Lora szkarłatna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lora szkarłatna
Pseudeos cardinalis[1]
(G.R. Gray, 1849)
Lora szkarłatna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugi wschodnie
Rodzaj Pseudeos
Gatunek lora szkarłatna
Synonimy
  • Chalcopsitta cardinalis (G.R. Gray, 1849)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Lora szkarłatna[3] (Pseudeos cardinalis) – gatunek średniego, barwnego ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae), wyodrębniona z rodzaju Chalcopsitta i przeniesiony do rodzaju Pseudeos na podstawie badań molekularnych[4]. Endemiczna dla Archipelagu Bismarcka oraz Wysp Salomona.

Charakterystyka
Nie występuje dymorfizm płciowy. Dorosły osobnik krwistoczerwony z ciemniejszymi, niemal czerwonobrązowymi skrzydłami, czarne nogi. Dziób żółtawy, szara skóra wokół dzioba i oczu. Młode z krótszym ogonem i jasnopomarańczowym dziobem z czarnym rysunkiem; mają żółtawą, a nie pomarańczowoczerwoną tęczówkę.
Wymiary
  • długość ciała: 31 cm
    • skrzydło: 17,4-18,6 cm
    • ogon: 13,1-15,5 cm
    • dziób: 2-2,4 cm
    • skok: 2-2,4 cm
  • masa ciała: 175-215 g
Biotop
Zarośla mangrowe, zadrzewione obszary, plantacje palm kokosowych oraz lasy – pierwotne i wtórne. Spotykana na wysokości 830, a nawet 1200 m n.p.m.
Zachowania
Zwykle spotykana w koronach drzew w grupach 5-20 ptaków; lubi towarzystwo lorys górskich. Jest hałaśliwa, przelatuje pomiędzy wyspami. Zjada nektar oraz pyłek kwiatowy, małe jagody i inne owoce; bardzo lubi pyłki i nektar palm kokosowych. Zostało udowodnione, że chętniej pożywia się kwiatami o barwie czerwonej.
Lęgi
O zwyczajach lęgowych nie wiadomo dużo. Wykonuje tańce godowe, opuszczając i trzepocząc skrzydłami; obserwowano to na początku września. W sierpniu obserwowano kopulację, a w lutym karmienie jednego młodego.
W ogrodach zoologicznych
Rzadko trzymana w niewoli, pierwsze 2 osobniki przybyły do ZOO w San Diego w 1944 roku. W 1976 weszły w posiadanie szwajcarskiego hodowcy R. Bukarda. Udało im się wysiedzieć jajo, ale pisklę nie przeżyło. Bardzo wrażliwa na chłód.
Ochrona
Nie jest zagrożona, ale została wpisana na "Czerwoną Listę Gatunków Zagrożonych" (IUCN) oraz w załączniku II Konwencji Waszyngtońskiej. Ogólną populację szacuje się na ponad 100 000 ptaków.

Przypisy

  1. Chalcopsitta cardinalis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2017-03-10]
  2. BirdLife International 2016, Chalcopsitta cardinalis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2016-3 [dostęp 2017-03-10] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Loriini Selby, 1836 (Wersja: 2016-09-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-03-10].
  4. M. Schweizer, T.F. Wright, J.V. Peñalba, E.E. Schirtzinger & L. Joseph. Molecular phylogenetics suggests a New Guinean origin and frequent episodes of founder-event speciation in the nectarivorous lories and lorikeets (Aves: Psittaciformes). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 90, s. 34-48, 2015. DOI: 10.1016/j.ympev.2015.04.021 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  • Nowa Exota, numer 6/2009, str. 6-7