Lis tybetański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lis tybetański
Vulpes ferrilata[1]
Hodgson, 1842
Lis tybetański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd psokształtne
Rodzina psowate
Rodzaj lis
Gatunek lis tybetański
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Lis tybetański[3] (Vulpes ferrilata) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy gatunek opisał Brian Houghton Hodgson w 1842 na łamach The journal of the Asiatic Society of Bengal. Holotyp pochodził z Lhasy; seria typowa liczyła 4 okazy[4]. Gatunek monotypowy[5]. Kariotyp 2n=36[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Górskie stepy do wysokości 5300 m n.p.m. na Wyżynie Tybetańskiej, w Indiach, Chinach i Nepalu[5][2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Są to stosunkowo małe lisy o miękkiej, gęstej sierści, wąskim pysku i puszystym ogonie. Kufa, ciemię, szyja, grzbiet oraz dolna częśc nóg mają barwę od jasnobrązowej po rdzawą. Policzki, boki ciała, górna część nóg oraz zad są szare, podobnie jak ogon, który wyróżnia się jednak białym zakończeniem. Stosunkowo krótkie uszy cechuje białe wnętrze. Spód ciała ma barwę od białego po jasnoszarą. Długość ciała: 49–61 cm, 22–29 Długość ciała 50-70 cm, masa ciała 3-4,6 kg[6].

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowiskiem życia lisów tybetańskich są wyżynne równiny i zbocza, położone od około 2500 do 5200 m n.p.m. W znacznej części jego zasięgu występowania spotyka się górskie łąki i stepy, w tym pustynne; wszystkie pozbawione drzew. Klimat jest surowy, temperatury latem osiągają 30°C, zimą zaś-40°C. Główne źródło pokarmu tych lisów stanowią szczekuszki (Ochotona) i gryzonie, jak górzaki (Alticola) i chomiczaki (Cricetelus). Zazwyczaj przebywają samotnie; podczas jednego z badań na 90 obserwowanych lisów przypadło 6 par[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Vulpes ferrilata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Hoffmann, M. & Sillero-Zubiri, C. 2018, Vulpes ferrilata [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018 [online], wersja 2017-3 [dostęp 2018-01-30] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 150. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. B.H. Hodgson. Notive of the Mammals of Tibet. „The journal of the Asiatic Society of Bengal”. 11, s. 278–279, 1842. 
  5. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Vulpes ferrilata. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 października 2009]
  6. a b c Claudio Sillero-Zubiri, Michael Hoffmann & David W. Macdonald (red.): Canids: Foxes, Wolves, Jackals and Dogs. IUCN – The World Conservation Union, 2004, s. 148. ISBN 2-8317-0786-2.