Lokaut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lokaut (z ang.lockout) – stałe lub czasowe zamknięcie całości lub części zakładu pracy (niedopuszczenie pracowników do pracy). Jest dopuszczalny tylko w szczególnych sytuacjach, z powodu braku jego uregulowania prawnego. Lokaut może być również zastosowany w odpowiedzi na strajk lub w celu jego zapobieżenia. Lokaut najczęściej stosowany jest w okresach kryzysu.

Wyróżniane są dwa podstawowe rodzaje lokautu: ofensywny (prewencyjny) i defensywny. Celem pierwszego jest zapobieżenie zapowiedzianemu strajkowi, drugi stosowany jest przez pracodawcę w odpowiedzi na nielegalny strajk, który powoduje nadmierne lub rażące straty, gdy w czasie strajku dochodzi do dewastacji mienia pracodawcy. Postuluje się prawną regulację lokautu. W Polsce kwestia lokautu nie jest uregulowana, więc przyjmuje się, że lokauty są w Polsce zabronione[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]