Locronan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Locronan
gmina
ilustracja
Herb
Herb
Państwo

 Francja

Region

Bretania

Departament

Finistère

Okręg

Châteaulin

Kod INSEE

29134

Powierzchnia

8,04 km²

Populacja (1990)
• liczba ludności


796

• gęstość

99 os./km²

Kod pocztowy

29180

Położenie na mapie Finistère
Mapa konturowa Finistère, w centrum znajduje się punkt z opisem „Locronan”
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Locronan”
Położenie na mapie Bretanii
Mapa konturowa Bretanii, po lewej znajduje się punkt z opisem „Locronan”
Ziemia48°06′N 4°12′W/48,100000 -4,200000
Portal Francja

Locronan (bretoński: Lokorn) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Finistère.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 796 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 99 osób/km² (wśród 1269 gmin Bretanii Locronan plasuje się na 667. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 908.).

Zabytkowy charakter Locronan[edytuj | edytuj kod]

Charles Daniélou, mer Locronan w latach 1912-45 i deputowany w latach 1910-14 i 1919-36, prowadził działalność na rzecz objęcia ochroną zabytkowych budynków prywatnych. 11 listopada 1911 wygłosił w Zgromadzeniu Narodowym przemówienie w obronie projektu ustawy o ochronie zabytków. Podawał przykład Locronan gdzie "wszystkie domy pochodzą z XVII wieku, wraz z katedrą stanowią cud sztuki architektonicznej". Sprzeciwiał się wyburzaniu historycznych budynków i wytyczaniu nowych, prostych dróg w zabytkowych miasteczkach, czego domagali się ówcześni automobiliści, co wymagało wyburzania starych zabudowań (jak w Locronan między 1872 a 1882). Ustawa pozwalająca na objęcie ochroną budowli historycznych, za zgodą ich właścicieli, została przyjęta 31 grudnia 1913. Na początku lat 20. XX w. Daniélou i jego zastępca, Guillaume Hemon, postulowali o objęcie ochroną głównego placu w Locronan i wszystkich domów znajdujących się przy nim. Ze względu na wymóg uzyskania zgody właścicieli objęcie ochroną nastąpiło w kilku etapach od 1925 do 1927. Objęcie ochroną pozwoliło na uzyskanie subwencji na remont domów w kolejnych latach. Dzięki Daniélou nowo zbudowane domy w latach 30. XX w. respektowały zabytkowy charakter miejscowości, która jest jedną z najładniejszych w całej Bretanii i została uznana za jedną z najpiękniejszych miejscowości we Francji.

Osoby związane z Locronan[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]