Lista metod wywoływania poronienia u ludzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Poronienie jest powikłaniem ciąży, polegającym na przedwczesnym jej zakończeniu. Ciążę można przerwać sztucznie, mechanicznie lub farmakologicznie. W wielu państwach aborcja poprzez wyłyżeczkowanie jamy macicy jest nielegalna ze względów religijnych i politycznych lub dopuszczona jedynie w niektórych przypadkach (np. w Polsce), dlatego w przypadku niechcianych ciąż dużą popularnością cieszą się tam inne metody wywoływania poronienia[1].

Ponieważ w wielu społeczeństwach kobiety decydujące się na aborcję narażone są na ostracyzm społeczny, niektóre kobiety donoszą, że ich odczucia w przypadku dokonania aborcji np. za pomocą ziół były pozytywniejsze, co może wiązać się z faktem, że w takich przypadkach nie są one narażone na stres związany z presją społeczną[2].

Ryzyko i skuteczność[edytuj]

Próby chemicznego lub mechanicznego przerwania ciąży niosą ze sobą duże ryzyko w przypadku, gdy dokonywane są w warunkach poza-szpitalnych. Jest to związane zarówno z brakiem sterylności takich metod jak i z brakiem dostępu do rzetelnej wiedzy na ten temat. Zanotowano przypadki uszkodzeń organów wewnętrznych oraz przypadki śmiertelne podczas takich prób mechanicznego przerwania ciąży oraz przy stosowaniu preparatów chemicznych i ziołowych[3].

Wiele ludowych sposobów na przerwanie ciąży, np. przypalanie się żywcem, jest nieskuteczna i często niebezpieczna[4].

W porównaniu z nowoczesnymi klinicznymi metodami przerywania ciąży, metody alternatywne charakteryzują się niską skutecznością, rzędu około 50%. Przykładowo w przypadku zastosowania odpowiednich ziół, prawdopodobieństwo, że kobieta poroni wynosi około 45%[5]. W miejscach, gdzie prawnie dopuszczone są nowoczesne zabiegi medyczne umożliwiające przerwanie ciąży, liczba komplikacji związanych z tym zabiegiem jest niższa[6].

Środki zwiększające prawdopodobieństwo poronienia[edytuj]

Środkami zwiększającymi prawdopodobieństwo poronienia są m.in.[7]:

  • Orgazmy powodują u kobiet skurcze macicy i poprawiają krążenie krwi, wiele kobiet sugeruje, że regularne orgazmy, zarówno w trakcie masturbacji jak i seksu zwiększają szansę poronienia.
  • Stymulacja sutków powoduje wydzielanie oksytocyny.
  • Intensywne ćwiczenia, takie jak bieganie po schodach, ćwiczenia mięśni brzucha czy joga, poprawiają krążenie krwi, co może zwiększać skuteczność działania ziół i ułatwiać wydalenie embrionu.
  • Męskie nasienie zawiera nieznaczne ilości substancji wpływających na szyjkę macicy, jednakże ich ilość może nie mieć tak dużego znaczenia w przypadku zwiększenia szansy na przerwanie ciąży. Z drugiej strony głęboka penetracja i stymulacja penisem szyjki macicy może mieć istotne znaczenie.
  • Masaże dolnej części brzucha, szczególnie te stosowane w celu ułatwienia porodu, mogą przyspieszyć wydalenie embrionu. Na szeroką skalę wykorzystywano tę metodę w starożytnych Chinach (akupresura), korzysta się z niej także współcześnie w Azji i Afryce.

Wpływ hipertermii na ryzyko poronienia[edytuj]

W wielu kulturach kobiety leżąc na brzuchu na rozgrzanych kamieniach lub innych przedmiotach wywoływały sztucznie poronienie[potrzebny przypis].

Współcześnie w celu wywołania hipertermii wykorzystuje się gorące kąpiele. Gorące kąpiele oraz stosowanie sauny rozszerzają naczynia krwionośne, poprawiając krążenie krwi. Metodę tę stosowano do przerywania ciąży już w starożytności[7]. Zastosowanie kąpieli w wodzie o temperaturze większej niż 40 °C niesie duże ryzyko oparzeń i nawet śmierci[8].

Znane są przypadki spontanicznych poronień podczas infekcji u kobiet, których organizm w reakcji obronnej podnosił swoją temperaturę. Potwierdzono też zwiększoną częstotliwość poronień u kobiet, które w pierwszych sześciu tygodniach ciąży często odbywały gorące kąpiele. Gorące kąpiele i hipotermia mają udowodniony teratogenny wpływ na płody ludzi i innych zwierząt[9].

Lista gatunków roślin wywołujących poronienie[edytuj]

Poniższa lista zawiera gatunki roślin, których części stosowane są do wywoływania poronień, ale ich użycie nie jest bezpieczne dla zdrowia matki. Wiele ziół działa na całe ciało, nie tylko na macicę i wywołuje wiele działań niepożądanych[10].

Poniższa tabela prezentuje toksyczność roślin wykorzystywanych w celu wywołania poronienia[11]. Na zielono zaznaczono rośliny, które nie wywołują niebezpiecznych dla życia i zdrowia matki efektów[11].

Roślina Nefrotoksyczność
lub
Hepatotoksyczność
Fototoksyczność Grozi śmiercią Tujon Wpływ na pracę serca
Aloes WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Kokornak[12][13] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Żywotnik zachodni[14] WHMIS Class D-1.svg
Arum hygrophyllum[15] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Avocado[15] WHMIS Class D-1.svg
Pluskwica groniasta[15] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Ciemiernik biały[16] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Caulophyllum thalictroides[17] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Rumianek[18] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Daphne genkwa[19] WHMIS Class D-1.svg
Lebiodka kreteńska[20] WHMIS Class D-1.svg
Imbir lekarski[21] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Jałowiec pospolity[22] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Łubin wąskolistny[23] WHMIS Class D-1.svg
Nerecznica samcza[24] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Jemioła pospolita[25] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Bylica pospolita[26] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Muszkatołowiec korzenny[27] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Melonowiec właściwy[10][28] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Pietruszka zwyczajna[29] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Mięta polej[30] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Ananas jadalny[31] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Marchew zwyczajna[32] WHMIS Class D-1.svg
Rozmaryn lekarski[33] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Szafran uprawny[34] WHMIS Class D-1.svg
Wrotycz pospolity[35] WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg WHMIS Class D-1.svg
Kopytnik kanadyjski[36]
Epimedium wielkokwiatowe[14]
Niepokalanek pospolity[37]
Bawełna[38]
Czosnek pospolity[39]
Ketmia[40]
Chrzan pospolity[41]
Cebula zwyczajna[42]
Granatowiec właściwy[12]

oraz:

Środki zmniejszające prawdopodobieństwo poronienia[edytuj]

Kobiety zagrożone poronieniem mogą korzystać z tych środków, celem zmniejszenia jego ryzyka. Roślinami wykorzystywanymi do zmniejszania prawdopodobieństo poronienia są[51]:

Roślina Część rośliny Efekt
Viburnum prunifolium kora korzenia skutecznie zapobiega poronieniom
Kalina koralowa kora stosowana m.in. w leczeniu problemów związanych z ciążą
Chamaelirium luteum korzeń reguluje cykl menstruacyjny
Lobelia rozdęta liście i nasiona łagodzi skurcze macicy
Eutrochium purpureum korzeń wykorzystywany przy leczeniu poronień
Malina właściwa liście zmniejsza szansę poronienia
Dioscorea villosa korzeń zawiera substancje steroidowe, zmniejszające szansę poronienia
Drakunkulus zwyczajny[52] dym z palonych liści przeciwdziała poronieniom

Inne substancje zmniejszające prawdopodobieństwo poronienia:

  • Witamina E – dawki większe niż 100 IU dziennie zmniejszają ryzyko poronienia

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Alaka Malwade Basu: The Sociocultural and Political Aspects of Abortion: Global Perspectives. 2003, s. 168.
  2. Eve Kusher: Experiencing Abortion: A Weaving of Women's Words. 1997.
  3. Carmen Ciganda, Amalia Laborde. Herbal Infusions Used for Induced Abortion. , 2003. 
  4. Rebecca Chalker ↓, s. 203-206.
  5. What are the potential risks when using herbs to terminate pregnancy?. [dostęp 2013-12-27].
  6. Rebecca Chalker ↓, s. 126.
  7. a b Annwen ↓, s. 20-21.
  8. Carol Downer ↓, s. 334.
  9. Carol Downer ↓, s. 332-333.
  10. a b Carol Downer ↓, s. 83.
  11. a b Carol Downer ↓, s. 85-86.
  12. a b Carol Downer ↓, s. 80.
  13. Carol Downer ↓, s. 118-122.
  14. a b Carol Downer ↓, s. 114-117.
  15. a b c Carol Downer ↓, s. 85.
  16. Carol Downer ↓, s. 128-131.
  17. Carol Downer ↓, s. 132-136.
  18. German chamomile (ang.). University of Maryland Medical Center, 3/25/2015. [dostęp 2016-04-05].
  19. Carol Downer ↓, s. 158-163.
  20. Carol Downer ↓, s. 164-168.
  21. Carol Downer ↓, s. 176-178.
  22. Carol Downer ↓, s. 189-194.
  23. Carol Downer ↓, s. 195-199.
  24. Carol Downer ↓, s. 200-204.
  25. Carol Downer ↓, s. 205-210.
  26. Carol Downer ↓, s. 211-216.
  27. Carol Downer ↓, s. 217-220.
  28. Carol Downer ↓, s. 226-231.
  29. Carol Downer ↓, s. 232-237.
  30. Carol Downer ↓, s. 82.
  31. Carol Downer ↓, s. 244-247.
  32. Carol Downer ↓, s. 256-260.
  33. Carol Downer ↓, s. 261-265.
  34. Carol Downer ↓, s. 272-275.
  35. Carol Downer ↓, s. 283-287.
  36. Carol Downer ↓, s. 288-291.
  37. Carol Downer ↓, s. 147-151.
  38. Carol Downer ↓, s. 152-157.
  39. Carol Downer ↓, s. 169-175.
  40. Carol Downer ↓, s. 179-184.
  41. Carol Downer ↓, s. 185-188.
  42. Carol Downer ↓, s. 221-225.
  43. Carol Downer ↓, s. 94-98.
  44. Carol Downer ↓, s. 238-243.
  45. Carol Downer ↓, s. 124-127.
  46. Carol Downer ↓, s. 279-282.
  47. Carol Downer ↓, s. 137-142.
  48. Carol Downer ↓, s. 266-271.
  49. Carol Downer ↓, s. 81.
  50. Carol Downer ↓, s. 276-278.
  51. Uni M. Tianat: Herbal Abortion: The Fruit of The Tree of Knowledge. 1994, s. 20.
  52. Marcello Pennacchio, Lara Jefferson, Kayri Havens: Uses and Abuses of Plant-Derived Smoke: Its Ethnobotany as Hallucinogen, Perfume, Incense, and Medicine. Oxford University Press, 2010. ISBN 019988806X.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]