Literowanie w fonicznych łącznościach radiowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Literowanie w fonicznych łącznościach radiowych służy poprawieniu zrozumiałości przekazywanych znaków oraz innych istotnych informacji.

Podczas łączności radiowych często konieczne jest przeliterowanie znaków wywoławczych, nazw miejscowości, nazwisk lub innych wyrazów (najczęściej obcego pochodzenia). Ma to miejsce szczególnie przy złej słyszalności korespondentów.

Literowanie polega na zastąpieniu poszczególnych liter potocznymi, umownymi słowami rozpoczynającymi się na tę właśnie literę. W łącznościach krajowych stosuje się przyjęte przez Ministerstwo Łączności [potrzebny przypis] literowanie za pomocą imion, natomiast w międzynarodowych (w tym anglojęzycznych) stosuje się system używany przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

I tak, na przykład znak wywoławczy radiostacji krótkofalarskiej SP8DYY literować należy:

  • w łączności międzynarodowej: "Sierra papa (number) eight delta yankee yankee",
  • a w krajowej: "Stanisław Paweł osiem Dorota Ypsylon Ypsylon" [1].


Spis najczęściej używanych do literowania wyrazów
Litera Łączności krajowe Łączności międzynarodowe (wymowa)
A ADAM ALFA (alfa)
B BARBARA BRAVO (brawo)
C CELINA CHARLIE (czarli)
D DOROTA DELTA (delta)
E EWA ECHO (eko)
F FRANCISZEK FOXTROT (fokstrot)
G GENOWEFA GOLF (golf)
H HENRYK HOTEL (hotel)
I IRENA INDIA (india)
J JADWIGA JULIETT (dżuliet)
K KAROL KILO (kilo)
L LEON LIMA (lima)
M MARIA MIKE (majk)
N NATALIA NOVEMBER (nowember)
O OLGA OSCAR (oskar)
P PAWEŁ PAPA (papa)
Q QUANTUM QUEBEC (kuebek)
R ROMAN ROMEO (romio)
S STANISŁAW SIERRA (siera)
T TADEUSZ TANGO (tengo)
U URSZULA UNIFORM (juniform)
V VIOLETTA VICTOR (wiktor)
W WACŁAW WHISKEY (uiski)
X XAWERY X-RAY (eksrej)
Y YPSYLON YANKEE (janki)
Z ZYGMUNT ZULU (zulu)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie należy trzymać się sztywno tej reguły ponieważ różne źródła podają różne imiona, np. S – STEFAN, D – DAWID, Y – IGREK, X – KSANTYPA, itd.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Słomczyński: ABC krótkofalowca. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1980. ISBN 83-206-0123-1.