Litewska Dywizja Strzelców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Litewska Dywizja Strzelców
Historia
Państwo  Rosyjska FSRR
Sformowanie V 1918
Rozformowanie 1919
Tradycje
Rodowód Psokowska DS
Noworżewska DS
Kontynuacja 4 Dywizja Strzelców
Działania zbrojne
wojna domowa w Rosji
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość Armia Zachodnia

Litewska Dywizja Strzelcówzwiązek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

Dywizja sformowana została na przełomie maja i czerwca 1919 jako Noworżewska Dywizja Strzelców. 14 czerwca przemianowana na Pskowską, a w styczniu 1919 na Litewską Dywizję Strzelców[1].

Początkowo walczyła w szeregach 7 Armii w okolicach Piotrogrodu, a następnie w Zachodniej Armii. W marcu 1919 weszła w skład Armii Litewsko-Białoruskiej, a miesiąc później toczyła ciężkie boje z oddziałami polskimi o Wilno. Podczas odwrotu na linię Dźwiny poniosła duże straty i została przeformowana w brygadę. Latem 1919 stała się zalążkiem nowo formowanej 4 Dywizji Strzelców[2].

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • M.W. Leżinskij (III-V 1919)[2]
  • W.I. Sołoduchin (5-21 V 1919)[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]