Lodowiec Szelfowy Rossa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie lodowca na mapie kontynentu

Lodowiec Szelfowy Rossa[1] – największy lodowiec szelfowy Antarktyki. Jego powierzchnia to 487 000 km², jest ona nieco mniejsza niż powierzchnia Hiszpanii. Roszczenia terytorialne do znacznej części lodowca zgłasza Nowa Zelandia, nazywając ten obszar "Dependencją Rossa" (Ross Dependency).

Od Lodowca Szelfowego Rossa co pewien czas odrywają się fragmenty znacznych rozmiarów, tworząc największe na świecie góry lodowe. Jeden z takich przypadków miał miejsce w 1956 roku[2]; w marcu 2000 roku od lodowca oderwała się góra lodowa B-15 o powierzchni 11 000 km². Jej fragmenty do dziś dryfują po Oceanie Południowym.

Lodowiec odkrył 28 stycznia 1841 James Clark Ross, który sporządził jego mapy. Nazwę lodowcowi nadano na cześć odkrywcy.

Przypisy

  1. Polska nazwa według Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: wykaz polskich nazw Antarktyki
  2. Humphrey Jones: Largest Iceberg on Record (ang.). sccscience.com, 12 listopada 2008. [dostęp 2010-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-13)].

Linki zewnętrzne[edytuj]