Lipa Piotrowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Wrocławia Lipa Piotrowska
Osiedle Wrocławia
Ilustracja
ul. Tymiankowa, w głębi budynek Rady Osiedla
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miasto Wrocław
W granicach Wrocławia 1973
Zarządzający Piotr Laskowski
Populacja (2007)
• liczba ludności

500
Kod pocztowy 51-180
Tablice rejestracyjne DW
Położenie na mapie Wrocławia
Położenie na mapie
51°10′33,301″N 16°59′55,046″E/51,175917 16,998624
Portal Portal Polska

Lipa Piotrowska (niem. Leipe-Petersdorf) – osiedle w północno-zachodniej części Wrocławia, graniczące od południa z Różanką i Osobowicami, od zachodu z Rędzinem, od wschodu z Widawą i Poświętnem, a od północy ze Świniarami i Szymanowem.

Opis[edytuj]

Lipa Piotrowska to spokojne osiedle, mimo iż przebiega przez nie droga wojewódzka nr 342 (WrocławOborniki Śląskie), a także Autostradowa Obwodnica Wrocławia A8. Na osiedlu przeważają pola i łąki, a także sady drzew owocowych. Północna i wschodnia granica Lipy Piotrowskiej przebiega przez pola i łąki, granicę na południu wyznacza obwodnica śródmiejska, natomiast na zachodzie – tory kolejowe, za którymi rozciągają się pola irygacyjne. Wzdłuż głównej ulicy Lipy Piotrowskiej – ul. Pełczyńskiej dominują zabudowania jednorodzinne, natomiast w głębi osiedla znajdują się nowe kompleksy budynków wielorodzinnych. W pobliżu obwodnicy śródmiejskiej Wrocławia znajdują się hale fabryczne oraz targ rolno-spożywczy.

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o osadzie na terenie dzisiejszej Lipy Piotrowskiej pochodzą z 1352 roku, kiedy wieś Lipie (Lype) należała do wrocławskiego klasztoru świętej Katarzyny. Od XVIII wieku był to majątek szlachecki z folwarkiem. W 1795 roku Lipa (Leipe) liczyła 13 domostw. W 1802 roku wieś została połączona z kolonią Piotrowice (Petersdorf). Część majątku, znajdująca się na zachód od powstałej linii kolejowej do Poznania, została zakupiona w 1882 roku przez miasto Wrocław na rozbudowę pól irygacyjnych. W XIX i na początku XX wieku obie osady rozbudowały się znacznie wzdłuż ulic Pełczyńskiej i Kominiarskiej - w 1830 r. żyło tu 127 mieszkańców, natomiast w 1926 roku ta liczba powiększyła się do 621 osób.[1][2]

Po II wojnie światowej wsi nadano nazwę Lipa Piotrowska i włączono ją w skład gminy Widawa, której częścią była do reformy administracyjnej w 1954 roku. W 1973 r. Lipa Piotrowska wraz z sąsiednimi miejscowościami została przyłączona do Wrocławia. Osiedle liczyło wtedy około 800 mieszkańców. Do 1990 roku Lipa Piotrowska należała do dzielnicy Psie Pole, dopiero po reformie administracyjnej Wrocławia stała się samodzielnym osiedlem. Włączenie Lipy Piotrowskiej do miasta nie przyniosło większych zmian aż do 2010 roku, kiedy rozpoczęła się zabudowa Zespołu Urbanistycznego Kminkowa, znajdującego się na dawnych polach uprawnych pomiędzy Lipą Piotrowską a osiedlem Widawa. W latach 2014–2016 roku osiedle zostało podłączone do kanalizacji.

stacja kolejowa Wrocław Osobowice na Lipie Piotrowskiej

Ważne miejsca[edytuj]

Siedziba Rady Osiedla wraz z Międzypokoleniowym Centrum Rekreacji[edytuj]

Pomiędzy nową i starą częścią Lipy Piotrowskiej, przy ul. Tymiankowej 3, mieści się siedziba Rady Osiedla. W jej budynku działają także klub seniora oraz świetlica środowiskowa[3]. Według planu miasta z 1999 roku, jeszcze wtedy istniała tam Szkoła Podstawowa nr 43.

Obok budynku Rady Osiedla znajduje się powstałe w 2015 roku (dzięki przegłosowaniu projektu we Wrocławskim Budżecie Obywatelskim 2014[4]) Międzypokoleniowe Centrum Rekreacji – plac zabaw dla najmłodszych, kącik gier planszowych, siłownia plenerowa oraz kosz do gry w koszykówkę. Dzięki wygranej w kolejnej edycji, na tyłach kompleksu powstanie także boisko do siatkówki i tenisa ziemnego[5][6] oraz zostanie przebudowana górka saneczkowa[7].

Dworzec Wrocław Osobowice[edytuj]

Do najważniejszych budynków Lipy Piotrowskiej należy niewielki, ale zadbany dworzec Wrocław Osobowice. Stacja nazywała się tak jeszcze przed II wojną światową, trudno jednak wytłumaczyć, dlaczego nadano jej nazwę sąsiedniego osiedla.

Mobilne Muzeum Militarne[edytuj]

W sąsiedztwie stacji znajduje się wybudowany w 18901891 fort piechoty (Infanterie Stellung Nr 9), rozbudowany w 1912 i później znowu w 19441945, stanowiący wraz z polami minowymi założonymi pod koniec II wojny światowej fragment pasa fortyfikacji okalających Festung Breslau od północy. Obecnie mieści się w nim Mobilne Muzeum Militarne im. Jakuba Łaciaka[8].

Kaplica pw. NMP Królowej Polski[edytuj]

Na północy Lipy Piotrowskiej, przy ul. Pełczyńskiej 145, znajduje się kościół filialny parafii św. Jadwigi Śląskiej w Świniarach – kaplica pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski. Została ona wybudowana w XIX wieku jako kaplica cmentarna, jednak z powodu szybkiego rozwoju wsi, w latach 80. XX wieku została rozbudowana do obecnych rozmiarów. W 2012 roku odbył się jej generalny remont[9].

Komunikacja miejska[edytuj]

Przez osiedle kursują autobusy:

  • 105 (Kromera – Świniary; kursy co pół godziny)
  • 108 (Dworzec Nadodrze – Pracze Widawskie; kursy co pół godziny w szczycie, co godzinę poza szczytem)
  • 246 (Kozanów – Świniary; linia nocna, trzy kursy na noc)[10]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Zygmunt Antkowiak: Wrocław od A do Z. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1997, s. 227.
  2. Encyklopedia Wrocławia. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 482-483.
  3. Działalność społeczna - Rada Osiedla Lipa Piotrowska. [dostęp 2015-04-03].
  4. #27 - "Międzypokoleniowe Centrum Rekreacji – Tymiankowa". wroclaw.pl. [dostęp 2015-04-03].
  5. #810 - " Boisko do siatkówki, tenisa ziemnego i badmintona w pobliżu ul. Pełczyńskiej (przedłużenie ul. Obornickiej)". wroclaw.pl. [dostęp 2016-01-31].
  6. Trudne decyzje WBO. wroclaw.pl. [dostęp 2016-01-31].
  7. #41: "Międzypokoleniowe Centrum Rekreacji (II etap)”. wroclaw.pl. [dostęp 2016-01-31].
  8. Opis muzeum. [dostęp 2015-04-03].
  9. O parafii. [dostęp 2015-04-03].
  10. CMSMirage, Przystanek Kominiarska - Rozkład jazdy Wrocław, www.wroclaw.pl [dostęp 2017-07-29].

Linki zewnętrzne[edytuj]