Longin Janeczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Longin Janeczek
Pełne imię i nazwisko Longin Jan Janeczek
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1920
Łódź, Polska
Data i miejsce śmierci 11 lutego 2001
Warszawa, Polska
Wzrost 176 cm
Pozycja środkowy napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1936–1938 Tramwajarz Łódź
1938–1939 ŁKS Łódź
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1946–1947 Pafawag Wrocław
1947–1950 ŁKS/ŁKS-Włókniarz Łódź 57 (40)
1950–1957 CWKS Warszawa 55 (18)
Kariera trenerska
Lata Klub
CWKS Warszawa (asystent)
Legia Warszawa (młodzież)
1959–1962 Legia Warszawa (asystent)
1962–1963 Legia Warszawa
1964 Legia Warszawa (asystent)
1964–1965 Zawisza Bydgoszcz
1965–1966 Legia Warszawa
1966–1967 ŁKS Łódź
1968–1969 Zawisza Bydgoszcz
Start Łódź
1971 Radomiak Radom
1971–1973 RKS Ursus
1976 ŁKS Łódź
1976–1977 Jagiellonia Białystok
RKS Ursus

Longin Jan Janeczek (ur. 3 sierpnia 1920 w Łodzi, zm. 11 lutego 2001 w Warszawie) – polski piłkarz i trener piłkarski; podpułkownik Wojska Polskiego.

Piłkarz[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Tramwajarza Łódź, z którego pod koniec lat 30. trafił do Łódzkiego Klubu Sportowego.

W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracyjnych rozgrywkach ligowych w Łodzi, broniąc barw drużyny Wicher.

Po wojnie przez rok grał w Pafawagu Wrocław, po czym wrócił do ŁKS. W jego barwach występował do 1950, strzelając w I lidze 32 bramki. 3 czerwca 1948 zdobył hat-tricka w wygranym 6:2 derbowym meczu z Widzewem Łódź.

Jego następnym i ostatnim klubem w karierze była Legia Warszawa, z którą w 1955 i 1956 zdobył po dwakroć mistrzostwo oraz Puchar Polski.

Trener[edytuj | edytuj kod]

Na początku swej kariery trenerskiej szkolił młodzież Legii Warszawa. W 1962 wraz z jej juniorami zdobył wicemistrzostwo Polski, przegrywając w finale ze swoim byłym klubem, ŁKS.

W latach 1964 oraz 1966, już jako trener seniorów „Wojskowych”, sięgnął po Puchar Polski. W latach 1966–1967 oraz 1976 był pierwszym szkoleniowcem Łódzkiego Klubu Sportowego. Ponadto prowadził również Jagiellonię Białystok, RKS Ursus oraz Zawiszę Bydgoszcz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945-1962). 100 lat prawdziwej historii (3), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017