Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO w Omanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO w Omanie – lista miejsc w Omanie wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, ustanowionej na mocy Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego, przyjętej przez UNESCO na 17. sesji w Paryżu 16 listopada 1972[1] i ratyfikowanej przez Oman 6 października 1981 roku[2].

Obecnie (stan w 2016 roku) na liście znajdują się cztery obiekty dziedzictwa kulturowego[2].

W 2007 roku Komitet Światowego Dziedzictwa podjął decyzję o usunięciu z listy „rezerwatu oryksów arabskich”, który został wpisany na listę w 1994 roku[3]. Powodem była jednostronna decyzja rządu w Omanie o zmniejszeniu powierzchni rezerwatu o 90%[3]. Był to pierwszy w historii przypadek usunięcia obiektu z listy[3].

Na omańskiej liście informacyjnej UNESCO – liście obiektów, które Oman zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa, znajduje się 8 obiektów (stan w roku 2016)[2].

Obiekty na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO[edytuj | edytuj kod]

Geographylogo.svg
Obiekty wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO

Poniższa tabela przedstawia omańskie obiekty na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO:

Nr ref. – numer referencyjny UNESCO;
Obiekt – polskie tłumaczenie nazwy wpisu na liście wraz z jej angielskim oryginałem[2];
Położenie – miasto, muhafaza; współrzędne geograficzne;
Typ – klasyfikacja według Komitetu Światowego Dziedzictwa[4]:
  • kulturowe (K),
  • przyrodnicze (P),
  • kulturowo–przyrodnicze (K,P);
Rok wpisu – roku wpisu na listę;
Opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.

     wypisane z listy

Nr ref. Obiekt Zdjęcie Położenie Typ Rok Opis
433 Fort Bahla
Bahla Fort
Bahla Fort.jpg OmBahla, Al-Mintakat ad-Dachilijja
22°57′52,0″N 57°18′02,8″E/22,964444 57,300778
KOm
(iv)
1987 Monumentalna twierdza wzniesiona z suszonej cegły w XVII wieku przez dynastię Nabhani[5].
434 Stanowiska archeologiczne Bat, Al-Chatm i Al-Ajn}
Archaeological Sites of Bat, Al-Khutm and Al-Ayn
World Heritage Grave Al Ayn Oman.JPG OmMintakat az-Zahira
23°16′11,5″N 56°44′42,0″E/23,269861 56,745000
KOm
(iii)(iv)
1988 Trzy sąsiadujące obok siebie stanowiska archeologiczne – prehistoryczne osiedla i nekropolie z III w. p.n.e.[6]
1010 Szlak kadzidła
Land of Frankincense
Ruins6.JPG OmMuhafazat Zufar
18°15′12,0″N 53°38′51,3″E/18,253330 53,647590
KOm
(iii)(iv)
2000 Fragment średniowiecznego szlaku kadzidlanego, z kadzidłowcami, ruinami miast Khor Rori i Al-Balid oraz pozostałościami oazy – symbol kwitnącego w regionie handlu kadzidłem[7].
1207 Systemy nawadniania typu afladż
Aflaj Irrigation Systems of Oman
Falaj at al ain.jpg OmAl-Mintakat asz-Szarkijja, Mintakat al-Batina, Al-Mintakat ad-Dachilijja
22°59′56,0″N 57°32′09,8″E/22,998889 57,536056
KOm
(v)
2006 Pięć spośród 3000 wciąż użytkowanych systemów irygacyjnych typu afladż zapoczątkowanych w roku 500 n.e.[8] Woda pompowana jest z głębokich podziemnych źródeł i transportowana na pola uprawne wykorzystując siłę grawitacji poprzez system specjalnych kanałów[8].
362 Rezerwat antylopy arabskiej oryks
The Arabian Oryx Sanctuary
Reem-Lavan002.jpg OmProwincja Centralna (Oman)
19°42′00″N 57°00′00″E/19,700000 57,000000
KOm
(v)
1994 Usunięty z listy w 2007 roku z powodu jednostronnej decyzji rządu w Omanie o zmniejszeniu powierzchni rezerwatu o 90%[3].

Obiekty na omańskiej Liście Informacyjnej UNESCO[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela przedstawia obiekty na omańskiej Liście Informacyjnej UNESCO:

Nr ref. – numer referencyjny UNESCO;
Obiekt – polskie nazwa obiektu wraz z jej angielskim oryginałem na omańskiej Liście Informacyjnej[2];
Położenie – miasto, muhafaza; współrzędne geograficzne;
Typ – klasyfikacja według zgłoszenia[4]:
  • kulturowe (K),
  • przyrodnicze (P),
  • kulturowo–przyrodnicze (K,P);
Rok wpisu – roku wpisu na Listę Informacyjną;
Opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.
Nr ref. Obiekt Zdjęcie Położenie Typ Rok Opis
497 Forty Ar-Rustak i Al-Hazm
The forts of Rostaq and al-Hazm
Rustaq Fort 02.jpg OmMintakat al-Batina
23°23′00″N 57°25′00″E/23,383333 57,416667
KOm
1988 Monumentalne fortece w Ar-Rustak[9].
5830 Starożytne Miasto Qalhat
Ancient City of Qalhat
Bibi Maryam mausoleum.jpg OmAl-Mintakat asz-Szarkijja
22°42′00″N 59°22′00″E/22,700000 59,366667
KOm
(ii)(iii)(iv)(v)
2013 Druga stolica królestwa Ormuzu (X–XVII w.), przez stulecia ważny port, zniszczona w 1508 roku – nigdy nie odbudowana[10]. Ruiny zachowane do XXI w.[10]. Najlepiej zachowanym budynkiem jest mauzoleum Bibi Marjam[10].
5832 Rezerwat przyrody wysp Al-Hallanijja
Al Hallaniyyat Islands Proposed Nature Reserve
Khuriya muriya 76.jpg OmMuhafazat Zufar
17°30′52″N 56°01′29″E/17,514444 56,024722
POm
(x)
2013 Oman zaproponował utworzenie rezerwatu obejmującego cztery główne wyspy, w tym wyspę Al-Hallanijja, i jedną mniejszą, w celu ochrony miejsc składania jaj przez żółwie morskie, raf koralowych i występujących tu licznie ptaków – gniazduje tu m.in. burzyk równikowy i faeton białosterny[11].
5833 Rezerwat przyrody Barr al-Hikman
Bar al Hakman Proposed Nature Reserve
OmProwincja Centralna
20°29′00″N 58°22′00″E/20,483333 58,366667
POm
(x)
2013 Oman zaproponował utworzenie rezerwatu obejmującego teren półwyspu Barr al-Hikman – jednego z najważniejszych obszarów zimowania ptaków na Półwyspie Arabskim. Zanotowano tu występowanie 140 gatunków ptaków[12].
5834 Rezerwat przyrody Dżabal Samhan
Smahan's Mountain Nature Reserve
OmMuhafazat Zufar
17°12′26″N 54°57′13″E/17,207222 54,953611
POm
(vii)(x)
2013 Utworzony w 1997 roku rezerwat jest największym w Omanie[13]. Występuje tu m.in. zagrożony wyginięciem koziorożec nubijski, krytycznie zagrożony lampart arabski i zębiełek omański[13].
5839 Rezerwat przyrody Al-Dimaníjat
al Dimaniyyat Islands Nature Reserve
OmMuhafazat Maskat
23°51′22″N 58°04′30″E/23,856000 58,075000
POm
(x)
2013 Utworzony w 1996 roku rezerwat obejmuje archipelag dziewięciu wysp[14]. Gniazdują tu m.in. faeton białosterny, rybołów zwyczajny, rybitwa różowa, rybitwa arabska, rybitwa brunatnogrzbieta, rybitwa czarnogrzbieta i rybołówka brunatna[14].
5840 Rezerwat żółwi morskich Ras al Hadd i Ras al-Dżinz
Ras al Had Turtle Reserve and the Heritage Site of Ras al Jinz
Ras al jinz flickr01.jpg OmAl-Mintakat asz-Szarkijja
22°31′59,1″N 59°47′53,9″E/22,533083 59,798306
22°25′53″N 59°46′57″E/22,431389 59,782500
K, POm
(ii)(iii)(x)
2013 Utworzony w 1996 roku rezerwat obejmuje 45 km wybrzeża, gdzie składają jaja żółwie zielone[15].
5939 Krajobraz kulturowy Bisji i Salut oraz ich pozostałości archeologiczne
Cultural Landscape of Bisya & Salut and its Archaeological Remains
OmAl-Mintakat ad-Dachilijja
22°46′00″N 57°12′00″E/22,766667 57,200000
KOm
(ii)(iii)(iv)(v)(vi)
2014 Ośrodki osadnictwa w epoce brązu i epoce żelaza[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. UNESCO: Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  2. a b c d e UNESCO: Oman (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  3. a b c d UNESCO: Oman’s Arabian Oryx Sanctuary: first site ever to be deleted from UNESCO’s World Heritage List (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  4. a b UNESCO: The Criteria for Selection (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  5. UNESCO: Bahla Fort (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  6. UNESCO: Archaeological Sites of Bat, Al-Khutm and Al-Ayn (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  7. UNESCO: Land of Frankincense (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  8. a b UNESCO: Aflaj Irrigation Systems of Oman (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  9. UNESCO: The forts of Rostaq and al-Hazm (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  10. a b c UNESCO: Ancient City of Qalhat (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  11. Al Hallaniyyat Islands Proposed Nature Reserve (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  12. Bar al Hakman Proposed Nature Reserve (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  13. a b Smahan's Mountain Nature Reserve (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  14. a b al Dimaniyyat Islands Nature Reserve (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  15. Ras al Had Turtle Reserve and the Heritage Site of Ras al Jinz (ang.). [dostęp 2017-03-13].
  16. Cultural Landscape of Bisya & Salut and its Archaeological Remains (ang.). [dostęp 2017-03-13].