Lockheed Martin Sea Ghost

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lockheed Martin Sea Ghost
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Lockheed Martin
Typ UAV
Konstrukcja kompozytowa
Załoga 0
Dane techniczne
Wymiary
Osiągi
Prędkość maks. poddźwiękowa
Dane operacyjne
Użytkownicy
USA

Lockheed Martin Sea Ghost – projektowany, amerykański bezzałogowy aparat latający o obniżonej skutecznej powierzchni odbicia radiolokacyjnego. Zaprojektowany w zakładach Skunk Works należących do Lockheed Martin dla United States Navy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W połowie 2012 roku wytwórnia Lockheed Martin zaprezentowała na swojej stronie internetowej rysunek przedstawiający fragment nowego bezzałogowego aparatu latającego przeznaczonego dla US Navy. Maszyna powstała w ramach programu budowy bezzałogowych samolotów pokładowych przeznaczonych do wypełniania zadań rozpoznawczych, zwiadowczych i bojowych, atakowania wykrytych celów przy użyciu przenoszonego przez aparat uzbrojenia. W programie określanym jako Unmanned Carrier Launched Airborne Surveillance and Strike (UCLASS) konkurowały ze sobą maszyny Boeing Phantom Ray, Northrop Grumman X-47B będący morską wersją X-47A oraz General Atomics Sea Avenger również będący pochodną Avengera (znanego wcześniej jako Predator C). Projekt Lockheeda bazuje na doświadczeniach koncernu uzyskanych podczas budowy Lockheed Martin RQ-170 Sentinel i Lockheed Martin F-35 Lightning II. Ostatecznie program UCLASS został przekształcony w projekt pokładowego systemu tankowania powietrznego (Carrier-Based Aerial-Refueling System - CBARS). Bezzałogowe powietrzne cysterny zachowałyby ograniczone zdolności wykonywania misji patrolowo-dozorowych, a misje o charakterze rozpoznawczo-uderzeniowym miałyby charakter szczątkowy[1]. Zwycięzcą w programie CBARS została firma Boeing i jej Boeing MQ-25 Stingray[2][3]. Brak danych technicznych nowego aparatu. Maszynę zaprojektowano w układzie latającego skrzydła.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. US Navy zmienia UCLASS na CBARS, „Lotnictwo”, nr 4 (2016), s. 6, ISSN 1732-5323
  2. Boeing wins MQ-25 contract, „Air Forces Monthly”, nr 10 (2018), s. 7, ISSN 0955-7091
  3. Risk Burgess, Mark Broasbent, Boeing awarded MQ-25 contract, „Air International”, nr 10 (2018), s. 6, ISSN 0306-5634

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lockheed Martin ujawnia Sea Ghost, "Raport", nr 9 (2012), s. 110, ISSN 1429-270X.