Loda Halama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Loda Halama
Ilustracja
Imię i nazwisko Leokadia Halama
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1911
Czerwińsk nad Wisłą
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1996
Warszawa
Zawód aktorka, tancerka
Współmałżonek Andrzej Dembiński (1929–1931),
George Golembiowski (1939–1943),
Kazimierz Dobrowolski (fikcyjne),
Larry Latta (fikcyjne),
Stanisław Ruszała (1957–1961)
Lata aktywności 1926-
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Loda Halama, właśc. Leokadia Halama (ur. 20 lipca 1911 w Czerwińsku nad Wisłą, zm. 13 lipca 1996 w Warszawie) – polska tancerka, aktorka, choreograf, primabalerina Teatru Wielkiego w Warszawie; siostra Zizi i Alicji.

Życiorys[edytuj]

Była córką tancerki Marty Cegielskiej i muzyka Stanisława Halamy. Urodziła się w trakcie tournée rodziców.

Początkiem jej kariery były od 1927 występy wraz z matką i trzema siostrami w rodzinnym zespole Siostry Halama. Występowały głównie w warszawskich teatrach rewiowych takich jak Morskie Oko. Śpiewała również piosenki.

Od 1929 była tancerką w balecie klasycznym, a w latach 1934–1936 była primabaleriną Teatru Wielkiego w Warszawie.

Jej światowa kariera rozpoczęła się w Paryżu, gdzie zarekomendował ją Ignacy Jan Paderewski. Występowała także w Stanach Zjednoczonych i Japonii.

W czasie wojny prowadziła działalność konspiracyjną. W 1943 wyjechała do Szwajcarii, a potem Wielkiej Brytanii, później mieszkała i pracowała w Los Angeles. Do Polski wróciła na stałe w 1985, choć mieszkała na zmianę w Warszawie i Londynie.

W 1984 wydała wspomnienia pod tytułem Moje nogi i ja.

W 1996 w uznaniu zasług dla Warszawy uhonorowana została Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy[1].

Życie prywatne[edytuj]

Miała pięciu mężów. Pierwszym był Andrzej Dembiński (1905-1942), z którym wzięła ślub w 1929, gdy miała 18 lat. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1931. Jej drugim mężem był George Golembiowski, z którym pobrała się w 1939. George był wielką miłością Lody. Miała z nim syna. Po czterech latach małżeństwa zginął tragicznie w wyniku postrzelenia. Kolejne dwa małżeństwa były zawierane jako fikcyjne w celu uzyskania przez Halamę dokumentów uprawniających ją do stałego pobytu kolejno w Wielkiej Brytanii i w USA. Za ostatniego, piątego męża wyszła w 1957, a rozwiodła się z nim w 1961.

Loda Halama spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Występy rewiowe (wybór)[edytuj]

  • Szopka nad szopkami, 1927 (teatr Perskie Oko)
  • Warszawa – Paryż, 1928 (teatr Kazruzela) reż. Pawłowski
  • Confetti, 1928 (teatr Morskie Oko)
  • Wielka rewia karnawałowa, 1928 (teatr Morskie Oko)
  • Noc nad Sekwaną, 1929 (teatr Morskie Oko)
  • Z Chłodnej na Nowy Świat, 1930 (teatr Morskie Oko)
  • Tęcza nad Warszawą, 1930 (teatr Morskie Oko)
  • Rewia miłości, 1933 (teatr Morskie Oko)
  • Dzieje śmiechu, 1933 (teatr Morskie Oko)
  • Bal w Savoyu, 1933 (teatr Wielka Operetka) reż. Domosławski
  • Ram-pam-pam, 1933 (teatr Cyganeria)
  • 101 pociech, 1934 (teatr Wielka Operetka)
  • Kraina uśmiechu, 1935 (Teatr Letni)
  • Dla ciebie Warszawo, 1935
  • Kwiat Hawai, 1936 (Teatr Wielki)
  • Gejsza, 1936 (teatr Wielka Operetka)
  • Taniec szczęścia, 1937 (teatr 8.15)
  • Wiktoria i jej huzar, 1937 (teatr 8.15)
  • Roxy i jej drużyna, 1938 (teatr Wielka Rewia)
  • Szukamy gwiazd, 1939 (teatr Wielka Rewia)

Filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Rejestr Nagrodzonych Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy 1996-2010. Biuletyn Informacji Publicznej m.st. Warszawy. [dostęp 2011-03-29].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Loda_Halama&oldid=48011922”