Lobbing ekologiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lobbing ekologiczny – zespół działań podejmowanych przez przedstawicieli przemysłu, związków władz samorządowych czy pozarządowe organizacje ekologiczne w celu wpłynięcia na kształt prawa ochrony środowiska.

W Polsce prawo ochrony środowiska przygotowywane jest najczęściej na poziomie krajowym przez Ministerstwo Środowiska (przedłożenia rządowe) a uchwalane przez Sejm i Senat. Inicjatywa ustawodawcza przysługuje także Sejmowi, Senatowi, Prezydentowi oraz grupie 100 tysięcy obywateli.

Pozarządowe organizacje ekologiczne w Polsce powołały Biuro Wspierania Lobbingu Ekologicznego – organizację której celem jest wzmacnianie ich działań lobbistycznych.

Na poziomie Unii Europejskiej inicjatywa legislacyjna należy wyłącznie do Komisji Europejskiej (w przypadku prawa dot. ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju głównie Dyrekcji Generalnej Środowiskoang. DG Environment), natomiast uchwalenie prawa wspólnotowego jest wyłączną domeną Rady Unii Europejskiej lub Parlamentu Europejskiego.

W Brukseli europejskie sieciowe organizacje ekologiczne w celu wzmocnienia działań lobbingowych stworzyły grupę Green-10, w której skład wchodzą (w nawiasie organizacje członkowskie):

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Gliński: Polscy Zieloni. Ruch społeczny w okresie przemian. Warszawa: IFiS PAN, 1996, s. 457. ISBN 83-86166-51-7.
  • Ralf Grünke: Umweltlobby auf Stimmenfang. Hamburg: Kovač, 2002. ISBN 3-8300-0564-4.
  • Olaf Kühne: Umwelt und Transformation in Polen. Moguncja: Geographisches Institut der Universität Mainz, 2003. ISBN 3-88250-051-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]