Lista posiadaczy WWE World Heavyweight Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy oryginalnego WWE World Heavyweight Championship. Zobacz też: listę posiadaczy World Heavyweight Championship (WWE).
Obecny mistrz Seth Rollins

WWE World Heavyweight Championship jest tytułem mistrzowskim profesjonalnego wrestlingu w federacji WWE. Jest on pierwszym światowym tytułem wprowadzonym do WWE, będącym zaprezentowanym w 1963 znany ówcześnie jako World Wide Wrestling Federation (WWWF) World Heavyweight Championship. Po zakończeniu współpracy z National Wrestling Alliance (NWA), promocja zmieniła nazwę na World Wrestling Federation (WWF) i tytuł również zmienił nazwę zmieniająć akronim.

W 2001, został zunifikowany wraz z World Championship (poprzednio znany jako WCW Championship) poprzez kupno World Championship Wrestling (WCW) przez WWF i stał się Undisputed WWF Championship[1][2]

W 2002, WWF zmieniło nazwę na World Wrestling Entertainment (WWE) i podzieliło rostery na dwa brandy, Raw i SmackDown, określając to mianem rozszerzenia brandów[3][4]. Tytuł został przydzielony ekskluzywnie dla brandu SmackDown, podczas gdy WWE utworzyło alternatywny światowy tytuł nazwyany World Heavyweight Championship specjalnie dla brandu Raw. Od tamtego momentu nazwa Undisputed WWE Championship została zmieniona na proste WWE Championship[5].

15 grudnia 2013 na gali TLC, Randy Orton pokonał Johna Cenę i zunifikował World Heavyweight Championship i WWE Championship, dezaktywując ten pierwszy i kontynuując historię tego drugiego pod nazwą WWE World Heavyweight Championship.

Mistrzostwo jest bronione w walkach profesjonalnego wrestlingu, gdzie uczestnicy rywalizują pomiędzy sobą w storyline'ach (historiach tworzonych przez wrestlerów i inne osoby). Niektórzy mistrzowie posiadają mistrzostwo używając swojego pseudonimu ringowego, reszta używa swojego prawdziwego imienia. Pierwszym mistrzem był Buddy Rogers, który zdobył mistrzostwo w 1963. Najdłuższe pojedyncze panowanie należy do Bruno Sammartino, którego reign trwał 2803 dni. Obecnym mistrzem jest Seth Rollins, który dzierży pas po raz pierwszy.

Całkowicie, w historii było 45 różnych mistrzów, gdzie John Cena posiada największą ilość posiadań, która wynosi 12. Tylko siedmiu wrestlerów w historii posiadało pas nieprzerwanie przez jeden rok (365 dni) lub więcej. Są to Bruno Sammartino, Pedro Morales, Bob Backlund, Hulk Hogan, Randy Savage, John Cena i CM Punk[6].

Historia tytułu[edytuj | edytuj kod]

Nazwy[edytuj | edytuj kod]

Name Years
WWWF World Heavyweight Championship 25 kwietnia 1963 – 8 lutego 1971
WWWF Heavyweight Championship 8 lutego 1971 – 1 marca 1979
WWF Heavyweight Championship 1 marca 1979 – 26 grudnia 1983
WWF World Heavyweight Championship 26 grudnia 1983 – 30 marca 1998
WWF Championship 30 marca 1998 – 9 grudnia 2001
Undisputed WWF Championship 9 grudnia 2001[2] – 6 maja 2002[3]
Undisputed WWE Championship 6 maja 2002[3] – 2 września 2002[7]
WWE Championship 2 września 2002[7] – 15 grudnia 2013
WWE World Heavyweight Championship 15 grudnia 2013 – obecnie

Panowania[edytuj | edytuj kod]

Na stan z 3 wrzesień 2015.

Panowanie Numer panowania przez danego mistrza w liście
Lokacja Miasto, w którym tytuł został zdobyty
Gala Gala, na której mistrz zdobył tytuł
Oznacza, że zmiana posiadacza nie została zatwierdzona przez WWE
+ Oznacza, że ilość dni w posiadaniu wzrasta z kolejnym dniem
Nr. Mistrz Panowanie Data Dni Lokacja Gala Notka Odn.
1 Buddy Rogers 1 1963-12-011 grudnia 1963 22 Rio de Janeiro, Brazylia Zwyciężył w fikcyjnym turnieju w Rio de Janeiro po tym jak WWWF odłączyło się od National Wrestling Alliance, podczas gdy Rogers był siódmym posiadaczem NWA World Heavyweight Championship od kiedy pokonał Pat O'Connora 30 czerwca 1961. [8]
2 Bruno Sammartino 1 1963-05-1717 maja 1963 2803 Nowy Jork, NY House show [9]
3 Ivan Koloff 1 1971-01-1818 stycznia 1971 21 Nowy Jork, NY House show [10]
4 Pedro Morales 1 1871-02-088 lutego 1871 1027 Nowy Jork, NY House show Tytuł zmienił nazwę na WWWF Heavyweight Championship, kiedy to WWWF ponownie dołączyło do NWA w 1971. [11]
5 Stan Stasiak 1 1973-12-011 grudnia 1973 9 Filadelfia, PA House show [12]
6 Bruno Sammartino 2 1973-12-1010 grudnia 1973 1237 Nowy Jork, NY House show [13]
7 Superstar Billy Graham 1 1977-04-3030 kwietnia 1977 296 Baltimore, MD House show [14]
8 Bob Backlund 1 1978-02-2020 lutego 1978 2135
(648)
Nowy Jork, NY House show Nazwa tytułu została zmieniona na WWF Heavyweight Championship, kiedy World Wide Wrestling Federation stało się World Wrestling Federation w marcu 1979. [15][16]
Antonio Inoki 1979-11-3030 listopada 1979 6 Tokushima, Japonia House show Panowanie nie jest zaliczane przez WWE[17]. [18]
Zwakatowany 1979-12-066 grudnia 1979 Tokio, Japonia House show Inoki od razu zwakatował tytuł po tym jak rewanż z Backlundem zakończył się poprzez no contest przez interwencję Tigera Jeet Singha. [18]
Bob Backlund 1979-12-1717 grudnia 1979 1470 Nowy Jork, NY House show WWE zalicza pierwsze i drugie panowanie jako nieprzerwane, a także uznaje jako kontynuację pierwszego reignu. Backlund pokonał Bobby'ego Duncuma w Texas Death matchu potwierdzając wakat. Podczas jego panowania kontrowersyjne zakończenie walki pomiędzy Backlundem i Gregiem Valentine miało miejsce 19 października 1981 w Madison Square Garden, podczas którego sędzia wzniósł rękę Valentine'a w geście zwycięstwa, myśląc iż jest to Backlund, po tym jak mistrz przypiął pretendenta. Rewanż miał miejsce w MSG 23 listopada 1981, gdzie Backlund pokonał Valentine'a. Backlund bronił tytułu w dwóch innych arenach pomiędzy obydwoma meczami, potwierdzając tym samym że był dalej uznawany jako mistrz. [18]
9 The Iron Sheik 1 1983-12-2626 grudnia 1983 28 Nowy Jork, NY House show The Iron Sheik zwyciężył poprzez rezygnację z walki. Backlund nigdy nie odklepał po "The Camel Clutchu" Sheika. [19]
10 Hulk Hogan 1 1984-01-2323 stycznia 1984 1474 Nowy Jork, NY House show [20]
11 André the Giant 1 1988-02-055 lutego 1988 <1 Indianapolis, IN The Main Event I André pokonał Hogana kiedy sędzia Earl Hebner, który był przekupiony przez Teda DiBiase'go, odliczył three-count , pomimo że Hogan podniósł ramię przy drugim odliczeniu. [21]
Zwakatowany 1988-02-055 lutego 1988 Indianapolis, IN The Main Event I Od razu po wygraniu tytułu od Hogana, André podarował tytuł DiBiasemu; Prezydent WWF Jack Tunney zdecydował wtedy zwakatować tytuł. [21]
12 Randy Savage 1 1988-03-2727 marca 1988 371 Atlantic City, NJ WrestleMania IV Pokonał Teda DiBiasego w finale turnieju zdobywając zwakatowany tytuł. [22]
13 Hulk Hogan 2 1989-04-022 kwietnia 1989 364 Atlantic City, NJ WrestleMania V [23]
14 The Ultimate Warrior 1 1990-04-011 kwietnia 1990 293 Toronto, ON WrestleMania VI Walka była również o WWF Intercontinental Championship należący do Warriora, który krótko po walce został zwakatowany. [24]
15 Sgt. Slaughter 1 1991-01-1919 stycznia 1991 64 Miami, FL Royal Rumble [25]
16 Hulk Hogan 3 1991-03-2424 marca 1991 248 Los Angeles, CA WrestleMania VII [26]
17 The Undertaker 1 1991-11-2727 listopada 1991 6 Detroit, MI Survivor Series [27]
18 Hulk Hogan 4 1991-12-033 grudnia 1991 1 San Antonio, TX This Tuesday in Texas [28]
Zwakatowany 1991-12-044 grudnia 1991 WWF Superstars of Wrestling Hogan został pozbawiony tytułu przez Tunney'a poprzez kontrowersję towarzyszącą poprzednim zmianom właścicieli tytułu. Zostało wyemitowane 7 grudnia 1991. [28]
19 Ric Flair 1 1992-01-1919 stycznia 1992 77 Albany, NY Royal Rumble Zwyciężył Royal Rumble mach eliminując jako ostatniego Sida Justice. [29]
20 Randy Savage 2 1992-04-055 kwietnia 1992 149 Indianapolis, IN WrestleMania VIII [30]
21 Ric Flair 2 1992-09-011 września 1992 41 Hershey, PA Prime Time Wrestling Wyemitowano 14 września 1992. [31]
22 Bret Hart 1 1992-10-1212 października 1992 174 Saskatoon, SK House show [32]
23 Yokozuna 1 1993-04-044 kwietnia 1993 <1 Las Vegas, NV WrestleMania IX [33]
24 Hulk Hogan 5 70 [34]
25 Yokozuna 2 1993-06-1313 czerwca 1993 280 Dayton, OH King of the Ring [35]
26 Bret Hart 2 1994-03-2020 marca 1994 248 Nowy Jork NY WrestleMania X Roddy Piper był gościnnym sędzią. [36]
27 Bob Backlund 2 1994-11-2323 listopada 1994 3 San Antonio, TX Survivor Series Był to "Throw in the Towel" submission match, gdzie jedynym sposobem na wygraną było wrzucenie do ringu ręcznika przez menadżera przeciwnika. [37]
28 Diesel 1 1994-11-2626 listopada 1994 358 Nowy Jork, NY House show [38]
29 Bret Hart 3 1995-11-1919 listopada 1995 133 Landover, MD Survivor Series Był to no-disqualification match. [39]
30 Shawn Michaels 1 1996-03-3131 marca 1996 231 Anaheim, CA WrestleMania XII Był to 60-minute Iron Man match, gdzie Michaels wygrał 1-0 po czasie. [40]
31 Sycho Sid 1 1996-11-1717 listopada 1996 63 Nowy Jork, NY Survivor Series [41]
32 Shawn Michaels 2 1997-01-1919 stycznia 1997 25 San Antonio, TX Royal Rumble [42]
Zwakatowany 1997-02-1313 lutego 1997 Lowell, MA Raw Michaels zrezygnował z tytułu przez kontuzję kolana. [42]
33 Bret Hart 4 1997-02-1616 lutego 1997 1 Chattanooga, TN In Your House 13: Final Four Był to four-way elimination match, w którym brali również udział Stone Cold Steve Austin, The Undertaker i Vader. [43]
34 Sycho Sid 2 1997-02-1717 lutego 1997 34 Nashville, TN Raw [44]
35 The Undertaker 2 1997-03-2323 marca 1997 133 Rosemont, IL WrestleMania 13 Był to no-disqualification match. [45]
36 Bret Hart 5 1997-08-033 sierpnia 1997 98 East Rutherford, NJ SummerSlam Shawn Michaels był sędzią specjalnym. [46]
37 Shawn Michaels 3 1997-11-099 listopada 1997 140 Montreal, QC Survivor Series Zwyciężył tytuł w Montreal Screwjobie. [47]
38 Stone Cold Steve Austin 1 1998-03-2929 marca 1998 91 Boston, MA WrestleMania XIV Mike Tyson był poza-ringowym sędzią specjalnym. [48]
39 Kane 1 1998-06-2828 czerwca 1998 1 Pittsburgh, PA King of the Ring Był to first blood match. [49]
40 Stone Cold Steve Austin 2 1998-06-2929 czerwca 1998 90 Cleveland, OH Raw is War [50]
Zwakatowany 1998-09-2727 września 1998 Hamilton, ON Breakdown: In Your House Zwakatowano po tym jak Kane i The Undertaker razem przypięli Austina w triple threat matchu. Decydujący mecz o zwakatowany tytuł na Judgment Day: In Your House pomiędzy Kanem i Takerem zakończył się przez no-contest[51]. [50]
41 The Rock 1 1998-11-1515 listopada 1998 44 St. Louis, MO Survivor Series Pokonał Mankinda w finale turnieju o zwakatowany tytuł. [52]
42 Mankind 1 1998-12-2929 grudnia 1998 26 Worcester, MA Raw is War Był to no-disqualification match. Wyemitowano 4 stycznia 1999. [53]
43 The Rock 2 1999-01-2424 stycznia 1999 2 Anaheim, CA Royal Rumble Był to "I Quit" match. The Rock wygrał przez znokautowanie Mankinda i wypuszczenia nagrania audio, w którym Mankind rzekomo krzyczy "I quit!", podczas gdy The Rock trzymał mikrofon przy twarzy przeciwnika. [54]
44 Mankind 2 1999-01-2626 stycznia 1999 20 Tucson, AZ Halftime Heat Był to empty arena match wypuszczony specjalnie w czasie przerwy Super Bowlu XXXIII 31 stycznia 1999. [55]
45 The Rock 3 1999-02-1515 lutego 1999 41 Birmingham, AL Raw is War Był to ladder match. [56]
46 Stone Cold Steve Austin 3 1999-03-2828 marca 1999 56 Filadelfia, PA WrestleMania XV Mankind był sędzią specjalnym; był to no-disqualification match. [57]
47 The Undertaker 3 1999-05-2323 maja 1999 36 Kansas City, MO Over the Edge Vince and Shane McMahon byli specjalnymi sędziami. [58]
48 Stone Cold Steve Austin 4 1999-06-2828 czerwca 1999 55 Charlotte, NC Raw is War [59]
49 Mankind 3 1999-08-2222 sierpnia 1999 1 Minneapolis, MN SummerSlam Był to triple threat match w którym brał również udział Triple H; Jesse Ventura był sędzią specjalnym. [60]
50 Triple H 1 1999-08-2323 sierpnia 1999 22 Ames, IA Raw is War Shane McMahon był sędzią specjalnym. [61]
51 Mr. McMahon 1 1999-09-1414 września 1999 6 Las Vegas, NV SmackDown! Wyemitowano 16 września 1999; Shane McMahon był sędzią specjalnym. [62]
Zwakatowany 1999-09-2020 września 1999 Houston, TX Raw is War McMahon zwakatował tytuł. [62]
52 Triple H 2 1999-09-2626 września 1999 49 Charlotte, NC Unforgiven Był to Six-Pack Challenge match, w którym również brali udział The Rock, Mankind, Big Show, The British Bulldog i Kane. Austin był poza-ringowym sędzią specjalnym. [63]
53 Big Show 1 1999-11-1414 listopada 1999 50 Detroit, MI Survivor Series Był to triple threat match, w którym również brał udział The Rock. [64]
54 Triple H 3 2000-01-033 stycznia 2000 118 Miami, FL Raw is War 17 kwietnia 2000, Chris Jericho pokonał Triple H'a zdobywając WWF Championship po tym jak Earl Hebner wykonał szybkie odliczenie. Później tej samej nocy, Triple H zmusił Hebnera do wycofania decyzji, pozbawiając Jericho tytułu i nie zaliczając jego pierwszego panowania. [65]
55 The Rock 4 2000-04-3030 kwietnia 2000 21 Washington, D.C. Backlash Shane McMahon był sędzią specjalnym. [66]
56 Triple H 4 2000-05-2121 maja 2000 35 Louisville, KY Judgment Day Był to 60-minute Iron Man match, gdzie Triple H wygrał 6-5; Shawn Michaels był sędzią specjalnym. [67]
57 The Rock 5 2000-06-2525 czerwca 2000 119 Boston, MA King of the Ring Był to six-man tag team match, gdzie zmierzyli się The Rock, The Undertaker i Kane vs. Triple H, Mr. McMahon i Shane McMahon. The Rock przypiął Mr. McMahona i zdobył tytuł Triple H'a. [68]
58 Kurt Angle 1 2000-10-2222 października 2000 126 Albany, NY No Mercy Był to no-disqualification match. [69]
59 The Rock 6 2001-02-2525 lutego 2001 35 Las Vegas, NV No Way Out [70]
60 Stone Cold Steve Austin 5 2001-04-011 kwietnia 2001 175 Houston, TX WrestleMania X-Seven Był to no-disqualification match. [71]
61 Kurt Angle 2 2001-09-2323 września 2001 15 Pittsburgh, PA Unforgiven [72]
62 Stone Cold Steve Austin 6 2001-10-088 października 2001 62 Indianapolis, IN Raw [73]
63 Chris Jericho 1 2001-12-099 grudnia 2001 98 San Diego, CA Vengeance Wcześniej tej nocy, Jericho pokonał The Rocka i zdobył (WCW) World Heavyweight Championship. Pokonując Austina o WWF Championship, zunifikował oba tytuły na rzecz Undisputed WWF Championship. [74]
64 Triple H 5 2002-03-1717 marca 2002 35 Toronto, ON, Kanada WrestleMania X8 [75]
65 Hollywood Hulk Hogan 6 2002-04-2121 kwietnia 2002 28 Kansas City, MO Backlash Nazwa tytułu została zmieniona na WWE Undisputed Championship 6 maja 2002 po tym jak World Wrestling Federation Entertainment, Inc. przegrało sprawę sądową o prawa do skrótu "WWF" z World Wide Fund for Nature i stało się "World Wrestling Entertainment". [76]
66 The Undertaker 4 2002-05-1919 maja 2002 63 Nashville, TN Judgment Day 20 maja 2002, Rob Van Dam pokonał Undertakera o tytuł. Później tej nocy, Ric Flair zrestartował mecz i Undertaker pokonał Van Dama, nie zaliczając tym samym panowania Van Dama i kontynuując Takera. [77]
67 The Rock 7 2002-07-2121 lipca 2002 35 Detroit, MI Vengeance Był to triple threat match, w którym również brał udział Kurt Angle. [78]
68 Brock Lesnar 1 2002-08-2525 sierpnia 2002 84 Uniondale, NY SummerSlam "Undisputed" zostało usunięte z nazwy tytułu po tym jak stało się ekskluzywne dla brandu SmackDown od 2 września 2002, w rezultacie czego powstało World Heavyweight Championship dla brandu Raw. [79]
69 Big Show 2 2002-11-1717 listopada 2002 28 Nowy Jork, NY Survivor Series [80]
70 Kurt Angle 3 2002-12-1515 grudnia 2002 105 Sunrise, FL Armageddon [81]
71 Brock Lesnar 2 2003-03-3030 marca 2003 119 Seattle, WA WrestleMania XIX [82]
72 Kurt Angle 4 2003-07-2727 lipca 2003 51 Denver, CO Vengeance Był to triple threat match, w którym brał również udział Big Show. [83]
73 Brock Lesnar 3 2003-09-1616 września 2003 152 Raleigh, NC SmackDown Był to 60-minute Iron Man match. Wyemitowano 18 września 2003. [84]
74 Eddie Guerrero 1 2004-02-1515 lutego 2004 133 Daly City, CA No Way Out [85][86]
75 John "Bradshaw" Layfield 1 2004-06-2727 czerwca 2004 280 Norfolk, VA The Great American Bash Był to Texas Bullrope match. [87][88]
76 John Cena 1 2005-04-033 kwietnia 2005 280 Los Angeles, CA WrestleMania 21 Tytuł stał się ekskluzywny dla Raw 6 czerwca 2005, gdy Cena został przeniesiony na Raw jako pierwsza osoba w Draft Lottery. [89][90]
77 Edge 1 2006-01-088 stycznia 2006 21 Albany, NY New Year's Revolution Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank z WrestleManii 21 od razu jak Cena wygrał w Elimination Chamber matchu. [91][92]
78 John Cena 2 2006-01-2929 stycznia 2006 133 Miami, FL Royal Rumble [93][94]
79 Rob Van Dam 1 2006-06-1111 czerwca 2006 22 Nowy Jork, NY ECW One Night Stand Wykorzystał kontrakt Money in the Bank z WrestleManii 22. Był to Extreme Rules match. Tytuł został własnością brandu ECW. Van Dam został pierwszą osobą, która posiadała oba tytuł WWE i ECW World Championship. [95][96]
80 Edge 2 2006-07-033 lipca 2006 76 Filadelfia, PA Raw Był to triple threat match, w którym brał też udział Cena. Tytuł został przeniesiony do brandu Raw. [97][98]
81 John Cena 3 2006-09-1717 września 2006 380 Toronto, ON Unforgiven Był to Tables, Ladders, and Chairs match. [99]
Zwakatowany 2007-10-022 października 2007 Dayton, OH ECW Zwakatowano tytuł kiedy to Cena odniósł kontuzję ścięgna piersiowego. [100]
82 Randy Orton 1 2007-10-077 października 2007 <1 Rosemont, IL No Mercy Otrzymał tytuł z rąk Mr. McMahona. [101][102]
83 Triple H 6 <1 [102][103]
84 Randy Orton 2 203 Był to Last Man Standing match. [102][104]
85 Triple H 7 2008-04-2727 kwietnia 2008 210 Baltimore, MD Backlash Był to Fatal-Four Way Elimination match, w którym brali również udział Cena i Layfield. Tytuł stał się ekskluzywny dla brandu SmackDown, kiedy to Triple H został przeniesiony na SmackDown 23 czerwca 2008 podczas draftu. [105][106]
86 Edge 3 2008-11-2323 listopada 2008 21 Boston, MA Survivor Series Był to triple threat match, w którym brał również udział Vladimir Kozlov. Jeff Hardy oryginalnie miał brać udział w meczu, lecz nie pojawił się, gdyż przed walką (storyline'owo) został zaatakowany. Triple H i Kozlov zaczęli pojedynek, lecz Edge został ujawniony jako zastępca Hardy'ego. [107][108]
87 Jeff Hardy 1 2008-12-1414 grudnia 2008 42 Buffalo, NY Armageddon Był to triple threat match, w którym również brał udział Triple H. [109][110]
88 Edge 4 2009-01-2525 stycznia 2009 21 Detroit, MI Royal Rumble Był to no-disqualification match. [111][112]
89 Triple H 8 2009-02-1515 lutego 2009 70 Seattle, WA No Way Out Był to Elimination Chamber match, w który brali również udział Jeff Hardy, Kozlov, The Undertaker i Big Show. Tytuł stał się ekskluzywny dla Raw ponownie, gdy Triple H został przeniesiony na Raw 13 kwietnia 2009 podczas draftu. [113][114]
90 Randy Orton 3 2009-04-2626 kwietnia 2009 42 Providence, RI Backlash Był to six-man tag team match, w którym brali udział Orton, Ted DiBiase, Jr. i Cody Rhodes przeciwko Triple H'owi, Shane'owi McMahon i Batiście, wskutek czego Orton miałby zdobyć tytuł w razie wygranej jego drużyny. [115][116]
91 Batista 1 2009-06-077 czerwca 2009 2 Nowy Orlean, LA Extreme Rules Był to steel cage match. [117][118]
Zwakatowany 2009-06-099 czerwca 2009 Zwakatowano kiedy to Batista doznał kontuzji bicepsu. [119]
92 Randy Orton 4 2009-06-1515 czerwca 2009 90 Charlotte, NC Raw Był to Fatal Four-Way match, w którym również brali udział Triple H, Cena i Big Show. [120][121]
93 John Cena 4 2009-09-1313 września 2009 21 Montreal, QC Breaking Point Był to "I Quit" match. Jeśli ktoś miałby zainterweniować ze strony Ortona, automatycznie straciłby tytuł. [122][123]
94 Randy Orton 5 2009-10-044 października 2009 21 Newark, NJ Hell in a Cell Był to Hell in a Cell match. [124][125]
95 John Cena 5 2009-10-2525 października 2009 49 Pittsburgh, PA Bragging Rights Był to 60-minute Iron Man match, gdzie Cena wygrał 6-5. Jeśli Cena miałby przegrać, musiałby opuścić brand Raw. [126][127]
96 Sheamus 1 2009-12-1313 grudnia 2009 70 San Antonio, TX TLC: Tables, Ladders & Chairs Był to Tables match. [128][129]
97 John Cena 6 2010-02-2121 lutego 2010 <1 St. Louis, MO Elimination Chamber Był to Elimination Chamber match, w którym również brali udział Triple H, Orton, Sheamus, Ted DiBiase i Kofi Kingston. [130]
98 Batista 2 35 Batista, wrestler ze SmackDown, został przeniesiony na Raw po wygraniu tytułu. [131]
99 John Cena 7 2010-03-2828 marca 2010 84 Glendale, AZ WrestleMania XXVI [132]
100 Sheamus 2 2010-06-2020 czerwca 2010 91 Uniondale, NY Fatal 4-Way Był to Fatal Four-Way match, w którym brali również udział Edge i Orton. [133]
101 Randy Orton 6 2010-09-1919 września 2010 64 Rosemont, IL Night of Champions Był to Six-Pack Challenge Elimination match, w którym brali również udział Edge, Cena, Jericho i Wade Barrett. [134]
102 The Miz 1 2010-11-2222 listopada 2010 160 Orlando, FL Raw The Miz wykorzystał kontrakt Money in the Bank po tym jak Orton obronił tytuł przeciwko Barrettowi. [135]
103 John Cena 8 2011-05-011 maja 2011 77 Tampa, FL Extreme Rules Był to triple threat steel cage match, w którym również brał udział John Morrison. [136]
104 CM Punk 1 2011-07-1717 lipca 2011 28 Rosemont, IL Money in the Bank Punk (storyline'owo) miał opuścić WWE dzień po wygranej tytułu. Powrócił 25 lipca na Raw; jego panowanie jest akceptowane przez cały ten czas. [137]
105 Rey Mysterio
(i CM Punk)
1
(1)
2011-07-2525 lipca 2011 <1 Hampton, VA Raw Pokonał The Miza w finale 8-osobowego turnieju koronującego nowego mistrza. CM Punk był również WWE Championem przez ten czas. [138]
106 John Cena
(i CM Punk)
9
(1)
20 CM Punk był również WWE Championem przez ten czas. [139]
CM Punk 1 2011-08-1414 sierpnia 2011 Los Angeles, CA SummerSlam Pokonał Cenę w meczu o niekwestionowane mistrzostwo. Jest to zaliczane jako kontynuacja jego pierwszego panowania. Triple H był sędzią specjalnym. [140]
107 Alberto Del Rio 1 2011-08-1414 sierpnia 2011 35 Los Angeles, CA SummerSlam Wykorzystał kontrakt Money in the Bank i pokonał CM Punka, który stał się niekwestionowanym WWE Championem, lecz został zaatakowany przez Kevina Nasha po pokonaniu Ceny. [141]
108 John Cena 10 2011-09-1818 września 2011 14 Buffalo, NY Night of Champions [142]
109 Alberto Del Rio 2 2011-10-022 października 2011 49 Nowy Orlean, LA Hell in a Cell Był to triple threat Hell in a Cell match, w którym brał również udział CM Punk. [143]
110 CM Punk 2 2011-11-2020 listopada 2011 434 Nowy Jork, NY Survivor Series [144]
111 The Rock 8 2013-01-2727 stycznia 2013 70 Phoenix, AZ Royal Rumble Punk oryginalnie zwyciężył, lecz mecz został zrestartowany przecz Vince'a McMahona przez interwencję The Shield. [145]
112 John Cena 11 2013-04-077 kwietnia 2013 133 East Rutherford, NJ WrestleMania 29 [146]
113 Daniel Bryan 1 2013-08-1818 sierpnia 2013 <1 Los Angeles, CA SummerSlam Triple H był sędzią specjalnym. [147]
114 Randy Orton 7 28 Orton wykorzystał kontrakt Money in the Bank. Triple H, który zaatakował Bryana po walce, był sędzią specjalnym. [148]
115 Daniel Bryan 2 2013-09-1515 września 2013 1 Detroit, MI Night of Champions [149]
Zwakatowany 2013-09-1616 września 2013 Cleveland, OH Raw Zwakatowano po kontrowersyjnym zakończeniu walki, gdzie Bryan pokonał Ortona i wygrał tytuł. Rewanż o zwakatowany tytuł miał miejsce na Battleground, lecz zakończył się poprzez no-contest. [150]
116 Randy Orton 8 2013-10-2727 października 2013 161 Miami, FL Hell in a Cell Pokonał Daniela Bryana w Hell in a Cell matchu o zwakatowany tytuł, gdzie Shawn Michaels był sędzią specjalnym.
15 grudnia 2013 na TLC, Orton pokonał Johna Cenę unifikując World Heavyweight Championship w WWE Championship.
Tytuł zmienił nazwę na WWE World Heavyweight Championship.
[151]
117 Daniel Bryan 3 2014-04-066 kwietnia 2014 64 Nowy Orlean, LA WrestleMania XXX Był to triple threat match, w którym brał również udział Batista. [152]
Zwakatowany 2014-06-099 czerwca 2014 Minneapolis, MN Raw Bryan został pozbawiony tytułu przez kontuzję karku. [153]
118 John Cena 12 2014-06-2929 czerwca 2014 49 Boston, MA Money in the Bank Był to ladder match, w którym brali również udział Alberto Del Rio, Bray Wyatt, Cesaro, Kane, Randy Orton, Roman Reigns i Sheamus. [154]
119 Brock Lesnar 4 2014-08-1717 sierpnia 2014 224 Los Angeles, CA SummerSlam [155]
120 Seth Rollins 1 2015-03-2929 marca 2015 158+ Santa Clara, CA WrestleMania 31 Rollins wykorzystał kontrakt Money in the Bank podczas walki Brocka Lesnara z Romanem Reignsem, zamieniając go w triple threat match. Rollins przypiął Reignsa i zdobył tytuł. [156]

Łączna ilość posiadań[edytuj | edytuj kod]

Rekordowy dwunastokrotny mistrz John Cena.
Bruno Sammartino, którego panowania jako mistrz trwały łącznie 4040 dni.

Na stan z 3 wrzesień 2015.

Oznacza obecnego mistrza
Miejsce Mistrz Ilość panowań Łączna ilość dni
1 Bruno Sammartino 2 4,040
2 Hulk Hogan 6 2,185
3 Bob Backlund 2 2,138
4 John Cena 12 1,240
5 Pedro Morales 1 1,027
6 Bret Hart 5 654
7 Randy Orton 8 609
8 Brock Lesnar 4 579
9 Triple H 8 539
10 Stone Cold Steve Austin 6 529
11 Randy Savage 2 520
12 CM Punk 2 462
13 Shawn Michaels 3 396
14 The Rock 8 367
15 Diesel 1 358
16 Kurt Angle 4 297
17 Superstar Billy Graham 1 296
18 The Ultimate Warrior 1 293
19 Yokozuna 2 280
John "Bradshaw" Layfield 1 280
21 The Undertaker 4 238
22 Sheamus 2 161
23 The Miz 1 160
24 Seth Rollins 1 158+
25 Edge 4 139
26 Eddie Guerrero 1 133
27 Ric Flair 2 118
28 Chris Jericho 1 98
29 Sycho Sid 2 97
30 Alberto Del Rio 2 84
31 Big Show 2 78
32 Daniel Bryan 3 65
33 Sgt. Slaughter 1 64
34 Mankind 3 47
35 Jeff Hardy 1 42
36 Batista 2 37
37 The Iron Sheik 1 28
38 Buddy Rogers 1 22
Rob Van Dam 1 22
40 Ivan Koloff 1 21
41 Stan Stasiak 1 9
42 Mr. McMahon 1 6
43 Kane 1 1
44 Rey Mysterio 1 <1
André the Giant 1 <1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. WWE Entertainment, Inc. Acquires WCW from Turner Broadcasting.
  2. 2,0 2,1 Chris Jericho Becomes First Undisputed Champion of Professional Wrestling.
  3. 3,0 3,1 3,2 World Wrestling Federation Entertainment Drops The "F" To Emphasize the "E" for Entertainment.
  4. WWE Entertainment To Make RAW and SmackDown Distinct Television Brands.
  5. WWE Championship History.
  6. WWE Championship Title History.
  7. 7,0 7,1 Full WWE Raw Results – 9/2/02.
  8. Buddy Rogers's first reign.
  9. Bruno Sammartino's first reign.
  10. Ivan Koloff's first reign.
  11. Pedro Morales's first reign.
  12. Stan Stasiak's first reign.
  13. Bruno Sammartino's second reign.
  14. Billy Graham's first reign.
  15. Bob Backlund's first reign.
  16. Bob Backlund bio.
  17. WWE Championship Title History.
  18. 18,0 18,1 18,2 WWWF/WWF/WWE Heavyweight Title History.
  19. The Iron Sheik's first reign.
  20. Hulk Hogan's first reign.
  21. 21,0 21,1 Andre the Giant's first reign.
  22. Randy Savage's first reign.
  23. Hulk Hogan's second reign.
  24. The Ultimate Warrior's first reign.
  25. Sgt. Slaughter's first reign.
  26. Hulk Hogan's third reign.
  27. The Undertaker's first reign.
  28. 28,0 28,1 Hulk Hogan's fourth reign.
  29. Ric Flair's first reign.
  30. Randy Savage's second reign.
  31. Ric Flair's second reign.
  32. Bret Hart's first reign.
  33. Yokozuna's first reign.
  34. Hulk Hogan's fifth reign.
  35. Yokozuna's second reign.
  36. Bret Hart's second reign.
  37. Bob Backlund's second reign.
  38. Diesel's first reign.
  39. Bret Hart's third reign.
  40. Shawn Michaels's reign.
  41. Sycho Sid's first reign.
  42. 42,0 42,1 Shawn Michaels's second reign.
  43. Bret Hart's fourth reign.
  44. Sycho Sid's second reign.
  45. The Undertaker's second reign.
  46. Bret Hart's fifth reign.
  47. Shawn Michaels's third reign.
  48. Steve Austin's first reign.
  49. Kane's first reign.
  50. 50,0 50,1 Steve Austin's second reign.
  51. http://www.wwe.com/shows/judgmentday/history/judgmentday1998/mainevent/
  52. The Rock's first reign.
  53. Mankind's first reign.
  54. The Rock's second reign.
  55. Mankind's second reign.
  56. The Rock's third reign.
  57. Steve Austin's third reign.
  58. The Undertaker's third reign.
  59. Steve Austin's fourth reign.
  60. Mankind's third reign.
  61. Triple H's first reign.
  62. 62,0 62,1 Mr. McMahon's first reign.
  63. Triple H's second reign.
  64. The Big Show's first reign.
  65. Triple H's third reign.
  66. The Rock's fourth reign.
  67. WWE Championship - The Rock.
  68. The Rock's fifth reign.
  69. Kurt Angle's first reign.
  70. The Rock's sixth reign.
  71. Steve Austin's fifth reign.
  72. Kurt Angle's second reign.
  73. Steve Austin's sixth reign.
  74. Chris Jericho's first reign.
  75. Triple H's fifth reign.
  76. Hulk Hogan's sixth reign.
  77. The Undertaker's fourth reign.
  78. The Rock's seventh reign.
  79. Brock Lesnar's first reign.
  80. The Big Show's second reign.
  81. Kurt Angle's third reign.
  82. Brock Lesnar's second reign.
  83. Kurt Angle's fourth reign.
  84. Brock Lesnar's third reign.
  85. Eddie Guerrero's first reign.
  86. Guerrero crowned at No Way Out.
  87. John Bradshaw Layfield's first reign.
  88. WWE Great American Bash (SmackDown) PPV Results – 6/27/04.
  89. John Cena's first reign.
  90. WWE WrestleMania 21 PPV Results – 4/3/05 – Los Angeles, CA.
  91. Edge's first reign.
  92. Edge surprise champ after Revolution.
  93. John Cena's second reign.
  94. Royal Rumble (RAW/SmackDown) PPV Results – 1/29/06 – Miami, FL.
  95. Rob Van Dam's first reign.
  96. ECW One Night Stand PPV Results – 6/11/06.
  97. Edge's second reign.
  98. Raw: Edge wins WWE title.
  99. John Cena's third reign.
  100. Mr. McMahon vacates Cena's WWE Championship.
  101. Randy Orton's first reign.
  102. 102,0 102,1 102,2 WWE title magic at No Mercy.
  103. Triple H's sixth reign.
  104. Randy Orton's second reign.
  105. Triple H's seventh reign.
  106. HHH reigns again after Backlash.
  107. Edge's third reign.
  108. Your new WWE champions....
  109. Jeff Hardy's first reign.
  110. Keller's WWE Armageddon PPV report 12/14: Ongoing "virtual time" coverage of live event – John Cena vs. Chris Jericho.
  111. Edge's fourth reign.
  112. Royal Rumble PPV Results – 1/25/09.
  113. Triple H's eighth reign.
  114. WWE No Way Out Results – 2/15/09.
  115. Orton's third reign.
  116. Backlash PPV Results – 4/26/09.
  117. Batista's first reign.
  118. Extreme Rules PPV Results – 6/7/09.
  119. Wounded Animal.
  120. Orton's fourth reign.
  121. Raw Results – 6/15/09.
  122. Cena's fourth reign.
  123. Breaking Point PPV Results – 9/13/09.
  124. Orton's fifth reign.
  125. Hell in a Cell PPV Results – 10/4/09.
  126. Cena's fifth reign.
  127. Bragging Rights Results – 10/25/09.
  128. Sheamus' first reign.
  129. WWE TLC PPV Results – 12/13/09.
  130. Cena's sixth reign.
  131. Batista's second reign.
  132. John Cena's seventh reign.
  133. Sheamus' second reign.
  134. Randy Orton's sixth reign.
  135. The Miz's first reign.
  136. John Cena's eighth reign.
  137. CM Punk's first reign.
  138. Rey Mysterio's first reign.
  139. John Cena's ninth reign.
  140. CM Punk def. John Cena; Alberto Del Rio cashed in Raw Money in the Bank briefcase (New Undisputed WWE Champion).
  141. Alberto Del Rio's first reign.
  142. John Cena's tenth reign.
  143. Alberto Del Rio's second reign.
  144. CM Punk's second reign.
  145. The Rock's eighth reign.
  146. John Cena's eleventh reign.
  147. Daniel Bryan's first reign.
  148. Randy Orton's seventh reign.
  149. Daniel Bryan's second reign.
  150. WWE COO Triple H stripped Daniel Bryan of the WWE Championship.
  151. Randy Orton's eighth reign.
  152. Daniel Bryan's third reign.
  153. Stephanie McMahon strips Daniel Bryan of the WWE World Heavyweight Championship.
  154. John Cena's twelfth reign.
  155. Brock Lesnar's fourth reign.
  156. Seth Rollins' first reign.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]