong, Teddy Wilson, Norman Granz
Odznaczenia
Austriacki Krzyż Honorowy Nauki i Sztuki I klasy

Lionel Hampton (ur. 20 kwietnia 1908 w Louisville, zm. 31 sierpnia 2002 w Nowym Jorku) – amerykański wibrafonista jazzowy, jeden z pierwszych muzyków grających jazz na tym instrumencie, perkusista i wokalista. Odznaczony National Medal of Arts, laureat NEA Jazz Masters Award[1] 1988.

Zarys biografii[edytuj]

Lionel Hampton urodził się w Louisville w Kentucky w 1908, krótko potem rodzina przeprowadziła się do Birmingham w Alabamie[2][3][4]. Część dzieciństwa spędził też w Kenosha w Wisconsin, następnie przeniósł się do Chicago w 1916. W latach 20. brał lekcje ksylofonu u Jimmy'ego Bertranda, rozpoczął też grę na perkusji[5].

Lionel Hampton
i saksofonista Arnett Cobb, 1946
fot. William P. Gottlieb
Lionel Hampton z prezydentem George'em Bushem w Białym Domu, 2001

Hampton zaczął grać zawodowo na perkusji w Chicago Defender Newsboy's Band jako nastolatek. W 1927 lub 1928 przeniósł się do Kalifornii i tam występował w Dixieland Blues-Blowers. Pierwszego nagrania dokonał z zespołem The Quality Serenaders Paula Howarda. W tym okresie zaczął grać na wibrafonie. W 1930 do Kalifornii przyjechał Louis Armstrong, który zaprosił Hamptona do zagrania na wibrafonie w dwóch utworach[6]. Na początku lat 30. studiował muzykę na University of Southern California. W 1934 założył własną orkiestrę, pojawił się też w 1936 w filmie Binga Crosby'ego Pennies From Heaven[7].

W listopadzie 1936[6] Benny Goodman zaprosił Hamptona do swojego zespołu Benny Goodman Trio, które tworzyli Teddy Wilson i Gene Krupa. Hampton przyjął propozycję, a zespół zmienił nazwę na Benny Goodman Quartet[8][6]. W czasie współpracy z Goodmanem nagrywał także samodzielnie, utworzył też Lionel Hampton Orchestra. W 1940 zakończył tę współpracę, by założyć własny big-band[9]. Orkiestra Hamptona była bardzo popularna w latach 40. i 50. W 1953 odbył trasę koncertową w Europie, towarzyszyli mu m.in.: Clifford Brown, Gigi Gryce, George Wallington, Art Farmer, Quincy Jones i Annie Ross.

W latach 60. wciąż nagrywał i cieszył się uznaniem, jednak jego twórczość nie była już tak popularna jak we wcześniejszych latach[6]. W 1968 wystąpił z Louisem Armstrongiem na festiwalu w San Remo[10]. W tym samym roku otrzymał medal papieski od Pawła VI. W lutym 1984 wystąpił na festiwalu jazzowym na University of Idaho, który obecnie nosi nazwę Lionel Hampton Jazz Festival.

Hampton pozostawał aktywnym muzykiem do czasu udaru, którego doznał w Paryżu w 1991, ostatni występ dał w Smithsonian National Museum of American History w 2001[6][11][12].

Zmarł w Nowym Jorku i został pochowany na cmentarzu Woodlawn[13] w okręgu Bronx.

Odznaczenia[edytuj]

  • Austriacki Krzyż Honorowy Nauki i Sztuki I klasy (1997)[14]

Wybrana dyskografia[edytuj]

  • 1937–1939 Benny Goodman – The Complete RCA Victor Small Group Recordings
  • 1937–1939 Hot Mallets, Vol. 1
  • 1937–1939 The Jumpin Five, Vol. 2
  • 1938 The Famous 1938 Carnegie Hall Jazz Concert
  • 1939–1940 Tempo and Swing
  • 1944 Star Dust
  • 1947 With the Just Jazz All Stars
  • 1953–1954 The Lionel Hampton Quintet
  • 1955 Hamp and Getz
  • 1958 The Golden Vibes
  • 1958 Lionel
  • 1960 Silver Vibes
  • 1963 Benny Goodman Together Again!
  • 1963 You Better Know It!!!
  • 1972 Please Sunrise
  • 1988 Mostly Blues
  • 1991 Live at the Blue Note

Przypisy

  1. NEA Jazz Masters – Lionel Hampton. [dostęp 2014-07-06].
  2. Giddins, Gary Lionel Hampton, 1908–2002; After 75 Years Onstage, a Well-Earned Rest
  3. Percussive Arts Society Hall of Fame
  4. United States Marine Band Hall of Composers
  5. Yanow, Scott, Classic Jazz, wyd. Backbeat Books, 2001
  6. a b c d e "Ibid"; Yanow, Scott. Swing – The Third...
  7. Stan Britt, Dexter Gordon: A Musical Biography, wyd. Da Capo Press, 1989
  8. Ross Firestone, Swing, Swing, Swing: The Life & Times of Benny Goodman, wyd. W. W. Norton & Company, 1994
  9. Scott Yanow, Swing: Third Ear--The Essential Listening Companion, wyd. Backbeat Books, 2000
  10. Lara Saint Paul performs with Lionel Hampton and Louis Armstrong Lara Saint Paul – The Hits
  11. "Ibid"; Voce, Steve
  12. Celebrated Jazz Artist Lionel Hampton Donates His Vibes To Smithsonian
  13. Woodlawn Cemetery - Lionel Hampton (ang.) [dostęp 2011-05-09]
  14. parlament.gv.at – Lista odznaczonych odznakami honorowymi Republiki Austrii od 1952 (niem.) [dostęp 2012-10-04]

Linki zewnętrzne[edytuj]