Lophura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lophura[1]
Fleming, 1822[2]
Przedstawiciel rodzaju – kiściec tajwański (L. swinhoii)
Przedstawiciel rodzaju – kiściec tajwański (L. swinhoii)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Phasianini
Rodzaj Lophura
Typ nomenklatoryczny

Phasianus ignitus Shaw, 1789

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Lophura – rodzaj ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae).

Zasięg występowania[edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[6].

Morfologia[edytuj kod]

Długość ciała samców 47–125 cm (ogona 15–75 cm), samic 42–71 cm (ogon 14–32 cm); masa ciała samców 795–2605 g, samic 564–1600 g[7].

Systematyka[edytuj kod]

Etymologia[edytuj kod]

  • Lophura: gr. λοφος lophos – grzebień; ουρα oura – ogon[8].
  • Alectrophasis: gr. αλεκτρυων alektruōn, αλεκτρυονος alektruonos – kogucik; nowołac. phasis – bażant, od średniowiecznołac. phasis avis – bażant[9]. Gatunek typowy: Phasianus leucomelanos Latham, 1790.
  • Alectryon: gr. αλεκτρυων alektruōn, αλεκτρυονος alektruonos – kogucik[10]. Gatunek typowy: Phasianus erythrophthalmus Raffles, 1822.
  • Acomus: gr. ακομος akomos – bez włosów (tj. pozbawiony grzebienia), od negatywnego przedrostka α- a-; κομη komē – włosy[11]. Gatunek typowy: Phasianus purpureus J.E. Gray, 1830 = Phasianus erythrophthalmus Raffles, 1822.

Podział systematyczny[edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:

Przypisy

  1. Lophura, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.A. Fleming: The philosophy of zoology, or, A general view of the structure, functions, and classification of animals. Cz. 2. Edinburgh: Hurst, Robinson & Co., 1822, s. 230. (ang.)
  3. G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma and an indication of the typical species of each genus. Wyd. 2nd ed., rev., augm., and accompanied with an index. London: Printed and sold by R. and J.E. Taylor, 1841, s. 78. (ang.)
  4. J. Cabanis: Phasanius. W: J.S. Ersch & J.B. Grube: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste. T. 22. Leipzig: J.U. Brodhaus, 1846, s. 147. (niem.)
  5. H.G.L. Reichenbach: Icones ad synopsin avium. Dresden and Leipzig: Expedition der Vollständigsten Naturgeschichte, 1848, s. 5. (niem.)
  6. F.Gill & D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-10].
  7. P.J.K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 533, 535–536. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  8. Jobling 2017 ↓, s. Lophura.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Alectrophasis.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Alectryon.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Acomus.
  12. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Phasianini Horsfield, 1821 (wersja: 2017-05-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-07-11].
  13. N.J. Collar & R.P. Prys-Jones. Lophura ignita macartneyi revisited. „Forktail”. 30, s. 135–138, 2014 (ang.). 

Bibliografia[edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-10]. (ang.)