Long Range Desert Group
 Zmodernizowane półciężarówki Chevrolet używane przez LRDG | |
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1940 |
| Rozformowanie |
1945 |
| Działania zbrojne | |
| II wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych |
wojska lądowe |
| Rodzaj wojsk | |
Long Range Desert Group (LRDG, Pustynna Grupa Dalekiego Zasięgu, określana też jako: Pustynna Grupa Dalekiego Zwiadu) – elitarna, brytyjska formacja wojskowa, utworzona w 1940 roku w Egipcie.
Złożona z doborowych żołnierzy, głównie ochotników, pochodzących między innymi z Nowej Zelandii, Rodezji, Południowej Afryki i Wielkiej Brytanii. Głównym celem owej formacji było prowadzenie dalekosiężnych działań zwiadowczych i dywersyjnych na pustyni.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Jednostka została utworzona w Egipcie w czerwcu 1940 roku przez majora Ralpha A. Bagnolda, kapitana Patricka Claytona i kapitana Williama Shawa na rozkaz generała Archibalda Wavella. Grupa została rozwiązana po zakończeniu wojny. Podczas kampanii północnoafrykańskiej 1940–1943 jednostka niemal nieustannie działała setki kilometrów za liniami nieprzyjaciela, nie prowadząc żadnych działań jedynie przez 15 dni w ciągu trzech lat[1]. Chociaż głównym jej zadaniem był rekonesans i zbieranie informacji wywiadowczych, jednostki grupy (zwane „Patrolami”) wykonywały czasami akcje o charakterze bojowym. Najbardziej znanym takim atakiem była operacja Caravan, czyli uderzenie na libijskie miasto Barka (obecnie Al-Mardż) i pobliskie lotnisko polowe 13 września 1942 r. W początkowym okresie działalności Special Air Service, zanim została ona wyposażona we własne środki transportu, LRDG zapewniała też transport komandosom SAS[2].
Jednostka używała samochodów ciężarowych, przystosowanych do działań pustynnych i uzbrojonych w broń maszynową. Od marca 1942 jako podstawowy środek transportu używane były samochody Chevrolet 1533X2 30cwt, od połowy 1942 używano też jeepów Willys[2]. Pojazdy były uzbrojone zwykle w karabiny maszynowe Vickers 12,7 mm lub 37 mm armaty przeciwpancerne Bofors[3].
Po kapitulacji sił Osi w Tunezji w maju 1943 roku, LRDG zmieniło swój obszar działania i przeniosło operacje we wschodnią część Morza Śródziemnego, realizując misje na wyspach greckich, we Włoszech i na Bałkanach[4]. Po zakończeniu wojny w Europie, dowódcy LRDG zwrócili się do War Office z prośbą o przeniesienie jednostki na Daleki Wschód w celu prowadzenia operacji przeciwko Japończykom. Prośba została jednak odrzucona, a LRDG rozwiązano w sierpniu 1945 roku[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Gross, O'Carroll i Chiarvetto 2009 ↓, s. 19.
- ↑ a b Robin Jenner, David List: Long Range Desert Group 1940-45. Cz. nr 32. Osprey Publishing, 1999, seria: Osprey New Vanguard. ISBN 978-1855329584. (ang.).
- ↑ Gross, O'Carroll i Chiarvetto 2009 ↓, s. 20–22, 64.
- ↑ Colonel Moir Stormonth Darling. The Daily Telegraph, 16.05.2002. [dostęp 2025-09-06]. (ang.).
- ↑ Gross, O'Carroll i Chiarvetto 2009 ↓, s. 185–189.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kuno Gross, Brendan O'Carroll, Roberto Chiarvetto: Incident at Jebel Sherif: In Search of the First Clash of the Special Forces 1941/2009. Berlin: 2009. ISBN 0-620-42010-3. (ang.).